Home » Artikelen » 85. Als muziek maken je missie is

Reacties

85. Als muziek maken je missie is — 60 reacties

  1. Dag Mireille
    Ik ben piano aan het leren, sedert vorige week. Mijn eerste keuze instrument dat ik als kind niet mocht kiezen. Geen optie, als kind heb ik geleerd om niet te protesteren wanneer ik wist dat iets niet mocht. Het nadeel is, dat ik vaak ook niet meer durfde zeggen wat ik echt wou.
    De laatste maanden (sinds afgelopen zomer) ben ik gestart met Sahaja yoga.
    Ik vertel dit erbij, omdat ik mezelf ook zie groeien sedertdien. Er wordt ook heel veel gezongen en ik voel de energie, maar ik voel ook nog een blokkade om te zingen in groep.
    Mijn piano kopen, was een grote beslissing, maar absoluut één uit mijn hart.
    🙂 Muziek beluisteren kan ik enorm van genieten, en de liedjes kunnen spelen die mij beroeren (ook al zijn het nu maar een paar noten) maakt mij nu al blij. 🙂

    • Beste Tine,
      Wat heeeeerlijk! Zo mooi dat je jezelf dat gegund hebt! Piano spelen is zó leuk! En ook nog goed voor je hersenen, omdat je beide hersenhelften ervoor moet aanspreken. Genieten maar!
      Groetjes, Mireille

  2. Dag Mireille,

    29 maart gaan we gezamenlijk met 100 amateurs + Nachtegalen + orkest + enkele beroeps zangers de Mathieus Passion van Bach uitvoeren in Oosterhout. Tijdens de repetitie heb ik vaak de tranen in de ogen van ontroering. Nu heb ik de Nederlandse reportage Erbarme Dich gezien gezien. Bach geeft in de bioscoop mij dit effect van ontroering ook. Laat ik Rembrandt in het Rijksmuseum met zijn liefde voor de schilderkunst niet vergeten. Deze mensen werken helend, genezend door hun echte liefde voor de noten en de schilderijen waar het eeuwen later hun open liefdes hart nog voor mij voelbaar is. Ik hoop voor anderen ook?
    Groetjes, Gerrie

  3. Een aantal maanden nadat ik met de MIR methode was begonnen kwam het verlangen in mij op om blokfluit te leren spelen. Al jaren kwam het bij tijd en wijle boven dat het me leuk leek om een blaasinstrument te spelen. Maar ik wilde het kunnen, niet leren. In november 2014 gaf ik voor het eerst toe dat dat onzin is. Met mijn 45 jaar kan ik het in principe nog makkelijk leren. Bovendien gaat het niet om het doel maar om de weg ernaar toe… Voor ik me kon bedenken heb ik me bij een muzieklerares aangemeld en een week later had ik mijn eerste les voor de altblokfluit. Ik speel nu 2 maanden en heb er veel plezier in. Elke dag oefenen doe ik met plezier en hoe meer noten/grepen ik leer hoe leuker het wordt!

  4. Ik ben in mijn jeugd getraumatiseerd en kan en vooral durf daarna niet meer zingen of mijn stem te laten horen door pure faalangst. Mensen zeiden vaak dat ik lijzig sprak ik krimp in mekaar en word echt beroerd als ik mijn stem op bv een tape terug hoor. Ik vind dat echt vreselijk. Ik ben 69 nu.
    groet Emola

    • Lieve Emola,

      Meningen van anderen kan je ook naast je neerleggen. Natuurlijk heeft het U pijn gedaan als kind, dat verdriet mag eruit vloeien. Misschien durft U daar een keer voor te gaan zitten. Als het heel heftig wordt heeft U de MIR-Methode bij de hand, of U houdt eenvoudigweg uw ringvinger vast. Het is fijn om er een punt achter te zetten, want het zijn maar meningen en dat is wat anders dan dat U werkelijk bent, nl. mooi.
      Hartelijke groet,
      Monique

