Home » Artikelen » 75. Hoe ben jij geboren?

P.S. Help je mee de MIR-Methode te verspreiden? Je doet me een groot plezier als je dit artikel wilt doorsturen naar anderen! Plaats gerust dit artikel op jouw Facebook-pagina of verstuur het via je email, Twitter of Linked-in! Gebruik de knoppen aan de linkerkant of hierboven! Dankjewel!

P.S. Ken je de MIR-Methode nog niet? Ga dan naar de home page: https://www.mirmethode.nl Bekijk daar de video en ook de uitgebreide instructievideo. Meld je op de home page ook aan voor de nieuwsbrief en de 6 weken begeleidingsmailtjes voor extra ondersteuning!

Hoe meer je leert, hoe gezonder je wordt!
Wil je meer achtergrondinformatie en extra krachtige MIR-Methode technieken leren? Meld je dan aan voor de Be the MIRror website. Daarop staan meer dan 90 video's, waarmee je jezelf de rest van je leven kunt begeleiden, wat je ook overkomt! Door lid te worden, draag je bovendien bij aan het wereldwijd verspreiden van de MIR-Methode. Dankjewel daarvoor!
Klik hier voor meer informatie.
Mireille Mettes

Reacties

75. Hoe ben jij geboren? — 206 reacties

  1. Hoi Mireille,
    Zoals zovelen zou ik over mijn leven een boek kunnen schrijven. Ik ben inmiddels 72 jaar en nu ik jouw verhaal over geboortes lees, komt er heel veel naar boven.Ik ben geboren in de oorlog in Rotterdam. Mijn moeder was hartpatiënt en mocht van de dokter, na de geboorte van mijn broer, geen kinderen meer krijgen. Er zijn er na mij nog 2 geboren. Daarnaa is mijn moeder overleden. Ik begrijp nu dat ik waarschijnlijk mijn moeders angsten heb overgenomen. Want daar worstel ik nog steeds mee.Ook heb ik een minderwaardigheidsconplex. Eigenlijk had ik er niet mogen zijn. Ook is liefde een groot probleem voor mij gebleken in mijn leven. Blijf de MIR-Methode regelmatig gebruiken in de hoop dat ik nog wat mag oplossen voor het te laat is.
    Lieve groetjes, Janny

  2. Woowww door het lezen van de ervaringen krijg ik ineens een ah arlebnis.
    Ik heb op mijn geboorte al vaker altern.geneeswijzen gedaan, regressie, NEI, Rebirthing. Er kwam uit dat mijn moeder (tegen haar wil) zwanger is geraakt van mij en ik heb me waarschijnlijk niet echt welkom gevoeld!
    Op het einde van de zwangerschap, vertelt mijn moeder, lag ik steeds dwars (na de geboorte ook haha) en moest de vroedvrouw me steeds draaien, dat was voor mijn moeder heel pijnlijk. Eindelijk, na een lange moeizame bevalling zag ik het licht pffff, ik ha de navelstreng 3x om mn nek zitten en was al blauw. Na flinke patsen op mijn billen ben ik uiteindelijk gaan huilen.
    Ik had helemaal geen zin om hier te zijn, voelde me niet welkom, geliefd en ik deed mijn moeder (letterlijk) veel zeer aan. Na mijn geboorte heeft zij zoveel bloed verloren (thuisbevalling) dat ze meer dood dan levend was en ze mocht niet in de spiegel kijken omdat ze er zo “dood” uitzag.
    Mijn ah erlebnissen van zojuist zijn:
    Nu weet ik ineens waarom ik me altijd schuldig naar mijn moeder toe gevoeld heb en waarom ik altijd naar warmte verlangd heb van haar. Ik ben nu zover dat ik me niet meer verantwoordelijk voel voor haar doen en laten en sinds kort voel ik de emotionele (zeer beknellende) band veel losser gaan zitten en daar ben ik zo blij voor.
    En ook waarom ik niet hier wilde zijn …… ik wilde al in de baarmoeder heel hard wegrennen …………. ben nu 53 en ik wil nog steeds wegrennen besef ik nu ineens, ben al 14x verhuisd en steeds andere banen, steeds nieuwe relaties ……. ik doe dit (nu) allemaal overigens met mijn volle bewustzijn en heb ook veel plezier in veranderingen! Maar diep van binnen zou ik graag echt een thuis vinden (letterlijk) waar ik me helemaal omarmt door voel ……. ik zeg dan maar ….. zoek, zoek en ge zult vinden 🙂
    Ik MIR al bijna 3 jaar, niet constant, maar als het veel in mijn gedachten komt doe ik het. Het heeft me al enorm veel inzichten gebracht! Ik ga gewoon vrolijk door!

  3. Vandaag gestart met de MIR-Methode.
    Na n weg door de medische wereld, en allerlei soorten alternatieve therapeuten te hebben bezocht, hoop ik dat ik via deze weg n blijvend resultaat ga boeken.
    We zijn tot de conclusie gekomen, dat ik niet aard, mijn aura wagenwijd openstaat, waardoor ik letterlijk de stroom door mijn lijf voel, en met moeite kan functioneren door de lich. klachten die t met zich mee brengt. Ik kan met oefeningen wel al iets bereiken, maar geen blijvend resultaat.
    Door alle therapie’s heb ik ook mijn geboorte besproken, maar hier zijn geen negatieve invloeden te vinden.
    Ik ben met 4 jaar in ziekenhuis beland met stuipen, en dit moet voor mij heftig zijn geweest. Moeder-dochter band??

    • Beste Jettie,
      Ja, daar zal haast wel iets gebeurd zijn met 4 jaar oud, maar dat kun je meestal toch niet meer achterhalen. Dat is een van de fijne dingen van nu, dat we niet meer hoeven te graven in het verleden. Het is vaak al genoeg als het wordt aangestipt om het vervolgens te kunnen loslaten. De MIR-Methode kan daar dan bij helpen. En realiseer je dat alles wat je al hebt gedaan, zowel medisch als in de andere therapieën ook al heeft geholpen! Het is gewoon een doorgaand proces, dus veel geluk!
      Groetjes, Mireille

  4. Ha Mireille,

    Wat een prachtige nieuwsbrief vandaag!
    Als kind heb ik me nooit welkom gevoeld binnen het gezin, maar je kunt die gevoelens dan totaal niet plaatsen. Later werd mij duidelijk dat mijn moeder geen baby meer wenste; mijn oudste zus is 7 jaar ouder dan ik en mijn moeder vond dat ze inmiddels weer een prima leven had. De dochter ging naar school en zo had zij haar handen vrij voor allerlei hobby’s zoals sporten.
    De komst van een baby ” verpestte haar leven ” waren haar woorden!
    Uit de verhalen van na mijn geboorte maak ik op dat mijn moeder heeft geleden aan een postnatale depressie. En zoals dat ging in die jaren zonder anticonceptie was zij 5 maanden na mijn geboorte weer zwanger! Na 14 maanden was er weer een klein zusje, die alle aandacht opeiste door een minder goede gezondheid.

    Ik ben vorig jaar begonnen met jouw MIR-Methode en heb er al veel baat bij gehad. Jouw artikel van vandaag is voor mij dan ook een geweldige reden om, na een periode van mindere aandacht ervoor, met vernieuwde energie de draad weer op te pakken. Ik heb er grote verwachtingen van. Misschien zal ik eindelijk in staat zijn om mijn leven richting te geven door het nemen van een aantal besluiten, altijd al mijn zwakke kant! Het wordt toch tijd als je zelfs al gepensioneerd bent!
    Ik dank je uit de grond van mijn hart voor de opdracht van vandaag!
    Hart. groet,

    Ilse

  5. Wat een heftige verhalen!Mijn verhaal begint te dagen!
    Ik werd geboren ,en mijn ouders hoopte op een jonget .blijk een meisje te zijn.lelijk en heel mager.mijn moeder vertelde”we konden zo door je heen kijken”,Ik werd dan ook vetgemest.Op foto s sta ik mooi aangekleed maarheel verlegen en dik.Mijn hele leven heb ik ambivalente gevoelens gehad,kon moeilijk kiezen en was ook heel angstig.Was vaak heel stil en afwezig.Ik begrijp mezelf steeds beter en begrijp ook mijn ouders,ik kan hun vergeven.Hier laat ik het bij.Dank jullie allemaal,het is zo n steun!liefs.

