Home » Artikelen » 127. Liegen uit naam van een Goedheiligman

P.S. Help je mee de MIR-Methode te verspreiden? Je doet me een groot plezier als je dit artikel wilt doorsturen naar anderen! Plaats gerust dit artikel op jouw Facebook-pagina of verstuur het via je email, Twitter of Linked-in! Gebruik de knoppen aan de linkerkant of hierboven! Dankjewel!

P.S. Ken je de MIR-Methode nog niet? Ga dan naar de home page: https://www.mirmethode.nl Bekijk daar de video en ook de uitgebreide instructievideo. Meld je op de home page ook aan voor de nieuwsbrief en de 6 weken begeleidingsmailtjes voor extra ondersteuning!

Hoe meer je leert, hoe gezonder je wordt!
Wil je meer achtergrondinformatie en extra krachtige MIR-Methode technieken leren? Meld je dan aan voor de Be the MIRror website. Daarop staan meer dan 90 video's, waarmee je jezelf de rest van je leven kunt begeleiden, wat je ook overkomt! Door lid te worden, draag je bovendien bij aan het wereldwijd verspreiden van de MIR-Methode. Dankjewel daarvoor!
Klik hier voor meer informatie.
Mireille Mettes

Reacties

127. Liegen uit naam van een Goedheiligman — 143 reacties

  1. Van jongs af aan heb ik nooit tegen mijn kinderen gelogen over sinterklaas, maar hen verteld dat het een groot spel was van volwassenen en kinderen. Er werd verkleed, er waren cadeaus met kleine gedichtjes en later kwam er voor elk een surprise bij. Dat alles was echt en tastbaar. In bepaalde zin bestaat ‘sinterklaas’ natuurlijk, in de vorm van verklede mensen in échte pakken met het geheimzinnige van échte cadeaus in sinterklaaspapier, afkomstig van steeds dezelfde gever. Het heeft geen enkel probleem opgeleverd, noch voor mijn kinderen, noch voor mij. De leugen dat babytjes gebracht worden door een ooievaar of uit een kool komen gekropen heb ik ook nooit verteld. Wordt een geboorte daar minder mooi om?
    Sinterklaas was een feest waarin iedereen plezier leek te scheppen en de creativiteit losbarstte.
    Nu staat Sint me tegen vanwege de pijnlijke confrontatie met armoede en huidskleur voor heel veel gezinnen. De mythe dat sinterklaas voor iedereen leuk is, is inmiddels doorbroken. Dankzij veel mensen die hun nek hebben uitgestoken en daarvoor nog steeds de klappen opvangen. Zolang Piet nog zwart is, extra fel bevochten door al diegenen die daarmee tegelijk hun verborgen racisme prijsgeven, stop ik met dit ‘feest’ waaraan ik zoveel goede herinneringen bewaar.
    Met een verworven inzicht heb ik me langzaam richting solidariteit bewogen.

  2. Het is jammer dat de diepere betekenis van sprookjes, ook het sinterklaasverhaal is een sprookje, niet meer door iedereen wordt begrepen. Het gaat om de ziel van het verhaal – een sprookje moet wel goed aflopen. Als we er op de juiste wijze mee omgaan en de essentie begrijpen!, hoeft het niet traumatisch te zijn voor het kind. Dit geldt voor elk sprookje. Hier onder een stukje wat ik heb gekopieerd: “In sprookjes is het goede even gewoon als het kwade. Deze twee tegenpolen krijgen gestalte in de vorm van twee figuren die met elkaar in strijd zijn. Door goed en kwaad uit te beelden als twee ver uit elkaar staande gestalten in het sprookje, is het verschil voor een kind beter te begrijpen. De beelden geven kinderen richting in hun leven. De essentie van de meeste sprookjes is namelijk dat het verhaal goed afloopt.