  5. Lieve Mireille,
    Zingen, dansen en liedjes schrijven waren mijn passie, toen ik een klein kind was. Dit werd in mijn familie ook gestimuleerd, maar toen ik 11 jaar was en MOEST zingen van een groepje pesters uit mijn klas, heb ik gezongen en tot mijn verbazing “vrienden” gemaakt. Voor mij was dit echter een teken dat ze alleen met me omgingen, omdat ik kon zingen. Ik kon daar niet mee omgaan en heb nooit meer gezongen en als ik zong, zorgde ik ervoor dat ik nauwelijks hoorbaar was en vals ging zingen en als sommige mensen zeiden dat ik vals zong, voelde ik me erg gekwetst, temeer nog omdat ik wist dat ik altijd mooi heb kunnen zingen. Nu zijn we 45 jaar verder en durf ik langzaam maar zeker weer mijn stem te laten horen én mezelf te zijn 🙂

    Ik doe de MIR-methode al vanaf het begin mee. Eerst dagelijks en intensief, maar nu alleen nog als onderhoudsmethode. Ook behandel ik mijn kat en andere dieren hiermee en zie steeds weer verbluffende resultaten. Dank je wel dat je deze methode zo onbaatzuchtig toegankelijk hebt gemaakt voor iedereen die het nodig heeft ♥

    • Beste Marlene,
      Wat ben ik blij dat je je stem weer durft te laten horen! Ben zó blij voor je!
      Veel geluk en dat maar veel mensen van je mogen genieten!
      Groetjes, Mireille

  6. Lieve Mireille, misschien mag ik wel even een vraagje stellen, mijn zoon heeft het moeilijk met verschillende dingen en heb gezegd dat ik graag voor hem de MIR..wil doen, ziet hetzelf niet zitten, maar fijn dat je dat voor mij wilt doen, was zijn reaktie….nu ben ik anderhalve week bezig, maar hij zegt…..het wordt nog minder. Zal ik toch maar doorgaan? Want ik voel mij er zo goed bij.
    Mireille heel erg dank voor álles en succes met je fantastische werk.
    Hartelijke groet Janna

  7. Zo mooi om dit te lezen…ik ben sinds oktober aangesloten bij een duo…als zangeres…jaren niet gezongen….ik doe nu een jaar de MIR-Methode en geeft mij inderdaad heel veel terug en maakt mij gelukkiger,relaxter en minder stress.laatste tijd veel energie.fulltime time baan als leidinggevende studie en zingen voor het kwf in bejaardentehuizen… Als ik dan zie hoe blij die mensen zijn als je staat te zingen.wordt ik zo blij van en geeft mij weer een hoop energie.dank je wel Mireille dat je de MIR-Methode hebt gedeeld. Liefs diana ps ik blijf er mee doorgaan…

  8. Muziek is ook belangrijk in het leven van alle dag arbeidsvitaminen, bij vreugde bij feesten en bij droeve omstandigheden (crematie e.d.) geeft het troost steun en blijdschap.

  9. Muziek? Ik zou niet zonder willen en kunnen in mijn leven. Ik kan er ook zoveel in kwijt (emoties e.d.) zou verplicht bij de opvoeding moeten horen. Helaas vroeger geen steun gehad van de ouders maar tegenwerking bij het gaan naar het conservatorium. Na bijna 30 jaar de zaak weer op kunnen pakken, maak muziek voor mensen met een verstandelijke beperking en bejaarden en zie hoeveel het geluk hun geeft en ook mijzelf.

  10. Goede avond,

    he he he… een tiental jaar geleden speelde ik toneel. Maar ineens faalangst,te weinig zelfvertrouwen, geen goed zelfbeeld… hebben ervoor gezorgd dat ik er mee stopte. En nu, geloof het of niet, schreef ik paar weken geleden dat ik de kriebel weer voel om weer eens los te barsten op scène.. Weet dat ik iedere dag mijn Mir oefening doe, ik kan er niet meer zonder… Zou dat nu echt daardoor komen? Amai, amai, amai… maar vandaag een slechte dag op mijn werk, had ook weer met zelfvertrouwen te maken en ineens was ik weer zo aan het twijfelen… maar net vanavond krijg ik de liefste smsjes van mijn oudste kleindochter…. Heeft dat allemaal met de MIR-Methode te maken? Ik doe in ieder geval verder.

  11. Mooi Mireille, deze muziek ….
    Muziek luisteren is een van de mooiste dingen doe je kunt doen, tenminste zo ervaar ik het. En dat is ook zo met zingen. Soms ontroert het me, dan weer wordt ik er vrolijk van, of melancholiek. Maar altijd is er dat gevoel, me sterk verbonden te weten met dat grote “geheel” waaruit wij allemaal voortkomen. Ik noem het ook wel “bron van zijn”. Lieve groet voor jou, mooi mens.