  6. Beste Mireille,

    Deze nieuwsbrief raakt mij enorm. Ik ben inderdaad geboren na een moeilijke bevalling (1e kind) voor mijn ouders. Angst bij hen, een huisarts later kwam dan wenselijk was….hij had ook de nodige alcohol op ( was op een feest!). In die tijd deden huisartsen nog zelf de bevallingen.
    Omdat de bevalling in zijn ogen niet snel genoeg ging is er flink op mijn moeders buik geduwd. Voor haar en mij vermoedelijk ook geen pretje.
    Vrij snel na de geboorte hebben wij 6 wkn. gescheiden van elkaar in het zkh. doorgebracht omdat ze een infectie had gekregen. Wij waren alleen samen als ik gevoed werd.
    Volgens mijn oma heb ik die periode overwegend huilend doorgebracht. tot groot verdriet van mijn moeder wel te verstaan. Zo ging het in die tijd.
    Ik ben nu 55 jr. en 2 1/2 jr. gescheiden en moeder ( niet biologisch) van 3 lieve jongens. Weinig soc. contacten omdat ik gestopt ben met werken vanwege de kinderen. Op mijn leeftijd weer aan het werk moeten (ben kinderverpleegkundige) gaan én in deze tijd(zakelijk en hard) met co-ouderschap valt me zwaar.
    Ik ben mijn hele leven al met vlagen erg verdrietig. Ik voel me eenzaam, niet gehoord, niet begrepen en in de steek gelaten ( door mijn fam. )sinds de scheiding.
    Ik heb (wekedelenreuma) en ben HSP. Heb de MIR-methode weer opgepakt omdat ik vorig jaar heb gemerkt dat het werkt. Ik voelde me o.a. zelfverzekerder,weerbaarder en sterker worden.
    Ik weet dat ik er wel kom, ben al een eind op weg en weet dat wat ik nu heb bereikt zélf heb gedaan.
    Het lezen van je nieuwsbrief heeft me nogmaals bevestigd waar het verdriet vandaan komt en dat ik er zelf verandering in kan brengen. Waarvoor mijn dank.
    Lieve groeten, Jacqueline.

  7. Nou ik werd geboren met een hartstilstand na mn geboorte.ook mn adem lag stil.de rest van mn leven bestaan uit ellende en chaos.zo erg dat ik bijna letterlijk door de bomen t bos niet meer zie.om dat ik zelfs in een psychiatrisch ziekenhuis gewoon als grof vuil wordt behandelt.

    • Beste Bart,
      Het doet me zeer te lezen hoe het met je gaat en hoe je door het leven moet gaan. Ik hoop van harte dat er iets mag gaan veranderen.
      Enorm veel sterkte!
      Groetjes, Mireille

  8. Hoi Mireille,
    hoe mijn geboorte op zich is geweest weet ik niet en kan ik niet meer vragen omdat ouders beide inmiddels overleden zijn.
    Wel weet ik dat ik een teleurstelling was omdat ik als tweede kind een jongen voor mijn vader had moeten zijn en een blond meisje bleek bij de geboorte. Heb daardoor een vreemde verhouding met mijn vader gehad, want deed altijd mijn best om de teleurstelling van geen jongen te compenseren met “jongens”dingen.
    Ik rijd motor, verwisselde vroeger mijn bougies zelf en meer van die “jongens”zaken.
    Tussen mijn 40 en 50 heb ik via geleide hypnose geprobeerd te achterhalen wat van mijzelf was en wat ik me heb aangeleerd om mijn vader en moeder te pleasen.
    Heeft wel wat opgeleverd, maar merk toch dat ik nog steeds heftig reageer bijvoorbeeld nu op jouw vehaal rond geboorte en het teleurstelling stuk.
    Ben inmiddels op pensioengerechtigde leeftijd en zie dat er toch nog iets van dit vreemde stuk aan mijn gemoed hangt.
    Dank voor je hulp via je MIR methode. Bijzonder.
    groet
    Hilde

  9. Beste Mireille, dank voor je artikel en alle reacties, elke keer weer raak. Ik kwam als biafrakindje, uitgemergeld op aarde.
    Moeder had het aan de gal, tijdens de zwangerschap, en hield geen eten binnen. Kon letterlijk haar gal niet spugen tov schoonfamillie.
    Ik heb veel problemen met ruimte innemen, hechten en missie te leven. Doe Mir 1,5jaar, had ondersteuning hierbij.
    Dank Gerrie

  10. Dag mireille
    Ik ben twee weken te vroeg geboren en dan nog wel in deziekenwagen…ik vond het blijkbaar nog dat iedereen het wist van mijn bestaan!ben ik later pas achter gekomen..na een relatie waar niemand mocht weten dat we iets samen hadden.mijn moeder had een caffee..kroeg of hoe je het ook wilt noemen….en niemand wist dat ze zwanger was van mij zelf mijn 2zussen niet(10&12jaar).wat ik daar heb ervaren kwam naarboven in die relatie..het moest verstopt blijven.het was raar om dat te ervaren hoe dat alles gelijk puzzelstukjes in elkaar viel.nu heb ik met mijn jongste zoon die heelmaal niet gepland was de eerste 2maande heel veel gehuild en in een tweestrijd gezeten of ik hem ging houde of niet.hij was de derde in 4jaartijd en mijn lichaam was nog steeds moe.door al hetgeene ik zelf heb me gemaakt stelde ik me de vraag met wat ik dat klein menske allemaal opzadelde.sander is een gelukkig manneke een geschenk kan ik beter zeggen maar wel heelgevoelige longen

    • Beste Hilde,
      En kinderen spiegelen heel vaak hun ouders. Het kan goed zijn dat je jongste zoon bij jou is, juist omdat jezelf ook zo gevoelig bent. Het weer terugvinden van jouw plaats en de ruimte waar je recht op hebt, is dan een uitdaging. Ik ben erg blij dat je het weer op orde begint te krijgen en ik ben blij te weten van je bestaan!
      Veel geluk!
      Mireille

      • Dank je wel mireille…daar ben ook volop met bezig en he voeld goed..en als ik het even niet meer weet dan pas ik de methode toe en krijg ik direct een leuk of zinvol idee.
        Veel liefs hilde.

  11. Bij het lezen van punt 8 schieten mij de tranen in de ogen en komt gelijk een heel diep weggestopt verdriet bij mij naar boven. een korte en intense huilbui komt naar buiten en ik voel spanning uit mijn lijf vrijkomen. de pijn op de borst zakt een heel stuk af.
    Ik herken mij helemaal in het artikel… ik had en jongen moeten zijn en ik wist dat ik mijn vader diep teleurstelde. Ga vanavond weer starten met de MIR-Methode. Op naar de bevrijden van nog meer. Mijn eerst chakra zit vast, nu weet ik waarom ga ik er voor… dank je wel voor het plaatsen van dit artikel.. warme groet Femmie

  12. Hallo Mireille
    Ik herken mij hier wel in. Mijn moeder kreeg een ernstig verkeersongeluk toen ze van mij zwanger was. Haar broer stuntvlieger overleed met stuntvliegen tijdens haar zwangerschap van mij. Lijkt mij niet echt bevoordelijk voor je ontwikkeling. Mijn klachten zijn syndroom van asperger,psoriassis, concentratie en geheugen problemen. Stressgevoelig. Alles oppikken uit je omgeving. Kortom een hele klus om alles goed te laten verlopen. De MIR-Methode blijf ik stug vol houden. Nu ongeveer een half jaar. Ik merk dat het voor mij werkt.