    Sprookjes geven kinderen de boodschap mee dat strijd en moeilijkheden in het leven onvermijdelijk zijn. In sprookjes zitten aanwijzingen om kinderen te helpen met hun problemen om te gaan. Kinderen zien dat sprookjesfiguren als overwinnaar uit de strijd komen wanneer ze tegen de obstakels vechten. Sprookjes kunnen angstige kinderen een hart onder de riem steken omdat het allemaal goed afloopt.
    (Zo heb ik ook het sinterklaasfeest ervaren; als een onnavolgbaar mooi sprookje waarin ik geloofde, zoals het past bij het jonge kind: als een hele grote, spannende happening. Al weken vooraf leefde ik er naar toe. Het bracht me niets dan spanning en vreugde!)

    Sprookjes hebben voor kinderen grote waarde omdat de tegenstellingen die beschreven worden, te maken hebben met de keuzen die het kind zelf moet maken. De strijd in sprookjes is een symbolische weergave van de morele dilemma’s waar kinderen voor staan. De figuren in de sprookjes zijn eigenlijk delen van de persoonlijkheid van het kind. Het sprookje leert het kind hoe het met deze tegengestelde delen om kan gaan, waarbij de boodschap op onbewust niveau overkomt.

    • Helemaal eens met Nieske. Sprookjesachtige verhalen zijn belangrijk voor je ontwikkeling als kind. En het Sinterklaasverhaal is een levend gespeeld sprookje! Ik heb natuurlijk geluk gehad met geboren te zijn in een creatief gezin waar het maken van surprises en gedichten een heel grote rol speelde, en we een zoektocht kregen door het hele huis (of het hele flatgebouw zelfs) voor we in de box beneden de teil met cadeautjes vonden – al ie leuke dingen om de cdeautjes heen, en de sfeer….

    • Er klopt iets niet in het verhaal van Nieske. Sprookjes worden niet als waarheid gebracht, daar zijn het sprookjes voor. Kinderen griezelen misschien maar weten dat het niet echt is. Dat sprookjes een dieperliggende waarde kunnen vertegenwoordigen zal ik niet ontkennen. Maar juist het geschetste beeld van de tegenstelling tussen zwart en wit en goed en kwaad maakt haar verhaal in deze context extra wrang. Wit staat immers model voor de wijze Goedheiligman die bepaalt wie cadeaus verdient en hoeveel, zijn zwarte ondergeschikte mag ze dragen. Dat zichtbare verschil is inderdaad voor een kind makkelijk te begrijpen. Een cliché dat lange tijd de norm was, maar nog steeds niet is uitgebannen en ook al is zwarte piet inmiddels van dom naar slim gepromoveerd, knecht blijft hij. Met dat beeld dat gevierd en bevestigd wordt moeten witte en gekleurde medemensen, van klein tot groot, het jaarlijks doen.
      Diversiteit zie ik als een groot goed, als de gelijkwaardigheid maar gewaarborgd wordt.

  3. Ik kan me nog herinneren, toen ik merkte/hoorde dat Sinterklaas niet bestond, dat ik teleurgesteld was. Een flauwe grap vond ik het, voelde me genomen. Bedacht toen ook : hoe zou dat zitten met God, al die grote mensen gaan naar de kerk zonder dat er ergens een god te zien is. Zou die dan ook niet bestaan, gaan ze me dat later ook nog es vertellen ? Op een gegeven moment dacht ik dat het met god waarschijnlijk een beetje anders lag dan met Sinterklaas.
    Ik bedenk nu dat dit er misschien wel toe heeft bijgedragen dat ik zelf ben gaan nadenken over wie god dan wel zou kunnen zijn, als hij bestond. En daar ben ik voor mezelf wel uitgekomen, realiseer ik me nu. Niet die god die er vaak van gemaakt wordt, maar het goddelijke dat bijv. mensen kan ‘bezielen’..