  12. Hallo Mireille,
    Heerlijk, dit stuk over muziek. Ik kan me er zo heerlijk op laten gaan: meezingen of dansen. Ook ik zit op een koor. Ik merk daar dat in een bepaalde periode sommige liedjes echt vanuit mijn hart kan zingen zoals: Something inside so strong.
    De laatste tijd had ik steeds een liedje van Randy Crawford in mijn hoofd: One day I’ll fly away. Ik vroeg me af wat dat me kon zeggen, tot het kwartje viel. Ik voel me net een rups die uit haar cocon aan het kruipen is. En ‘One day, soon, I’ll fly away’💖

  13. Na het lezen van het verhaal over de MIR-Methode en muziek weet ik waarom ik zo graag luister naar Gregoriaans en modernere kerkmuziek op teksten van Oosterhuis.
    Ik heb een mooie stem en zing graag solo in een kapel tijdens een viering, als ik de kans krijg.
    Maar als kind al had ik de behoefte om de boodschap van Christus of (nu_)ook een spirituele boodschap te vertalen naar mensen. Ooit kinderspel, nu al 50 jaar mijn beroep. Dat is mijn passie altijd geweest en gebleven.

  14. Mireille

    Muziek is mijn leven en lust,ben al 16 jaar in een dames koor,ook heb ‘s morgens als ik op sta de radio meteen aan. het maakt niet uit welke muzien het geeft een bepaalde rust in mij.Klasiek luister ik als ik alleen ben.De MIR-Methode doe ik nu in maart een jaar aan een stuk dit heeft mij mijn zelfvertrouwen weer helemaal terug gegeven daar door heb ik veel leuke mensen weer leren kennen, ben sinds afgelopen maandag weer vrijwilligster bij de zonnebloem.Had dit drie jaar geleden moeten los laten, door vele omstandig heden.Fijn dat ik de MIR-Methode heb leren kennen daar ik weer mezelf ben zo geef ik het ook door aan mensen die er voor open staan. lieve Groetjes Leonie

  15. Hallo,
    Ik ben uit een zware burnout aan het kruipen (lang verhaal). Ik heb de mir methode hernomen. Had ze destijds al gedaan. Alleen al het feit als je begint dat je de voorspelde symptomen hebt (ik toch) moet ik erin geloven. Nu…had ik “out of the blues” mij ingeschreven voor een workshop a capella zingen. Had precies nood aan zingen. Toen kwam je mail over muziek binnen. Wat een toeval!? Of niet misschien? Zou mijn hartmeridiaan zich dus openen?
    Hartegroeten iedereen.

  16. Beste Mireille, ik heb kort geleden de MIR-Methode gedownload, maar ben er nog geheel niet aan toegekomen er mee bezig te kunnen gaan. Echter het onderwerp muziek spreekt mij zeer aan. In mijn jeugd kreeg ik van mijn vader een accordeon, werd samen met mijn zus op les gezet. Mijn zus haakte later af maar ik hield jarenlang mijn accordeon, studeerde vele uren, kon er mee lachen en huilen in de muziekstukken die ik speelde. Was erg depressief in mijn jeugd. Door allerlei gebeurtenissen zette ik mijn accordeon vaak jaren aan de kant maar deed deze nooit weg. Later kreeg ik een grote zwaardere accordeon. Het afgelopen jaar kon ik door nare verdrietige stressvolle situaties er niet meer toe komen nog muziek te spelen. Maar toch frappant dat ik zonder te weten dat dit nu als onderwerp in deze MIR-Methode wordt besproken, vroeg in de avond urenlang ben gaan spelen op mijn accordeon, uit mijn hoofd. Vroeger was ik vooral afhankelijk van bladmuziek, maar nu kon ik het puur uit mijn hoofd en putte uit allerlei muziek stukjes die ik in het verleden speelde op accordeon maar nu zonder de bladmuziek erbij. Ik heb twee stukken puur op gehoor ingestudeerd dit door een cd op te zetten en mee te spelen. M.n. La Serenissima van Loreena Mc Kennitt en Bard Dance (Keltische muziek), ik kan er zo diep mee gaan. Vooral als ik alleen thuis ben. Ik speelde vanavond tot ik er spierpijn van kreeg. Het voelde goed, na het zolang niet meer gedaan te kunnen hebben. Vraag me toch een beetje af of onbewust de MIR-Methode er toe gedaan heeft, terwijl ik er nog niets mee gedaan heb. Groetjes Aimee