    Dankjewel Mireille

  13. Wilde niet geboren worden .
    Kwam te laat ,ben met een tang gehaald. Was helemaal blauw.
    Duurde even voor ik ging ademen.
    eerste paar jaren alleen maar gehuild als iemand naar me keek of wilde aan raken. Van mijn 12 diabeet .
    En nog steeds geen relatie. En wisselde gevoelens.
    Frits

    • Beste Frits,
      Ja, dat zie ik heel vaak. Dat mensen die best wel een vernieuwer gaan zijn in de wereld, dat die eigenlijk niet graag geboren willen worden. Ik hoop dat je gevoel over hier op aarde zijn gaat veranderen en dat je je vrijer gaat voelen om jezelf te zijn (als je dat al niet bent!)
      Veel geluk!
      Groetjes, Mireille

  14. Lieve Mireille,

    Mijn moeder was ten tijde van de bevalling van mij depressief.
    Ik wilde niet ademen toen ik geboren was en ze hebben me bij mijn beentjes gepakt, met mijn hoofd naar beneden en een klap op mijn bil gegeven waardoor ik begon te schreeuwen.(is mij verteld door mijn moeder)
    Ik heb het eerste geboortejaar bij mijn tante doorgebracht en werd na een jaar weer teruggehaald. Twee keer van omgeving veranderd dus.
    Toen ik elf werd is mijn moeder gestorven, en ik heb hier jarenlang last van gehad, omdat niemand me écht steunde in de verwerking daarvan.

    Ben héél bang iemand te verliezen en jaloers als mijn partner naar een ander keek of er zijn hele aandacht aan gaf.
    Kan dat een gevolg zijn van mijn jeugd?

    Mijn man is 2 jaar geleden gestorven, maar ik durf niet meer aan een nieuwe relatie te beginnen omdat ik die angst/jaloezie van mij niemand meer aan wil doen.
    Zou de MIR methode me hier bovenop kunnen helpen?

    groetjes,
    MArlène

    • Beste Marlène,
      Dat kan ik je helaas nooit garanderen, maar je hebt wel een goede kans dat de scherpe kantjes van je jaloezie eraf gaan. Het is ook niet niks wat je hebt meegemaakt, dus tuurlijk kleurt dat hoe je je nu voelt. Ik zou zeggen: geef het een kans en geef het de tijd.
      Veel geluk!
      Groetjes, Mireille

      • Lieve Mireille,

        Bedankt voor je antwoord. Ik begrijp dat je niets kunt garanderen, maar ik merk wel dat de MIR methode op veel andere vlakken bij mij werkt.
        Ik voel me positiever, ben wratten kwijt en zo nog meer dingen.
        Ik ben ook echt nog niet toe aan een relatie, want mijn man was mijn maatje en hij was het beste wat me overkomen is. Misschien is dat wel genoeg. groetjes, Marlène

    • Beste Marlene,ik herken me in jou verhaal zooooo goed!!!Ik heb nog nooit iemand getroffen die hetzelfde probleem met zich mee droeg,vandaar ik reageer nu,kunnen wij misschien op 1 of andere manier in contact komen met elkaar???Ik heb altijd erg de behoefte gehad om met iemand te praten over mijn probleem,maar wat ik daadwerkelijk voelde kon ik niet overgebracht krijgen,alsof ik nooit serieus genomen werd.Volgens vele andere stelde ik me aan,en werd ik niet normaal gevonden!Dat doet zeer!!! want het probleem zit zoooooo gigantisch diep!Ik hoop dat wij contact kunnen krijgen met elkaar (als je zou willen natuurlijk! Wens je alle goeds toe)Liefs Wilma

      • Beste Wilma,

        Als je wil mag je Mireille vragen of ze jouw emailadres naar mij wil sturen, dan mail ik je wel.
        Mailadressen uitwisselen op deze site lijkt me niet handig.
        Als het niet lukt, wens ik je wél alle sterkte en geluk toe.
        En maak gebruik van de MIR methode wie weet gaat het je helpen.
        Als lotgenote wil ik best met je mailen.

        Heel veel groeten en wie weet tot mailens,
        Marlène

      • Hai Wilma,
        Ik heb je daarnet het emailadres van Marlène gestuurd. Ik wens jullie beiden veel geluk met jullie contact!
        Groetjes, Mireille

  15. hoi Mireille,

    Ik ben een zondagskind en zon speelt een heel belangrijke rol in mijn leven. Misschien ook daarom dat ik in Spanje woon. Zwoele zomerse avonden zijn heerlijk en ik heb altijd gedacht dat, omdat ik s’avonds geboren ben, ik zoveel moeite heb met op tijd in mijn bed kruipen en op tijd er weer uit. De dokters vonden dat het nog lang geen tijd was, en ik werd pas uren/dagen later verwacht. Een kwartiertje voor dat ik op de wereld kwam, liep mijn moeder nog te genieten van een wandeling in een zomerse tuin, van de bloemen, van de zachte lucht, de heerlijke geur van warme aarde…Ik geloof dat de bevalling heel gemakkelijk gegaan is. Moet het nog even navragen. Lieve zonnige groet

  16. Hallo Mireille,
    je thema is weer raak vandaag!
    Toen ik een paar jaar terug begon te MIR-ren, viel na een tijdje mijn oog spontaan op een cursus familie-opstellingen. Het loskoppelen van moeder was hoofdthema, vrijwel alles wat zich liet zien en wat ik wilde/verlangde, daarin dook zij op als stoorzender. ik wist als HSP al lang dat ik dingen voor haar ‘droeg’ en ben al lang bezig met loskoppelen, zelfzorg, grenzen en verwerken. blijkbaar doe ik dat goed, want mijn bedrijfsactiviteiten verlopen positief. toch bleef ik mezelf bewust saboteren en wilde weten waarom.
    tijdens een kinesiologische sessie eergisteren bleek ik een massive reversal (MR) te hebben op de geboorte, door de verbittering van mijn moeder tijdens de bevalling. (MR houdt in dat je sterk test op een negatieve missie; in mijn geval testte ‘ik wil een ellendig leven leven’ sterk. vrijwel alle organen/meridianen hadden hier last van en waren van slag. gelukkig kan de stress die dat in diverse organen teweeg bracht ook weer worden gecorrigeerd. sinds gisteren stroomt het weer. en na de uitbarsting tegen mijn moeder (een manier waar ik niet trots op ben, maar wat wel opheldert) weet ik weer heel duidelijk waar mijn grenzen liggen. en zij ook. dank je voor je artikel.

  17. Beste Mireille,

    Ten eerste wil ik je graag vertellen dat ik in stilte erg van al je mails en informatie gebruik maak voor mezelf. Het helpt me enorm op mijn pad om dichter bij mezelf te komen en beter voor mezelf te zorgen!! Heel veel dank daarvoor!!

    Over mijn geboorte wil mijn moeder niet spreken. Ik denk/voel dat dit te moeilijk voor haar is. Zelf hoor ik sirenes en zie ik een blauw hoofdje als ik aan mijn geboorte denk. Navelstreng om de hals? Wellicht is het goed een keer een regressie therapie sessie hiervoor in te zetten. Het is fijn om te horen dat de MIR methode ook hieraan werkt en daar ga ik graag mee door.