  4. Bedankt voor dit fijne artikel Mireille. Ik heb zelf tot 12 jaar in Sinterklaas geloofd ook al waren er kinderen die beweerden dat hij niet bestond en dat je ouders de cadeautjes kochten: ik geloofde ze gewoon niet. Totdat een neef van mij het zei toen ik 12 was en dit keer ben ik toch gaan twijfelen en heb het aan mijn moeder gevraagd die eigenlijk opgelucht was dat ze het zelf niet hoefde te vertellen. Ik heb 7 broers en zussen (3 zijn er jonger dan ik) maar misschien wel de laatste om eindelijk te begrijpen dat het allemaal maar een verhaaltje was. Ik wist het dus maar kon er niet echt in geloven!
    Over kinderen krijgen werd ook altijd heel geheimzinnig gedaan; bij ons was het niet de ooievaar maar een engel die het kindje bracht.
    Maar ach, in die tijd, en nog lang daarna, leefde ik in mijn eigen wereldje vol mooie verhalen. Het was voor mij alleen een paar extra sprookjes. Misschien dat ik hierdoor geen trauma heb overgehouden van dit soort leugens.
    Zelf heb ik tegen mijn kinderen hierover niet gelogen. Hier viert men geen Sinterklaas maar de Kerstman is natuurlijk precies hetzelfde. Allen vind nog steeds ik dat kado’s niet bij de Kerst horen. Kerst is voor mij het feest van de vrede en daar hoort dit enorme geld uitgeven helemaal niet bij!

  5. Zoals sinterklaas word voorgespiegeld voor iemand die hij nite was , is het mi nog even een tandje ‘erger’ hoe over kerstmis wordt gesproken en gehandeld. een vreet en koopfeest. 39397 keer per dag hoor zie en lees je dat het echt verschrikkkkkkelijk is om met kerst alleen te zijn. daarmee geven ze de mensen die dat zijn gratis een extra dosis eenzaamheid erbij wat helemaal niet hoeft. de grap is dat 9 vd 10 mensen die kerst zo enorm belangrijk vinden , atheist zijn dus wat valt er dan te vieren? voor mij persoonlijk is dit een nare tijd. maar dat is niet alleen december. familie uit elkaar. niemand die nog wat gelooft of oprecht is. en ik zei de gek die diep gelovig is maar geen boek of kerk daarvoor nodig heeft. en aangezien het lente was toen jezus geboren werd denk ik zomaar dat ik het niet precies op die dagen hoef te vieren;-) dank je wel Mireille voor je interessante en mooie woorden altijd. ze voelen goed en empathisch aan.

    • Beste Annabel,
      Dankjewel voor je extra invalshoeken op het kerst- ‘vreet en koopfeest’. Ja, wat valt er eigenlijk te vieren? Fijn om daar over na te denken en het samen zijn een grotere plaats te geven dan de cadeaus.
      Groetjes, Mireille

  6. Ik heb mijn kinderen van kleins af altijd verteld dat Sinterklaas een spel was en dat we daar met z’n allen veel plezier aan beleven: geen enkel probleem, kinderen gaan vaak in een spel helemaal op, magisch bewustzijn is dan nog aanwezig. Nooit het gevoel gehad dat Sinterklaas neit leuk voor ze was. Inmiddels zijn ook hun kinderen groot, alleen mijn dochter laat haar zoontje van 5 wel “geloven”, Iedere generatie moet het zelf maar beslissen, ik heb in elk geval geen spijt van dat ik het zo heb gedaan, deze moeder uit de flower power tijd…Er gingen toen wel meer heilige huisjes op de schop..

  7. Ik heb Sinterklaas altijd als een geweldig feest ervaren, het was even wennen nadat ik te horen had gekregen dat het een sprookje was, maar door de manier zoals het gevierd werd bij ons thuis was dat geen probleem. Ik heb geen idee terwijl ik dit schrijf of mijn drie kinderen er last van hebben, mijn twee volwassen zoons hoeven niet zo nodig mee te doen aan heel het circus, mijn dochter en haar man die zelf nu twee kleine kinderen hebben vinden het ook een top feestje. Vaak krijg ik tegen december te horen hoe gezellig het altijd was. Weet je nog die keer toen alle cadeautjes aan de balken in de kamer hingen. …. hadden jullie echt die paardenpoep bij de boer gehaald die bij ons achter in de tuin lag en waar de halve straat naar kwam kijken naderhand …..de speurtocht met opdrachten zoals oma ophalen was super…..het terugdenken naar deze avonden gaan altijd over het spel wat we er van maakte, nooit over de cadeautjes. De rijmen zijn mooie herinneringen van hun leven, er kwamen hele leuke momenten terug, maar ook taaie stukken in hun leven, zoals doofheid aan een oor, en bij een ander een tumor in zijn kaak, bewust gedaan om het niet weg te poetsen maar om het nog een keer aan het licht te brengen op een luchtigere manier en om ze te vertellen hoe trots en dankbaar we zijn hoe het later met ze ging.vergeet niet dat pakjesavond ook de mogelijkheid biedt om zo veel van elkaar te genieten, en elkaar in het zonnetje te zetten, en grapjes met elkaar uit te halen. Mijn dochter heeft in haar woonplaats Hilvarenbeek dit jaar op een school de recycle Sint ervaren, alle inwoners konden speelgoed inleveren wat prima was maar thuis niet mee gespeeld werd en kregen daarvoor een briefje met een bepaalde punt waarde erop, toen alle speelgoed er was konden ze met die briefjes weer ander speelgoed uitkiezen. Dus alles met gesloten beurs, ideaal dus ook voor diegene die slecht bij kas zit in die tijd. Ik breng dit expres onder de aandacht om dit geweldige idee op meerdere plekken te laten gebeuren. Lieve mensen, geniet vooral van elkaar, dat is mijn idee om van Sinterklaasavond een geweldig feestje te maken, elkaar de aandacht geven is belangrijker dan grote cadeaus te geven. Veel liefs.