  17. Nou ja zeg, wat een feest deze nieuwsbrief. Zo uit het hart gegrepen! Wat een timing. Vanuit mijn opleidingen Franse Taal-en Letterkunde, Verpleging, Energetisch Therapeut en Healer en een leven lang zingen in alle vormen en maten (o.a 20 jaar zangles, klassiek en modern), heb ik een vorm gedestilleerd die eindelijk goed voelt: soort van helend zanger, singer/songwriter met eigen liedjes. Ik werk graag met mensen om bijv. een mijlpaal in hun leven te vieren, met hun verhalen en mijn muziek die daarbij past. Geeft verdieping. Zo leuk om te doen! Af en toe twijfel ik nog wel aan mezelf: “ik ben 59, is dit niet een beetje raar eigenlijk?” Maar ik blijf gewoon doorgaan. Vooral na zo’n verhaal van jou! Mireille als je me via mijn website een mailtje stuurt met je adres kan ik je mijn CD Het Is Van Mij sturen. Vind je vast inspirerend. kadootje! Liefs Gerdy van der Graaf (www.gerdyvandergraaf.nl)

    • Beste Gerdy,
      Dankjewel alvast voor je cadeautje, wat leuk! Mijn adres vind je hier bij ‘Contact’. Ja, ik vind singer/songwriters van groot belang in deze wereld, omdat ze vaak uitdrukking kunnen geven aan iets wat we soms niet helemaal kunnen vatten, of waar we naar verlangen. Ik hoop ooit ook nog liedjes te gaan schrijven. Lijkt me geweldig, maar ik vind het wel een uitdaging, hoor!
      En nee, met 59 jaar ben je beslist niet te oud hiervoor. Ik geloof sowieso niet in ‘met pensioen gaan’. Zolang mensen met plezier doen wat ze doen, kun je ermee doorgaan, tot en met 124 jaar!
      Veel geluk!
      Groetjes, Mireille

  18. Sinds ik aan het kuren ben, dus heel veel rust moet nemen met de chemo kuur , heb ik weer muziek uit mijn jeugd op een MP3 speler gezet en luister ik tijdens deze rust naar muziek ,van de jaren 50 en 60, dan neurie ik mee en ben ik terug in een mooie tijd.ook Radio 5 heb ik altijd op staan, prachtige evergreens komen daar voorbij.
    Dansen doen mijn in de zomervakanties in Duitsland , waar je nog goede bands vind die life spelen met dansvloeren en leuke zitjes erbij, boevendien speelt mijn man goed gitaar, en zingt en speelt hij vaak voor mij onze lievelingsliedjes.dus wat zou de wereld arm zijn zonder muziek.dat verbroedert zeggen wij altijd !!

  19. Lieve Mireille
    Direct bij het opstaan gaat de radio aan.sinds de MIR methode luister ik nu steeds naar klassieke muziek en dat brengt me tot rust.Helaas speel ik geen muziek,dat is wel jammer.Ik heb bij mijn oudste dochter 4 kleinkinderen en die spelen allen een instrument. Een dwarsfluit dan klarinet een piano en de jongste gitaar.leuk om te zien.
    Dank voor alles.
    Sonja

  20. Goedemiddag Mireille, bedankt voor het prachtige filmpje met de mooie muziek. Ik hou van muziek en luister er dan ook geregeld naar, muziek geeft ook dans plezier wat ik graag doe. Helaas speel ik geen instrument wat me geweldig lijkt. Maar op deze manier genieten geeft mij vreugde, dus wat wil ik meer?
    Lieve groetjes Jenny.

  21. Beste Mireille,

    Ik luister veel muziek. Meditatie muziek, indianen muziek. Op de indianen muziek maakt dat ik gegrond ben, door te stampen op de grond. Nu luister ik naar Mantra, kan goed tot rust komen.

  22. Ik moet altijd zoooo huilen als ik het nummer “Imagine” van John Lennon beluister. Ik dans erop, ben dan zo verdrietig…
    Ik voel dan heel diep.
    dank je, liefs Rose.