    Veel sterkte bij jouw mooie werk!
    hartelijke groet,
    Annette

  18. Hoi Mireille,

    Mijn geboorte vond ik vreselijk en heb deze zeer bewust meegemaakt, ik wilde helemaal niet uit dat veilige warme plekje. Daarbij was er vast gerekend op een meisje en helaas was ik een jongetje en dat heb ik zeker in de eerste jaren goed gemerkt. Daarbij was ik ook nog eens een beetje veel anders dan de rest van het gezin {ik was nr.5} Ik zag en voelde namelijk dingen van te voren aankomen en zei dat dan ook tot op een dag ik thuis vertelde dat mijn vriendje dood was terwijl dat niet waar was {toen nog niet} en ik een enorme opdonder van mijn moeder kreeg zoals zo vaak.Beetje jammer dat toen ik ’s middags uit school kwam mijn vriendje dus wel was doodgereden {door zijn eigen papa} en dat dus eigenlijk mijn schuld wel moest wezen en zo gaat het eigenlijk al mijn hele leven.Dan snap je ook wel dat ik mijn gevoel geweldig heb leren uit te schakelen en dat gaat me nu langzaam een beetje opbreken, elke spier in m’n lichaam zit dan ook muur en muurvast. Ik ken de MIR methode wel maar heb deze eigenlijk nog niet {gedurfd} toe te passen.En verder vind ik het hier op aarde wel oké en heb eigenlijk wel een super mooi leventje met een super lieve vrouw van 36 en een enorm lieve en nog gevoeligere prachtige dochter van 8 jaar en dat met mijn 61 jaar. Dus het enige wat me een beetje dwars zit zijn de eerste 48 jaar van mijn leventje…………….. maar niet getreurd ik heb er nog 43 te gaan. Groetjes Kees

    • Beste Kees,
      Het is nou net voor mensen als jij die al verder in hun ontwikkeling zijn met hun vermogens, waar ik op gericht ben. Juist het moeten afsluiten van gevoelens en vermogens is voor vele mensen zo pijnlijk. Het is zelfs onderwerp van mijn nieuwe boek. Ik hoop van harte dat je de MIR-Methode een keer zou willen proberen!
      Veel geluk in ieder geval met de rest van je (nu) gelukkige leven!
      Groetjes, Mireille

      • Hoi Mireille, bedankt voor je antwoord. Ik zal binnenkort er eens mee aan de slag gaan, ben zeer benieuwd. Groetjes Kees

    • Hallo Kees,

      Ik lees net je brief aan Mireille en ben geraakt door je positiviteit. Zelf ken ik de MIR methode pas 2 maanden en het geeft mij erg veel innerlijke rust. Ik hoop dat je het durft te proberen en dat het jou ook de rust geeft die je verdiend. Als je jezelf dan lichamelijk ook beter gaat voelen is dat mooi meegenomen voor de komende 43 jaar. Toch? Ik wens je alle goeds toe.

      Groetjes Annemiek

  19. morgen Mireille
    ben een oorlogs kind en een nakomer en alleen als meisje
    heb heel veel stress in mijn leven gehad waarvan ik nu de klachten heb ben terug gegaan naar die tijd [hypo therapie]maar heeft weinig gebracht heb het nu goed op een rij alleen de klachten door een medisch fout dat kan ik niet accepteren doe 2x per dag de MIR-Methode kan ik hier nog iets aan toevoegen? lieve groetjes

    • Beste Maria,
      Ja, wat je kunt doen, is de MIR-Methode een aantal dagen doen, terwijl je je hand op je hart houdt. De grootste kunst is nu voor je om de anderen te vergeven die die medische fout maakten. Ik schreef daar al eens een artikel over. Het gaat om jezelf vergeven in dat artikel, maar de wijze van MIR-Methode doen, werkt dan ook meteen voor die anderen. Ik wens je veel geluk en hoop dat je het kunt gaan loslaten!
      Groetjes, Mireille

  20. Als kinesioloog en babytherapeut werk ik met de MIR methode.In de opleiding voor babytherapeut ga je zelf ook terug naar geboorte, zwangerschap en conceptie.Het is een lichaamsgerichte therapie. Op 1 en 2 nov. was er een congres in Maastricht Pregnancy and Birth Shape life.Google hierop en op de sprekers en je komt interessante info tegen.

  21. Voordat ik je nieuwsbrief over ; Hoe ben je geboren vandaag ontving zat ik een engelkaartje te maken ( een foto met zittende engel met heuse veertjes ) en de volgende tekst schreef ik erbij ( ik weet niet meer uit welk boek ) maar wellicht een opsteker voor velen..voor mij in elk geval wel…
    Voor God me naar de aarde liet gaan kwam hij liefdevol naast mij staan .
    Ik geef je vele zegeningen mijn kind ,ook als jij dat later niet denkt of vindt.
    Ik keek hem aan terwijl ik te zien kreeg wat ik allemaal moest doorstaan.
    Ik pas al jaren de MIR-Methode toe en ben daar heel dankbaar voor .

    Dank je wel Mireille..

  22. Lieve Mireille….hoe is het mogelijk!!!!
    Doordat ik behandeling ontvang- rechtzetten van het bekken en ruggewervels in optimale stand……..kwam afgelopen donderdag een baarmoedertrauma naar boven….Het schijnt dat een op de tien zwangerschappen begint met een tweeling. Vaak weet de moeder dit geeneens. Ik was er al eerder ‘per toeval’ achtergekomen maar was er blijkbaar destijds niet klaar voor.
    De boeken van het echtpaar Austermann hebben mij enorm geholpen qua inzicht. Nu is het doorvoelen begonnen……en de tranen…..
    Ook dat ik EINDELIJK begrijp waarom ik zoveel onverklaarbare schuldgevoelens altijd had, waarom ik ‘voor twee’ zo hard moest werken, waarom ik zooooooooo bang was in een liefdesrelatie en zooooooo wilde versmelten en de ander daarmee ‘verstik’. Waarom ik juist alleen in liefdesrelaties afgrijselijke jaloezie kende.
    Maar vooral waarom ik zoooooooooooo’n intens verlangen naar eenheid had/heb. Maar bovenal, waarom ik maar NIET durf te VOELEN, aanwezig durf/kan zijn. Ik ervaar een enorme spanning in mijn wervelkolom en zenuwstelsel. e.e.a. begint op zijn plek te vallen.
    Ook dat ik niet huilde als baby en niet kon eten…..ik wilde ‘terug’..
    Ik voel me zeeeeeer dankbaar en zou iedereen willen aanraden om de boeken te lezen…….misschien omdat je daardoor je kind, je partner, een vriend of jezelf ineens begrijpt!!!’
    1. het drama in de moederschoot
    2.de verloren tweelinghelft-alleen geboren tweelingen vertellen.
    Een tedere groet.

    • Lieve Anja,
      Ik word deze maand 70. Sinds het begin van dit jaar weet ik dat ik de alleen geboren tweelinghelft ben. Ik het o.a. het boek ‘het drama in de moederschoot’ met veel tranen van herkenning, diepe pijn en verdriet gelezen. Ik werk zelf met energie en heb het vermogen contact te maken met andere energien. Het was voor mij heel helend dit met mijn verloren tweelinghelft te doen. Zij was ook een meisje. Zij vertelde mij dat voor onze geboorte we allebei wel weer naar de aarde wilden maar er allebei, gezien vorige levenservaringen, tegen op zagen weer te gaan. Dus besloten we samen te gaan. Een maal in de baarmoeder kon zij het niet aan, en zoals ze zei: ik kon niet anders, maar voelde zich ook schuldig omdat ze de afspraak niet na kwam maart help me waar zij kan. Na dit helend contact heb ik nog een helende behandeling gehad bij een homeopaat die hier mee werkt.
      Jouw gevoelens die je hierboven omschrijft had ik ook o.a. mensen die je dierbaar zijn met verstikkende liefde omhullen. Het kan niet anders dan dat mijn eigen kinderen hier heel veel last van moeten hebben gehad, en nog hebben in hun leven.
      Tegenwoordig kan ik beter in mijn lichaam blijven, voel me meer gegrond. Dit maakt dat ik ook op een andere manier aan het voelen en zien ben in de healings en reading die ik geef.
      Met mijn energiewerk ben ik vaak zeer verrast wat op bepaalde momenten de MIR-Methode bij mij los maakt en heelt.
      Advies aan iedereen: blijven mirren!