    • Beste Corrie,
      Wat een verfrissend idee daar in Hilvarenbeek! Dat er vele scholen mogen volgen! Recycle Sint… super idee! Er is al meer dan voldoende speelgoed in omloop, volgens mij. Dank voor het delen!
      Groetjes, Mireille

  8. Zelf ontdekte ik al snel dat je met een paard niet over de daken kon rijden en was het sinterklaasfeest meer een leuk toneelspel.
    Later ontdekte ik dat Sinterklaas afkomstig is uit de Germaanse mythologie. Wodan, de Germaanse God van donder en bliksem, reed met zijn achtpotige paard over de wolken. Het geluid van de donder komt aardig overeen met een paard dat over de daken rijdt. Wodan sloeg met zijn hamer op de wolken voor de bliksem. Die hamer werd de staf van Sinterklaas. Hij werd begeleid door zwarte raven die bekend staan om hun scherp en uitstekend zichtvermogen. De raven veranderden in zwarte Pieten. Alles ziet die slimme Piet! Wodan wordt wel eens verwisseld met Donar. De dagen woensdag en donderdag zijn naar hen genoemd.
    Toch kan men de feesten Sinterklaas en ook Kerstmis een andere betekenis geven. Namelijk feesten waarbij de kunst van het geven en ontvangen wordt beoefend, waarbij de cadeaus niet zo belangrijk zijn!

  9. Hallo Mireille,

    Dank voor dit herkenbare verhaal, vooral omdat ik het ook heb beschreven een jaar of wat geleden.

    Het gaat niet zozeer om de feesten zelf, maar -zoals je schrijft- het besef dat je als kind door iedereen bent voorgelogen. Iedereen die mijn basis vormde, waar ik op vertrouwde. Wat klopt er dan nog meer niet? Een ernstige (on)opvoedkundige misser.

    Mocht het je interesseren, lees even mijn verhaal op mijn website: http://www.dehuisheks.nl/437814552
    De titel is Collectieve leugens.

    Een fragment: ” Altijd mijn best doen, altijd eerlijk en goed zijn… Hallo, ik ben een kind! Hoe moet ik weten wat eerlijk en goed is, als mijn ouders er lol in hebben om me voor de gek te houden?”

    We kunnen de ‘collectieve leugens’ ook breder bekijken. Want als we elkaar voor de gek houden met een simpel feest, op welke gebieden worden we dan nog meer voorgelogen? Dit keer niet door onze ouders, maar door diegenen die alles regelen in het land, zogenaamd voor het bestwil van de burgers en stiekem andere zaken doen die dan als geheim worden bestempeld. Als je daar een glimp van opvangt, wordt de hele bodem onder je voeten weggeslagen.

    Hartelijke groet, Lilian.