  23. Hoi Mireille,

    Ik moest direct denken aan een film die ik een paar jaar geleden zag en die me diep ontroerde …… As it is in heaven. Misschien ken je hem maar anders een echte aanrader, voor iedereen. Sluit zo goed aan bij wat je hier schrijft. 🙂

  24. Een hartverwarmende opmerking van één van mijn koorleden: Als jij naar ons ‘zwaait’ zingen wij allemaal terug!

  25. Dag Mireille,

    Ik probeer me steeds wat afzijdig te houden van reageren op artikelen, maar ik kan niet anders dan hier even een reactie op plaatsen. Een jaar of 5 geleden heb ik een psychose gehad, het voelde alsof alles uit elkaar gespat was, mijn hele fundament van ziel, geest en emotie was uit elkaar gespat, niks klopte meer met elkaar. Ik heb vaak gezegd in die tijd ‘ik ben mijn ziel kwijt’, maar kreeg vaak de reactie ‘hoe kun je dat nou weten..’, dat was heel beangstigend: ik was er dus alleen mee… Totdat ik bij een heel fijne edu-kenisiologe kwam, (mss dat ik het soms verkeerd spel) en zij erkende als eerste dat je inderdaad delen van je ziel kwijt kunt raken. ‘Een mogelijkheid op herstel!!’, dacht ik alleen maar… Ik was zo blij!! Zij heeft mij na verloop van tijd ook verteld over MIR-methode, ik heb het samen met mijn broertje gedaan. Er is zo ontzettend veel goeds op mijn pad gekomen sindsdien. Inmiddels ben ik dirigente van een kinderkoortje, geef ik piano- en gitaarlessen. En speel ik veel in de kerk, waar ik voor mijn gevoel ook mag vertellen hoe het ook kan. Soms vraag ik me wel eens af wie ik zo mag bedanken. Ik ben zo intens gelukkig en weet nu hoe ik er vat op kan hebben. Mooi verhaal om te delen, toch!!

    • Beste Ilke,
      Ja, prachtig om te lezen! Ik ben enorm blij voor je dat je klachten serieus zijn genomen en dat de kinesiologe je zo goed heeft geholpen! Fijn dat je het nu met de MIR-Methode zelf verder kunt. En heerlijk dat je nu zo je missie kunt leven met muziek!
      Veel geluk!
      Groetjes, Mireille

  26. Lieve Mensen,
    Heb ik fff pech, Artrose in mijn enkels, niet dansen. Artrose aan mijn polsen, Geen instrument bespelen.
    We zaten op een koor, Ik ben Dyslexie en had moeite met de handgeschreven muziek, mijn pogingen dat te verbeteren hebben ertoe geleid dat ik eraf getrapt ben. Ik verlies het vertrouwen niet en MIR nu 15 maanden en voel mij daar goed bij en hoop op verbetering of acceptatie en luister naar muziek.
    Fijn dat muziek zo veel steun kan geven.
    Thieu.

  27. Wauw! Ik wist altijd al dat muziek de rode draad in mijn leven is, maar ik had nog niet door, dat ik de laatste tijd weer meer thuis bezig ben met zelf muziek maken! Normaal speel ik saxofoon in een band en in een fanfare, maar nooit de behoefte om thuis hier iets aan te doen. De piano die wordt sinds kort weer door alle gezinsleden bespeelt. Het heeft dus een positieve invloed op iedereen in huis! Heerlijk!!

  28. …Ik als zangeres en met bandje eigen muziek schrijven mag vaker ervaren wat muziek met mensen doet, dat komen ze na het optreden geregeld vertellen en zijn zeer dankbaar ervoor. Ik ben hun weer dank verschuldigd want ook ik geniet intens van die momenten dat we samen komen en bezield raken. Ik zie het als een cadeautje dat ik de mensen heb te geven.
    Ik heb altijd gezongen en er nog nooit mee opgehouden. Ik krijg er altijd energie van, ook al sta ik soms met koorts op de planken, dan ben ik even helemaal beter! Ik kan nog steeds verbaasd staan wat zingen zo met je doet! ….en met anderen. Zoals in de zorg: Ik voel me zeer dankbaar als een hoogbejaarde religieuze vrouw op haar sterfbed vraagt om nog eenmaal ‘Ave Maria’ te zingen voor haar. Dan ben ik ook geroerd.

    Zingen maakt mij blij en een ander krijgt er gratis en voor niks een groet en een glimlach erbij!