      Lieve groet,
      Ina

      • Lieve Anja en Ina,
        Jeemig, wat herkenbaar. Ook ik ben een alleen geboren tweeling. Ik ben nu 44 maar kwam er pas achter toen ik 30 was en heb toen het boek van Austermann gelezen en later zelfs mijn scriptie erover geschreven. Nog steeds worstel ik ook met bepaalde dingen die gelinkt zijn aan dat trauma van het verlies en het alleen geboren zijn. Intieme Relaties zijn tot nu toe altijd lastig geweest en ook dat verlangen naar eenheid herken ik enorm. En dan juist alleen door het leven gaan…omdat relaties niet lukken, dat vind ik best moeilijk. Ik heb een aantal keer een familie opstelling over dit thema gedaan en dat was heel helend en intens. Ik merk dat ik hierdoor dingen beter kan plaatsen en het zo meer een plek kan geven, zodat het niet meer zo’n impact heeft of mij teveel beïnvloed.
        Heel veel sterkte allebei en Anja….alles op zijn tijd…..dot is zo’n groot thema, dat kun je alleen maar stapje voor stapje aangaan.
        Warme groet,
        Rebecca

      • HARTelijk dank Ina!!
        Ik leer ook om steeds beter in mijn lichaam te verblijven.
        De shock met het heengaan van mijn tweelingzusje, tesamen met het niet gewenst zijn…mijn vader wilde (uit angst) geen kinderen meer en al helemaal geen meisje…..
        alles begint te ‘keren’….
        Ik ben net vijftig geworden en zit dan volgens de 7 keer 7 cyclus van de chakra’s weer bij chakra 1…..helemaal in tune dus…
        en ik blijf idd dagelijks doormirren!!!!!!
        Met liefs, anja.

    • Hallo Anja, welkom bij de club ;-). Ben er een van een drieling. Er is een groep op Facebook, weet niet of je daar lid van bent, maar zelf vind ik er veel herkenning. De groep heet ‘Alleen geboren tweelingen of meerlingen’. Aranka Reeuwijk is o.a. de beheerder. Zij heeft er ook een boekje over geschreven.
      Sterkte, lfs, Willien

  23. Hoi Mireille

    het pakt als een cadootje voor me uit met dit onderwerp . Toen ik onderweg was naar buiten is mijn moeder een poosje buiten westen geweest . Ik heb zelf het gevoel gehad dat ik er niet wilde zijn ( m.a.w ik had als kind altijd tegen mijn moeder gezegt ” ik hoor hier niet ik hoor daar en wees dan naar de sterren ” .Ik heb als baby altijd longontsteking en ben geboren met een hart afwijking. Nu ik volwassen ben heb ik nog altijd last van mijn longen , maar ik weet ook dat ik hier moet zijn . Vertrouwen hebben ..is belangrijk voor me.Nee ik veel tegenslagen en nog steeds komt vanalles op mijn pad waar ik niet om vraag . Ik ben gevormd door dit alles.
    Nu mijn hoop is er nog steeds .Soms zwalkt het af ..maar het is er.
    Ik heb alle stappen trouw gedaan , ben er nu mee gestopt .wil straks verder met het vervolg hierop. Moet alleen weer beter zijn en dan betaal ik de rekening . Ik weet dat dit me helpt .Fijn dat je op mijn pad bent gekomen ..

  24. tjonge,intressant als ik dit allemaal lees weet ik waarom ik niet geboren wou worden,ik heb het mijn hele leven al ondervonden, maar als je jonger bent sta je der niet bij stil ,dan stel je jevragen waarom,ook heeft het invloed op jegezondheid dat heb ik ook ondervonden ,maar als je je verzet tegen bepaalde mensen ,is het juist alsof ze niet willen dat je doet waarom je geboren ben,en geloof me dit is hard en moeilijk indeze tijd.want dan zien zij ook hun fouten zoals oneerlijkheid ,hebzucht ,geen respect ze doen alles om de schijn op te houden en maken zich rijk op de mensen,die van het leven houden zoals het is en hard werken,daarom is er ook zoveel leed,de mensen doen hun werk niet graag meer kiezen een beroep wat alleen maar veel geld opbrengt,want iemand van harte helpen of oplossingen ,of verzorgen van harte bestaat niet meer en daar denk krijgen ze nu de rekening van gepresenteerd en dat vint ik jammmer ,want of je nu veel of weinig hebt,het leven kan heel mooi zijn 🙂 groetjes marleen

    • Beste Marleen,
      Het is volgens mij voor veel mensen niet goed te doen in de wereld op dit moment. Het weegt vooral heel zwaar voor gevoelige mensen en voor mensen die naar de aarde zijn gekomen om mee te werken aan veranderingen. Dat soort mensen worden ‘lichtwerkers’ of ‘nieuwetijdskinderen’ genoemd. En er zijn er een aantal die al heel vroeg kwamen en voorlopers zijn. Dat is een van de onderwerpen waarover ik momenteel een nieuw boek schrijf. Het enige wat ik je wil vragen is of je het nog vol kunt houden en of je wilt kijken waar er in het klein al kansen liggen om dingen te helpen veranderen.
      Hartelijke groetjes en veel geluk!
      Mireille

      • De tranen springen in mijn ogen bij het lezen hiervan, zo herkenbaar. Vooral je laatste zin raakte me zo. Ja, ik ben gekomen om te helpen veranderen en voel me zo verschrikkelijk tekortgeschoten. Ben nu 68 jaar. Heb veel kwaliteiten, maar doe er zo weinig mee. Nooit goed genoeg. En dan zeg jij om te zien of je in het kleine iets kunt veranderen….en dat voelt zo geruststellend. Er schoot direct door me heen, dat ik dat toch letterlijk aan het doen ben: ik maak gehaakte inktvisjes voor couveusekindjes, die daar heel veel baat mee hebben, voor de allerkleinsten dus! En ik ga me meer richten op the things I cán change, juist in het kleine. En ben al heel lang bezig met mezelf…. Dank je wel!

        • Beste Joyce,
          Wat heerlijk om te lezen! Zo is dat! En onderschat ook niet de kracht juist van je oudere leeftijd. Alle levenswijsheid die je al hebt genoten en dat je kan overzien wat wel en wat niet belangrijk is in het leven. Die wijsheid geef je ook al in je energie mee.
          Veel geluk en dankjewel voor al je mooie bijdragen!
          Mireille

  25. Hai Mireille,

    Ik heb de MIR-methode een aantal weken gedaan (heb ook een lezing van je bijgewoond) maar voelde niet veel verschil. Ik ben er toen maar mee gestopt, maar de laatste weken ben ik heel depressief geworden. Ik heb geen grip meer op mijn leven, ik heb donkere gedachten, heel eng, ik ben dodelijk vermoeid, zie het niet meer zitten, functioneer niet meer. Kortom: in ben in de hel beland. Het liefst lig ik de hele dag in mijn bed. Heb je hier een verklaring voor? Of heb je tips die me kunnen helpen?