    • Beste Lilian,
      Hee, Waarheidsbrenger? Dankjewel voor je aanvulling! En hoe meer we met elkaar begrijpen dat we voor de gek gehouden worden, hoe sterker we staan. Laat mensen maar rustig aan bewust worden, dan kunnen ze de waarheid wel aan.
      Dankjewel! Groetjes, Mireille

      • Dank voor je reactie, Mireille. Waarheidsbrenger, wellicht? Overigens geheel vrijblijvend. 🙂

        Mag ik nog een laatste toevoeging delen: Door alle lagen van onwaarheden heen, heb ik ervaren dat het merendeel onbewust liegt in een poging anderen te beschermen (voor zover je iemand met onwaarheden kan beschermen), veelal met oprechte intentie het goed voor anderen te willen doen.

        Snappen dat we allemaal meedoen of hebben gedaan met die collectieve leugens, maakt dat we met compassie kunnen kijken naar diegenen (en hun intenties) waar we door zijn voorgelogen. Accepteren dat het doorzien van die leugens ons vertrouwen (gevoel) hard heeft geraakt en dat we (blindelings) vertrouwen in anderen mogen herzien. En van daaruit andere keuzes leren maken.

        Zoals je zegt: ‘Laat mensen maar rustig aan bewust worden.’ De eerste stappen kunnen bijzonder ontluisterend zijn, als je beseft dat de realiteit anders is dan je altijd hebt aangenomen.

        Groetjes, Lilian.

  10. Ik heb het op ongeveer zesjarige leeftijd opeens zelf ontdekt, ik weet niet eens meer hoe, maar opeens “had ik het door’ dat de volwassenen dat deden. Dus het was geen schok. Wel ging ik het onmiddellijk aan mijn vierjarige broertje vertellen, wat ik had ontdekt. Die was gelukkig zo sterk in zijn geloof dat hij het gewoon weer vergat. Ik vond het heel leuk dat ik nu mee kon doen ‘met de grote mensen’ en ook cadeautjes mocht bedenken (voor papa en mama en tantes en oma, het was bij ons een uitgebreid en creatief feest) en ik zat nog steeds in spanning als er op de deur werd gebonkt en daar bij opening een teil vol pakjes stond. En zelfs toen we allemaal groter waren en uit het geloof waren gevallen, riepen we bij ieder cadeau nog” Dank u, Sint! en dan probeerden we stilletjes te raden van wie dit cadeau of het pesterige gedicht vandaan kwam.

  11. Hoi Mireille,

    Ik heb jaren terug dit artikel van jou gelezen en het is me steeds bijgebleven, want ik was het inderdaad met jou eens. Ik vraag me nu alleen af hoe jij tegen de pietendiscussie kijkt? Is het wel/niet een probleem dat de pieten zwart blijven? Of zou het niet uitmaken als we de kinderen de waarheid zouden vertellen? Misschien dat je er iets mee kunt? Grtjs Nathalie

    • Beste Nathalie,
      Mijn mening over het Sinterklaasfeest is niet zo rooskleurig. Dat heeft meer te maken met vele gezinnen die in de bijstand zitten. Het maakt het feest behoorlijk zuur voor vele ouders die het moeilijk hebben en die op televisie alsmaar de reclames voor kopen kopen kopen langs zien komen. En ja, we kunnen de kinderen gewoon de waarheid vertellen. Dat het een groot toneelstuk is, waar veel volwassenen aan mee doen.
      Groetjes, Mireille

      • Hoi Mireille,

        Bedankt voor je reactie. Ik had er ondertussen zelf ook al over nagedacht, want het bleef me toch steeds triggeren en ik heb heel veel inzichten gekregen. Waardoor ik ook besloten heb om het kinderboek ”De naakte Waarheid van Sinterklaas” te schrijven. Ik heb zelfs ook al een oplossing bedacht voor een nieuwe look voor zijn Pieten. Hopelijk is het realiseerbaar voor volgend jaar en zal het boek met open armen door een uitgeverij ontvangen worden.

        Hieronder nog een limerick die ik heb geschreven:

        Het AD pleit voor een Sinterklaasbestand,
        zolang Sinterklaas en zijn pieten aanwezig zijn in ons land.
        We willen voor onze kinderen toch niet al die narigheid!
        Want kinderen verlangen net zoals ons naar de Waarheid!
        Dus let op ooit vallen we toch met onze leugens door de mand!