  29. Ja, ik ben dol op muziek. Blokfluiten, gitaarspelen en zangles van Fleur van Flower to the People. En nu heb ik al weer bijna 8 jaar vioolles. Ik hou me nu alleen aan de viool en aan muziek luisteren.
    Binnenkort word ik 80 jaar. Heel vroeger heb ik wel enkele jaren les gehad, maar daar was bijna niets meer van te merken en op mijn 72 ste jaar ben ik opnieuw begonnen. Ik ben erg enthousiast en maak bescheiden vorderingen. Liefs, Johanna.

  30. Lieve Mireille. Mooi stukje over het belang van muziek. Ja, vroeger maakte ik ook muziek, ik zat op koor, speelde wat gitaar en piano, gewoon wat ik hoorde en kon reproduceren. Toen jarenlang niets. Maar nu, samen met mijn huidige en muzikale partner spelen we 60-jarenmuziek (Shadows, Spotnicks, Jumping Jewels etc). Ook het oude keybord begint weer naar me te grijzen en aan me te trekken, dus dat gaat ook wel weer gebeuren. Soms treden we op voor publiek en dat is het ultieme genieten. Ik weet dat muziek maken en dansen mijn missie is en nu, met mijn bijna 62 jaar mag ik dat delen met mensen die naar ons willen komen luisteren en meegenieten. Muziek is volgens mij een geschenk van God voor ieder mens, het brengt warmte, liefde, vreugde, troost en verwarmt het hart. Dus ja, helemaal eens met wat je schrijft. Liefs en muzikale groet, Eleonora.

  31. Hallo Mireille,

    Je kunt je voorstellen dat je mij als intuïtief musicus helemaal in hart en ziel raakt met je artikel. Dagelijks in mijn werk met (o.a. dementerende) ouderen en jongeren merk ik wat de magie van muziek is.
    Hier twee indrukwekkende voorbeelden hiervan:
    * stukje uit de film “Alive Inside” https://www.youtube.com/watch?v=UlWBmUUutL0 (Nederlands ondertitelde dvd is nu verkrijgbaar!)
    * een klankceremonie die we met kinderen van een basisschool deden op 21-12-12: https://www.youtube.com/watch?x-yt-ts=1421782837&x-yt-cl=84359240&v=jIXjcZ6PZg8

    Succes met je mooie werk en wie weet tot een muzikaal ziens, Frank

  32. Lieve Mireille,

    Dankjewel, grappig dat ik nu voel dat ik eindelijk van mezelf weer stil in een hoekje mag genieten van alles wat om mij heen gebeurt. Ik heb in mijn kindertijd blokfluitles mogen ontvangen, hoorn gespeeld, gezongen in koren, musicals gespeeld, allemaal heel leuk en fijn dat mijn ouders mij deze mogelijkheid geboden hebben.
    Door een kaakoperatie en een periode waarin ik vreselijk mijn best gedaan heb om te doen, zoals ik dacht dat iedereen van mij zou verwachten. Om de lieve vrede te bewaren, had ik al die mooie dingen vaarwel gezegd.
    En nu met mijn 4 kinderen en mijn nieuwe vriend komt het zingen regelmatig in ons leven en muziekinstrumenten bespelen ook.
    Wat ik wel heel bijzonder vindt dat alle 4 de kinderen het niet fijn vinden wanneer ik meezing met een liedje, maar heel stil worden en stralen als ik spontaan een liedje zing.
    Dankjewel, dat door dit nu zo te schrijven, het mij bewust wordt.
    Het maakt me blij.

    Stralende en vrolijke dag,

    Miranda

  33. Dag Mireille,
    Ik vind je een prachtmens en van je boodschap ben ik overtuigd dat het op het juiste moment komt.
    Het boek “Spontane evolutie” van Bruce Lipton zit op onze zelfde golflengte en is een “must” om ter hand te nemen.
    Hartelijke groet,
    Monica (zou je graag ontmoeten!)

  34. Ik MIR nu 1 jaar en het doet me goed, heel erg goed. ik ben ook creatief bezig, ben sinds een paar weken op schilderles. SUPER !

  35. Mooi artikel over muziek en fijn dat de MIR-Methode oude liefdes kan terughalen. Zelf doe ik ook wat met mijn stem: ik geef meditaties. Heerlijk rustgevend volgens mijn klanten en voor mij heel fijn om te geven! De MIR-Methode heeft me daarbij niet geholpen, maar maakt op dit moment heel wat los.