    • Beste Dorine,
      Nee, ik kan dat niet zo verklaren, maar ik zou er wel hulp bij zoeken, omdat het erg zwaar voor je voelt. Bij je huisarts of een MIR-Methode begeleider. Het is ook een idee om de MIR-Methode weer op te pakken, want misschien raakte je net een laag in jezelf aan die naar voren kwam en kun je je zelf ermee helpen. Ik zou het fijn vinden als je naar iemand toe zou willen gaan.
      Veel sterkte!
      Groetjes, Mireille

  26. Hoi Mireille,
    in mijn werk kwam ik tegen dat een man last had van angsten, bijv. om in een tandartsstoel achterover te zitten, van een piste af te gaan, en in de therapie bij zijn stuitbevalling uit kwam.
    Zelf ben ik na vijf dagen labour van mijn moeder met de tang gehaald. Dit (deze stress) heeft op allerlei vlak diepe sporen achter gelaten, vooral ongemak in sociale contacten escalerend in lichamelijke auto-imuunklachten, concreet zichtbaar in verkrampte ledematen en voeten. Over niet kunnen aarden gesproken.
    Groet, Marieke

  27. Dankjewel Mireille voor dit mooie stuk,en wat voor inzichten krijg ik weer hierdoor!
    Ik ben me bewust van mijn “geboortetrauma”,ik ben bij mijn geboorte afgestaan,mijn moeder mocht me niet zien,en ik heb geen troost,geborgenheid of zekerheid ontvangen. Na horen zeggen heb ik weken achter elkaar gehuild in een weeshuis waar niemand tijd voor me had.
    Ik ben gister bij een MIR methode begeleidster geweest die een ‘MIR-Methode op Maat’ voor me heeft gemaakt,de komende weken ga ik hiermee aan de slag.
    Het werkt voor mij heel verhelderend en inzichtgevend.
    Ik ben ontzettend blij met de MIR methode en heb het volste vertrouwen erin dat al mijn klachten zullen verdwijnen.

  28. Hallo Mireille,
    Ik vind de wereld op het moment net een bom die ieder moment kan ontploffen.
    Ik heb erg veel meegemaakt,vooral nare dingen. Mijn zus is 11 juni overleden, zei is net 63 geworden. Ik kan hier niet goed mee omgaan.
    Ik mis haar vreselijk. Ik ben 3 oktober 2013 gescheiden, nu zit ik in een vervelende boedelscheiding. Hij wil niet meewerken. Dat is moeilijk met een eigen huis wat in Portugal staat.

    Ik ben een niet gewenst kind, mijn moeder kreeg niervergiftiging op een moment dat zij groente aan het inmaken was.
    De bevalling was ook niet makkelijk voor haar. De volgende dag moest ik naar de couveuse ik was veel te licht.

    Verder gaat het goed met mij, ik heb een schat van een dochter en zoon,3 schatten van katten in huis.

    Groetjes,
    Trudy

  29. Ik ben 54 jaar en al 25 jaar aan het vechten tegen epilepsie en ondertussen de gewone medische wereld doorwandeld en de alternatieve maar nu heb ik de MIR-Methode gevonden en ook een vrouw welke werkt met het helen van mijn energiebanen. Deze laatste vrouw geeft ook massages en mij veel uitleg over mijn eigen geboorte en ik begrijp steeds meer en de MIR-Methode ondersteunt ook heel veel. ik vind het wel moeilijk om het vol te houden maar er zit veel waarheid in. De artikelen sluiten altijd zo mooi aan bij de plek waar ik ben in mijn gevecht tegen de epilepsie.

  30. Beste Mireille,
    Allereerst bedankt voor deze mail. Een fijne verrassing.
    Aangezien mijn moeder pas 40j was toen ze overleed, weet ik niets van mijn geboorte. Mijn ouders, of was het alleen mijn vader ?, wilden een jongetje, alvanaf de 1ste en rekenden daar echt op bij mijn geboorte, ik was de 2de kans. Ze hadden vanaf de 1ste al de voornaam. Maar ik kan niet zeggen, dat ik me niet welkom voelde. Verder zijn er uiteindelijk 4 meisjes gekomen !

  31. Hallo Mireille ,
    Het klopt. Precies zoals je in bovenstaand bericht omschrijft ervaar ik het op dit moment.
    A.s zaterdag wordt ik 50.In de aanloop hiernaar toe DACHT ik maakt mij niet uit of ik nou 49 of 50 wordt.Echter nu VOEL ik dat het bereiken van deze leeftijd voor mij vooral afscheid nemen van geleefd worden naar de regie in eigen hand is.
    Mijn 1e geboorte is moeizaam gegaan, de 2e kan ik middels de MIR methode voorspoediger laten verlopen .
    Hartelijk dank voor al je informatie.
    Liefs,
    Wilma

  32. Ik ben 3weken te laat geboren. De arts zei tegen m’n moeder dat als ik vandaag niet geboren zou worden het de volgende dag een keizersnede zou worden. De bevalling was een lang en moeizame gebeurtenis. Tot op de dag van vandaag (53jaar later) ben ik rusteloos en op zoek naar de zin van mijn bestaan. Ik ben nog steeds niet op mijn plek, voel me vaak alleen en onbegrepen (hoewel ik alles heb wat mijn hartje begeert) Toch maar eens beginnen met de MIR methode?

  33. Bij mijn geboorte ben ik thuis in een stuitligging geboren. Eerst kwamen mijn billen en als laatste mijn hoofd. Ik ervaar nog steeds een gigantische benauwdheid en verstikking. Ik weet dat mijn vader erg boos was op de voedvrouw die mijn moeder thuis liet bevallen. Mijn vader was angstig. Dit voel ik nog steeds. In het dagelijks leven heb ik momenteel snel nekklachten. Dit artikel helpt mij om daar weer bewust van te worden en door middel van de MIR methode het een plekje te kunnen geven en los te kunnen laten. Nu ben ik heel benieuwd wat het mij nu gaat brengen en welke veranderingen er gaan plaats vinden. Hartegroet Sharon.

  34. Geboren met de navelstreng om mn nek, dat moet heftig zijn geweest, zowel voor mijn ouders als voor mezelf. Ben dan ook een van die mensen die er maar niet achter kunnen komen wat nou mijn doel is en ja, het leven voelt vaak heftig. De MIR methode helpt me maar ben er nog niet helemaal.

  35. Ik ben in de oorlog geboren. De bevalling wilde maar niet opschieten. Mijn vader en de huisarts gingen in de nacht af en toe naar buiten om naar de vliegtuigen te kijken die overvlogen. Uiteindelijk heeft de arts een injectie gegeven aan mijn moeder en toen zette de bevalling door.
    Ik werd geboren (als 4e kind) in een ‘warm nest’. Er zouden nog 4 volgen.
    Via de MIR-Methode heb ik al vele ‘kwaaltjes’ overwonnen denk ik, zoals af en toe huidproblemen. Ik kan niet precies aangeven wat nog meer. En door je begeleidings mails Mireille besef ik steeds weer hoe diep de methode werkt. Maar ook dat daarom volhouden zo belangrijk is! Mijn hartelijke dank voor je liefdevolle inzet! Willy

  36. Ik ging 3x terug tot mijn moeder riep ‘ je mag bij me blijven’. Ik heb erge moeite met opstarten van dingen in mijn leven. Doe vaak een basiscursus 3x over. Examens haal ik met het herexamen, alles op het nippertje en alles op het laatste moment. Van die dingen..

  37. Ik ben 3x terug gegaan tot mijn moeder riep ‘je mag blijven’. Heb erge moeite met het opstarten van dingen. Doe basiscursussen vaak 3x. Haal examens op het nippertje, noem maar op..