        Bedankt voor de inspiratie en naakte Waarheid (hahaha!)

        Liefdevolle groetjes, Nathalie

        #Sinterklaasbestand #limerick #NathalieButtiens

      • En dat is waar velen niet aan denken. Dat kinderen uit een gezin waar het geld niet voor het oprapen is nooit mee kunnen doen en zeker ook geen kadootjes krijgen. Ik heb dit als kind meegemaakt en het deed pijn. Alle kinderen in de buurt aan het juichen en ik aan het huilen. Ik heb voor mijn kinderen kadootjes kunnen kopen, maar op een bepaalde leeftijd erbij verteld dat de kadootjes gekocht worden en niet door een Sint gebracht worden.

    • Ik schaam me niet om te huilen.

      Ik schaam me niet om me alleen te voelen.

      Ik schaam me niet voor pijn.

      Ik schaam me niet om dom te zijn.

      Ik schaam me niet voor Zwarte Piet.

      Maar ik schaam me voor de Amerikaanse bommen op Yemen.
      Ik schaam me voor de slavenhandel in Libië.

  12. In het verlengde van Sinterklaas ligt ook het geloof dat je als kind mee kreeg. Opgevoed binnen de zwarte kousen kerk en op mijn 45e door allerlei bewustwording cursussen erachter komen dat het allemaal nep is. Dat doet heel veel met je basischakra. Toen ik dit over sinterklaas las, schoot ik ook meteen vol. Mijn basisveiligheid werd bij de poten doorgezaagd. Het gaat nu heel goed met me. Maar ik was wel verbaast dat ik toch nog volschoot bij het lezen.

    • Beste Ineke,
      Misschien is het ook wel, omdat je ziet hoeveel mensen op het verkeerde been worden gezet…?
      Groetjes, Mireille

  13. Ik heb het van mijn moeder te horen gekregen, nadat twee kinderen mij ervan hadden geprobeerd te overtuigen en de (domme) juf toen zei; “Sommige kinderen weten dat nog niet, shhht.”
    Mijn moeder vertelde dat Sinterklaas niet meer bestond. En ik ging huilen. Nadat ik klaar was, vertelde ze me dat Sinterklaas vroeger bestaan had.
    Maar net als alle andere mensen gaat ook Sinterklaas een keer dood.
    En de mensen hadden daar zo’n verdriet van, dat ze iemand verkleed hadden, zodat het feest kon doorgaan.
    Ze vertelde me over hoe mensen in andere steden het ook vierden, hoe het naar andere landen ging en iedereen Sinterklaas vierde. En als die Sinterklaas stierf, dan kwam er een nieuwe. En zo vieren we dat al heel erg lang.
    Zodra ik toen ook hoorde dat de pakjes en snoepjes niet zouden verdwijnen, was de magie al min of meer hersteld. Ze hebben mij nooit hoeven vertellen dat ik het ‘geheim’ niet mocht doorvertellen aan mijn zusje, ik had er geen behoefte aan. Ik wilde er net zo graag weer in geloven.

    En nu ben ik 25 en ik ben dit jaar voor de derde keer Zwarte Piet. Het is fantastisch mooi. Je moet de kinderen uitleggen wáárom er tegen ze gelogen is en vooral dat het niet met een ‘fop’ of ‘truc’ te maken had.
    Het was om je een sprookje te vertellen, die je leven nog leuker maakte.
    En (mits goed opgevangen en uitgelegd) nog steeds je leven mooi maakt. 🙂

    • Nadine, dit is inderdaad de beste reactie die ik gelezen heb.
      Hebben we niet allemaal een beetje magie nodig in ons leven ?
      En ik weet dat er vele initiatieven zijn om alle kinderen van gelijk welke afkomst en rijk of arm een mooi Sinterklaasfeestje of een geschenk te bezorgen. Laat de kinderen in hun wereldje genieten van dit feest. Of moeten we ook vertellen dat alle sprookjes niet echt zijn ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!

P.S. Je reactie zal niet meteen zichtbaar zijn op de website, omdat die eerst door ons gelezen wordt. Soms kan dat even duren wanneer we veel reacties ontvangen. Hartelijke groeten, Team MIR-Methode.