  36. Hai Mireille,
    Bedankt, weer zo’n fijne mail. Nee muziek is niet mijn missie, maar ik ben inderdaad weer gaan zingen, ik heb me ingeschreven bij zeemansliedjes. Niet een officieel zangkoor, gewoon mensen die willen zingen met plezier. Dat was precies wat ik wilde, want ik zing niet echt heel goed. Maar ik heb wel gemerkt dat mijn stem iets beter is geworden. Aangezien ik in Frankrijk woon, leer ik thuis nu met Youtube Nederlandse zeemansliedjes. En ik heb er veel plezier mee. Ik ben ook gaan dansen, moet echt leren ook zoals tango bv. Die groep is ook heel gezellig. Dat zijn allemaal dingen waar je vrolijk van wordt.
    Hartelijke groet Ada

  37. Heel erg bedankt dat je dit filmpje hebt laten zien. Prachtig!
    Sinds vorig jaar ben ik lid van een koor. Wat een energie krijg je daarvan!

  38. Mooi! Ben er enorm mee bezig nu (weer muziek & theater gaan maken) en je verhaal hier raakt me en emoties komen erbij los. Mijn hart weet hoe graag ik dit doe…

  39. Als klein kind zijnde zong ik mijn eigen gemaakte operaliedjes. Vrolijk uit volle borst zong ik aria’s het ging niet om de woorden ik liet me leiden door de klanken. Nu vijftig jaar later ben ik dapper naar een operazangleraar gestapt en gezegd dat ik altijd graag heb willen zingen maar niet weet of ik het wel kan en of ik een lesje mocht komen nemen. Prachtig na enkele maanden is er zoveel vreugde. Mijn zangleraar is blij met me en hij is verrukt omdat ik zo zuiver zo hoog kan zingen. Als je eerder was gekomen dan had jij een hele mooie toekomst gehad in de opera dat zei hij. Zingen opent mijn hart en nu zing ik voor klein publiek maar dit geeft mij zoveel vreugde voor mezelf en voor het publiek dat geniet.

    • Beste Elenora,
      Ja moet je kijken hoe dingen lopen! Zo blij dat je alsnog de stoute schoenen hebt aangetrokken! Ik deed ooit ook opera zangles en vond het geweldig!
      Veel plezier en dankjewel namens je publiek!
      Mireille

  40. Beste Mireille Mettes,
    Muziek maakt een substantieel onderdeel uit van mijn leven. Als kind zat ik op de vrije school; iedere dag begon met een liedje en we maakten onze eigen blokfluit (van bamboe). Als ik bv de dag verdrietig begon dan kon ik dat gevoel kwijt in het lied dat we zongen. Ik heb nog levendig voor de geest dat we het liedje ‘wohin geht die Schwäne mit eurem Sang, hinaus aus das Meer weit vom Strand’ zongen. Dat troostte me ontzettend. En op andere momenten werden we samen blij van muziek. Sinds mijn achtste zit ik op celloles en momenteel speel ik in een studentenorkest. Vroeger had ik twee inspirerende cello-leraren. Ik vind het een rijkdom dat ik een snareninstrument kan bespelen met een houten klankkast waarin trillingen resoneren, heel dicht bij mijn hart. Zonder de investering van mijn ouders in muzieklessen was ik niet in contact gekomen met de (vaak minder toegankelijke) klassieke muziek. Het is een weelde om die schoonheid te kennen. In mijn studentenorkest geniet ik ook met volle teugen. De andere studenten ook zichtbaar. Helaas is het nog altijd zo dat het veel energie kost om volle zalen te trekken. Terwijl we in een prachtige zaal (De vereeniging, Nijmegen) spelen. In Duitsland is dat heel anders: daar zijn er in iedere stad meerdere studentenorkesten en is het net zo normaal om naar een klassiek concert te gaan als naar een popconcert. Ik kan me op dit moment niet goed meer voorstellen hoe een leven zonder klassieke muziek eruit had gezien.
    Vriendelijke groet, Ruth

  41. Al bijna gelijk bij het begin begon ik weer mee te zingen met de radio, ik deed dat al heel lang niet meer!

  42. Wat het zingen, neuriën en fluiten betreft, je hebt helemaal gelijk. vanaf 7 uur ‘s morgens tot 11.00 ‘s avonds staat bij ons de radio aan met goede muziek. Ik betrap mij erop dat ik veel meezing, fluit. Ook zing ik in een koor. Voor een ieder aan te raden.