  38. Hoi. Ik ben enorm vlug geboren de arts had geen tijd om uit bed te komen haha. Ondanks dat ik snel de wereld in wou ervaar ik mijn leven als moeilijk en soms wou ik dat het voorbij is. Maar ik ben ook een vechter dus dit gevoel verdwijnt weer snel en ik ga weer verder.Waar naartoe dat weet ik niet. Ik ben continue bezig met zelf verandering in de hoop dat ik een luchtige kijk op de wereld ga krijgen en eindelijk mezelf gelukkig ga voelen. Ik ben om dit te leren zelfs van Limburg naar Noord Holland verhuisd. Twee heel verschillende werelden denk ik soms en dat in het zelfde landje.
    Klinkt dramatisch he! haha Ach…zo hebben we allemaal wat ;-).

    Groetjes.

    • Beste Dirk,
      Wat jammer dat je helemaal geen verbetering voelt! Wat ik wel eens merkte bij mijn cliënten, is dat ze bang waren voor hun grootsheid en dat daardoor de MIR-Methode niet aansloeg. Zou dat bij jou kunnen spelen?
      Ik wens je desondanks heel veel geluk!
      Groetjes, Mireille

  39. Tijdens mijn geboorte ben ik bijna overleden. Dankzij kranig ingrijpen van de arts ben ik gaan ademen en ben ik in leven gebleven. Mijn ouders hebben daar nooit erg veel aandacht aan besteed maar later ben ik me wel gaan realiseren hoe heftig dit moet zijn geweest. Ook houd ik niet van harde geluiden, wellicht komt het door al die mensen die ineens om mij als pasgeborene druk in de weer waren. Muziek, zie een vorige mirpost, houd ik ook niet heel erg van. Muziek is me snel te veel.

    • Beste Jeannette,
      Ja, ik kan me er alles bij voorstellen dat dit nog voor je speelt. Ik hoop van harte dat je het laagje voor laagje kunt weghalen met de MIR-Methode.
      Veel geluk!
      Groetjes, Mireille

  40. Bij mijn geboorte schoot de navelstreng los en spoot het bloed overal..dat is wat mijn moeder vertelde. Er was behoorlijke paniek. Ik ben wel al mijn hele leven angstig en snel nerveus. Ik weet niet of dit komt wat er bij mijn geboorte is gebeurd?

    • Beste Mary,
      In ieder geval is de paniek die de volwassenen hadden heel voelbaar geweest voor jou als gevoelig, puur kindje. Nu je het je bewust bent, kun je het waarschijnlijk ook makkelijker loslaten.
      Veel geluk!
      Groetjes, Mireille

  41. Hallo Mireille, Dank voor je mail(s).

    Mijn geboorte is opgewekt, ik was 14 dagen te laat en mijn moeder kon niet meer zitten omdat ik in de weg zat. Gedurende de zwangerschap kreeg mijn moeder dagelijks een injectie met Progestine om het kind vast te houden. Ze had eerder 2 miskramen ivm een infantiele uterus, en mijn oudere broer en ik zijn ‘blijven zitten’ mbv deze injecties.
    Ik ben geboren met wat ‘ingewandstoornis’ werd genoemd want kon moedermelk niet binnenhouden, ook niet de rode kruismelk en andere melkmengsels. Uiteindelijk melk van een min gekregen, dat ging goed. De tepels van mijn moeder waren ingetrokken en pijnlijk, ze was blij dat ze niet meer hoefde te zogen. En na het derde kind ‘gelukkig’ geen kinderen meer ‘mocht’ vd arts.
    Ze werd zwanger van mij snel na mijn oudste broer en de 3 kinderen zijn een jaar na elkaar geboren. Een ‘moeder’gevoel of enige veiligheid heb ik nooit ervaren in het gezin. Nog steeds zwerf ik ongehecht en ongespiegeld door het leven. Ikzelf heb ook een infantiele uterus en ben alleen.
    Ik kwam niet verder met de Mir methode na vele vele maanden, merkte geen reactie, geen verschil. Onlangs een Mir consulent gezocht en die pendelde er wat zinnen bij, die precies gaan over wat jij nu, een week later, mailt. Het had te doen met mijn missie, die ik, na lang en hard zoeken nog steeds niet ken/weet. De zinnen die erbij kwamen noemen ‘Verdriet, Schuld, Besluiteloosheid, Teleurstelling van de moeder in de baarmoeder’.
    Ik heb het gevoel dat er veel, diepe trauma’s klem of verstopt zitten, maar dit laag voor laag afpellen, kan vele jaren duren en ik ben al in de 60 en heb daar ook het geld niet voor. Is er misschien een versnellende, meer tegelijk oplossende manier :)?? Hoor (heel) graag je reactie. Veel succes! Hartelijke groet, Aimee.

    • Beste Aimee,
      Je wilt graag sneller van de oude emoties af. Wat je van de MIR-Methode begeleider hebt gekregen, is eigenlijk al de angel waar alles omheen draait. Ik verwacht dan ook dat je daarmee al enorm veel gaat opruimen, dus geef het gewoon even de tijd. Daarnaast zou je een abonnement op de ledenwebsite ‘Be the MIRror’ kunnen nemen. Daar staan extra technieken en informatie die ik ook tijdens lezingen en cursussen geef. Zo kun je jezelf al heel veel begeleiden.
      Veel geluk!
      Groetjes, Mireille

  42. Bij mijn geboorte werd ik snel opzij gezet omdat er onverwachts nog een kindje aan kwam. Dit vertelde mijn moeder later. Nog voel ik me snel ‘opzij’ gezet en buitengesloten met anderen.
    Ik doe de MIR-methode en hoop dat ik dit hiermee aan kan pakken.

    • Beste Bea,
      Ja, hoe duidelijk wil je het te horen krijgen! In principe moet dat mogelijk zijn me de MIR-Methode. Ik wens je veel geluk en vooral dat je het gevoel krijgt dat je je eigen ruimte kan gaan innemen.
      Veel geluk!
      Groetjes, Mireille

  43. Hallo Mette
    Ik heb de MIRmethode al eens gedaan maar ik me er kte er niks van
    en toch komt zev steeds weer over mij pad zal ik er dan toch nog eens er mee beginnen of wat denk jij hoor t graag
    hartegroet Gertie

    • Beste Gertie,
      Ja, dat kan heel goed, dat je er niks van merkt. Dat hebben meer mensen. Daar schreef ik al eens een artikel over, dat je hier kunt lezen.
      Als het steeds op je pad komt, wie weet is het dan toch wel iets om het weer op te pakken, maar uiteindelijk bepaal jij dat zelf. Voel wat je zelf wilt en of de MIR-Methode een manier is die goed voor je voelt. Dat kan ik niet voor jou bepalen. Vertrouw wat dat betreft vooral op jouw gevoel!
      Veel geluk en groetjes!
      Mireille

  44. Beste Mireille, ik ben erg blij met dit artikel ! Ik weet sinds relatief kort dat ik hoogsensitief ben (ik ben nu 58). Alleen al het lezen van stap 7 hierboven doet me in tranen uitbarsten terwijl ik toch al ’n tijd geleden de MIR-methode heb toegepast ! Wat betekent dit ? Deed ik het fout ? Dat moet ik wel denken omdat dit artikel zo’n enorme emoties in mij losmaakt. Vorig jaar op Kerstavond is mijn vader overgegaan en m’n moeder reeds 3 jaar eerder. Ik ben enig kind. Ik weet uit hun verhalen dat ik “een ongelukje” was (m’n moeder was pas 19 toen ik op de wereld kwam), verwekt in een dronken bui … Naar hun normen (eenvoudige fabrieksarbeiders met een alcoholmisbruik van generatie op generatie) had ik een goede jeugd. Zij deden hun best me alles te geven wat maar enigszins in hun mogelijkheden lag, gaven me de kans om te studeren, maar toch … Er is een enorme leegte in me, een gebrek aan nestwarmte, niet weten wat het is om echt lief te hebben. Heeft iemand misschien nog wat tips voor me ? Ik was sowieso al van plan met een nieuwe reeks MIR-Methode te beginnen in het licht van het heengaan van m’n vader en alles wat daarbij kwam kijken in de loop van dit jaar. Graag lees ik jullie reacties. Alvast bedankt. Van Harte, Katti.