    • Beste Will,
      Heerlijk om te horen! Ja, zingen in een koor heeft ook iets magisch. Samen die prachtige klanken maken en de harmonie die je daarmee neerzet, heeft volgens mij veel positief effect op de mensen. Zingend vrede creëren!
      Veel geluk!
      Mireille

  43. Hallo,
    Graag reageer ik hierop…Ik ben beroepsmuzikante, pianiste, geweest gedurende 35 jaar. Toen geveld door CVS, en 10 jaar geen muziek meer gespeeld…kon zelfs nauwelijks muziek verdragen… Daarna Keltische harp gaan spelen, en finaal uitgekomen bij een opleiding tot “harptherapy-practitioner”. Nu speel ik in instellingen, therapeutisch harp, en geef daar ook les in. Het geeft m’n leven terug inhoud, kleur, en ik voel er me krachtiger door! Ik heb nu vluchtig gelezen wat u schrijft, maar ga er de komende tijd sowieso dieper op in gaan! Hartelijk dank voor alle interessante artikelen die ik ontvang!
    Dominique.

    • Beste Dominique,
      Graag gedaan en ik ben erg blij voor je! Dankjewel voor al je prachtige werk met die prachtige harp. Had nog nooit van harptherapie gehoord, maar zal ongetwijfeld helend werken!
      Groetjes, Mireille

  44. Dag Mireille,

    Muziek, ja, ik raak er vaak van ontroerd.
    De laatste tijd zet ik ‘engelen meditatie’ muziek op.
    Ik begin op steentjes te tekenen. Vaak begin ik gewoon en voor ik t weet is hij klaar. Het is net of ik in een soort trans zit dan.
    Ik word er erg rustig van en vind het heerlijk om te doen.
    Groet,
    Monique

  45. AH, muziek, dat heb ik herontdekt.
    Ik merk dat ik soms spontaan begin te dansen op muziek waar ik vroeger helemaal niet van hield en die me nu heel erg raakt. Ik keek laatst naar http://youtu.be/31ug1KLyd6Y wat een passie, ik hoef dit niet te kunnen. Ik ben enkel dankbaar dat we via YouTube van dit alles kunnen mee genieten. Leuk onderwerp, Mireille. Hoop voor vele mensen dat dit onderwerp hen mag boeien

    • Beste Nellie,
      Zo is dat! Via YouTube en internet kunnen we zoveel met elkaar delen! Een groot geluk van dit tijdperk. Dank voor de link naar dat swingende optreden!
      Groetjes, Mireille

  46. Hallo Mireille,

    Daar ben ik weer en weer de spijker op de kop.
    Heel mijn leven hangt zo’n beetje van muziek aan elkaar, ben ermee opgegroeid.
    Heel mijn familie was muzikaal en mijn broers hadden vroeger een band genaamd Protocol. Ik heb altijd achter de feiten aangelopen en ben er nooit aan toe gekomen om me echt in de muziek uit te leven. Was de jongste thuis en ik was altijd een sta in de weg, zo voelde ik dat altijd, ik was ook niet meer geplant in het gezin en ben na de dood van mijn vader op negenjarige leeftijd achter mijn moeder gaan schuilen en dat is een groot deel van mijn leven zo gebleven.
    Ik zing graag en heb vroeger ook zangles gehad (privéles zelfs) en heb in een koor gezeten, mannen komen ze overal in koren te kort. We hadden vroeger 2 piano’s thuis waar ik vaak op zat te spelen ,JA, wat je spelen noemt. Heb ooit ook pianoles gehad maar dat is ook nooit iets geworden. Heb ook nog even in de band van mijn broers mogen zitten als zanger maar dan ben je het middelpunt van de groep en dat heeft me ervan weerhouden om op het podium te komen. Zingen doe ik nog steeds graag en de drang naar muziek maken ook maar het komt er niet van, ik weet dat het mijn hart lucht daarom luister ik er ook altijd naar. Misschien later!

    Groetjes,

    Guus

    • Beste Guus,
      Ja misschien later. Het zit in ieder geval wel in je, dat is zichtbaar. Ik ben blij dat je ervan kan genieten. En al speel je voor jezelf, dan is dat ook al heerlijk.
      Veel geluk!
      Groetjes, Mireille

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!

P.S. Je reactie zal niet meteen zichtbaar zijn op de website, omdat die eerst door ons gelezen wordt. Soms kan dat even duren wanneer we veel reacties ontvangen. Hartelijke groeten, Team MIR-Methode.