    • Beste Katti,
      Wat ik steeds meer zie, is dat als mensen de MIR-Methode gewoon blijven gebruiken, de resultaten ook beter en sneller komen. Eerst adviseerde ik altijd na 4 weken te stoppen, maar het is steeds duidelijker dat als je jezelf blijft begeleiden het je ook meer brengt.
      Je hebt geen makkelijke weg gehad, dat is duidelijk. Dat je moest huilen wil echter niet zeggen dat je het verkeerd hebt gedaan! Je hebt je gewoon in je hart laten raken, omdat je blijkbaar iets herkende in het artikel. Ik hoop dat je de MIR-Methode alweer sneller wilt oppakken en er niet mee wilt wachten. Kijk maar of dat goed voelt voor je. Ik wens je veel geluk en veel warme omhelzingen van mensen!
      Hartelijke groetjes,
      Mireille

      • Dank je Mireille ! Ik herbegin eerstdaags met de MIR-Methode en dit keer ga ik ermee door tot ik zelf voel dat het tijd is om te stoppen. Ik zoek ook nog effe je artikel over verslavingen terug want ja, ik kreeg alcohol als het ware met de moedermelk mee en durf al eens te diep in het glas te kijken … Een warme knuffel terug x

    • Ik raad je het boek aan”je kunt je leven helen van Louise Hay” alsook “the secret” van Lorna Byrne….heb nog nooit op iets gereageerd op Facebook bij mensen dat ik niet ken…heb veel meegemaakt, kan ik een boek over schrijven, tenminste dat rade mijn advocate mij aan 😉….alles komt goed als je eerst start met iedere dag van jezelf te houden….de MIR methode heb ik maanden aan éėn stuk toegepast en doe het nog meerdere keren per week..ik vind het fantastisch en raad het iedereen aan maar je moet er klaar voor zijn en het zelf willen…alles op zijn tijd…wanneer je er klaar voor bent…hartelijke groeten en veel succes!

      • Dank je lieve Carine ! Ik lees heel graag en heel veel van dergelijke boeken maar als ik na de eerste bladzijde al de neiging krijg om het weer aan de kant te leggen, betekent ’t dat ik er (nog) niet klaar voor ben ! Zo was dat dus met The Secret en met veel andere boeken die in m’n kast staan. Over Louise Hay hoorde ik al veel goeds maar ik heb geen enkel van haar boeken. Tijd dus om er eentje aan te schaffen, bedankt voor de tip ! Ik ben blij voor jou dat je op de goede weg bent met alles wat je doet. Dikke knuffel xxx

  45. Zelf ben ik het helemaal eens met de visie op geboorte trauma. Mijn geboorte was traumatisch. Ik overleefde nauwelijks een verstikking door beklemde navelstreng. Mijn vader zegt nu nog (48 jaar na dato) dat dit een van de weinige momenten was dat hij angst voelde want ook de dokter (de autoriteit) was in paniek.. Toen ik los was begon ik te krijsen waarop dokters advies was om mij een paar dagen/nachten af te zonderen in de (koude) badkamer. Zonder deken of eten. Dan zou het schreeuwen wel stoppen. Dat klopte. Mijn moeder voelt zich nog steeds rot dat ze niet naar me toe mocht…maar ja doktersadvies belangrijker moederinstinct. Overigens heeft geen enkele therapie, heling, of (MIR)-Methode me geholpen bij mijn fysieke en emotionele pijn (existentieel trauma) Na 24 jaar suicidale depressie ben ik nu dankbaar voor mijn bestaan en leven. Dit gevoel ontstond nadat ik plantaardig(veganistisch) ben gaan leven. Van het geld dat ik heb uitgegeven aan therapeuten en alternatieve geneeskunde zou ik nu hele zinvolle dingen kunnen opzetten.

    • Beste Marieke,
      Wat heb je het moeilijk gehad als kindje. Ben wel erg blij dat dit soort dokters adviezen niet meer voorkomen (hoop ik!). Jammer dat de MIR-Methode je er ook niet bij heeft kunnen helpen. Ik vind het wel erg krachtig dat je zelf de zin in het leven hebt kunnen vinden en wens je daarbij ongelooflijk veel geluk!
      Hartelijke groetjes,
      Mireille

  46. Hoi Mireille
    Wat een fijn stukje om te lezen hoe ben jij geboren, zeker naar de ervaringen van het afgelopen jaar de MIR-Methode te doen heb ik heel veel verwerkt losgelaten en ben ik heel erg in kracht komen te staan.
    Verder blijf ik de MIR-Methode doen. Onze schoondochter is in verwachting van hun eerste kindje het was hun wens al zo lang en in mei mogen ze hun kindje verwelkomen. Mireille heb jij nog tips voor haar en voor wat goed is voor het kindje. In de voorbereiding naar de bevalling maar ook voor nu.lieve groet Wilma

    • Beste Wilma,
      Het beste wat ik kan adviseren is dat je schoondochter zelf al de MIR-Methode doet. Mocht ze begeleiding wensen dan zou ze eens kunnen kijken bij vrouwen die ‘Doula’ zijn. Die begeleiden ouders en kind voor, tijdens en na de bevalling.
      Ik wens je alvast veel geluk met je kleinkind!
      Hartelijke groetjes,
      Mireille

  47. Dag Mireille,
    Mijn geboorte was heftig. Het duurde lang en ik was omstrengeld en blauw toen ik uiteindelijk naar buiten kwam. Mijn ouders waren twee maanden daardoor geëvacueerd met 3 kleine kinderen die ze mee moesten nemen. Ze verbleven dus niet in hun eigen huis.
    Lijkt mij voor alle partijen een heftige ervaring.
    Gr. Nel

    • Beste Nel,
      Dat was niet bepaald makkelijk. Hoewel dat soort crisissituaties ook voor een gevoel van saamhorigheid geven, moet het beslist een onveilig gevoel hebben gegeven bij vele mensen. Genoeg reden tot heling, lijkt me.
      Veel geluk!
      Mireille

    • Hey Mireille ik ben geboren met mijn voeten eerst en ik ben het kind van een 15 jarig meisje en haar adoptievader dus niet direct gewenst ik doe de MIR-Methode maar betrap mij erop dat ik het maximum 10 dagen na elkaar doe en het dan vergeet gedurende enkele dagen toch zal ik blijven volhouden tot ik aan die 30 dagen geraak want er verandert veel door de MIR-Methode alvast bedankt en ooit wil ik zelf mensen begeleiden met de MIR-Methode

  48. Het is een jaar geleden dat ik de MIR methode ontdekte en ik deze ook gebruikte na een val en revalidatie met heel goede resultaten .

    Ik voel wanneer ik er terug aan toe ben en gebruik hem dan met een positief resultaat ,

    Bedankt om hem langs deze weg de kracht ervan te kunnen delen !

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!

P.S. Je reactie zal niet meteen zichtbaar zijn op de website, omdat die eerst door ons gelezen wordt. Soms kan dat even duren wanneer we veel reacties ontvangen. Let op! Persoonlijke gezondheidsvragen worden niet beantwoord. Stel deze aan een MIR-Methode begeleider. Hartelijke groeten, Team MIR-Methode.