Home » Artikelen » 194. Depressief? 11 redenen om te gaan lopen!

Reacties

194. Depressief? 11 redenen om te gaan lopen! — 46 reacties

  1. Hoi Mireille,
    Ik heb regelmatig last van Prikkelbare darm syndroom. Nu ook weer ondanksdat ik de MIR-Methode doe.
    Kun je daar misschien iets over zeggen.
    Alvast bedankt voor je antwoord.
    Vriendelijke groeten Ria

    • Beste Ria,
      De darmen zijn enorm gevoelig. Heb je veel emotioneel intense dagen, dan zal je dat in je buik kunnen voelen. Het kan ook zijn dat je bijvoorbeeld last hebt van een gevoel van ‘in de steek gelaten zijn’ of dat je vasthoudt aan iets, wat je niet meer vast hoeft te houden. Oftewel, er kunnen vele oorzaken zijn voor het prikkelbare darm syndroom. Geef je lichaam de tijd om het uit te werken. Heb je er teveel te vaak last van, neem dan een keer contact op met de MIR-Methode begeleider.
      Sterkte!
      Groetjes, Mireille

  2. Twee jaar na verlies van mijn bedrijf en dus ook inkomen, ben ik ondanks hulppogingen van instanties zoals de gemeente, etc. financieel nog steeds niet “boven jan” of heb daar uitzicht op.
    Ik mankeer zoveel (fysiek), zit in een vicieuze cirkel, ik ben niet meer de power-vrouw van vroeger. De depressiviteit slaat dan wel heel makkelijk toe.
    Ik zou zo graag gaan lopen, maar de (medisch) onverklaarbare pijn in mijn rug maakt dat ik de hoek van de straat niet haal. (Behandelingen (bv fysio) worden niet vergoed door de verzekering, en zelf kan ik dat onmogelijk betalen, bijzondere bijstand daarvoor bleek niet haalbaar…).

    • Beste Pascalle,
      Poeh, wat een cirkel zit je in. De pijn in je rug, is dat in je onderrug? Dat is vaak de verzamelplek voor intense emoties die mensen nog moeten verwerken. Ik hoop van harte dat er op een of andere manier een doorbraak voor je mag komen.
      Veel sterkte!
      Groetjes, Mireille

  3. Dit onderwerp is mij op het lijf geschreven. Begin dit jaar heb ik 6 weken lang een diepe wanhoop ervaren. Ik wist ‘s morgens niet hoe en of ik de avond zou halen. Ik voelde mij ontheemd en de zin van het leven was uit mij verdwenen. Ik dacht:”Ik moet niet depressief worden” en ging ‘s morgens een half uur wandelen met de gedachte:”Ik hoef nu alleen maar de lopen.” Geleidelijk aan veranderde mijn gedachte: “Ik heb de moed om niet depressief te worden.”
    Ik vind lopen de natuur het fijnst.Het heeft mij er echt bovenop geholpen. Ik ben weer thuisgekomen in mijzelf.
    Wat wel belangrijk is: om te lopen zonder bril, omdat het licht dan rechtstreeks de ogen binnenkomt.Dina

    • Beste Dina,
      Dankjewel voor je mooie voorbeeld. Zo duidelijk hoe je jezelf op de been hebt weten te houden! Dankjewel voor het delen!
      Groetjes, Mireille

  4. Beste Mireille
    Is er nog een zinnetje aan toe te voegen of zijn de no 4 en 5 voldoende daarvoor
    Dank je wel alvast voor je antwoord
    Groetjes Ada

    • Beste Ada,
      Je doet altijd alle 9 zinnen, niet alleen nummer 4 en 5. En je kunt altijd een zin vooraf aan de stappen zetten. Die mag je zelf verzinnen. Maar het hoeft niet, omdat de 9 stappen al het werk al doen.
      Groetjes! Mireille

  5. Als je gaat wandelen, doe dat dan zonder doel als bv even naar de brievenbus of een boodschap doen want dan ben je al weer veel te veel bezig in je hoofd. Doe het ook iedere dag en ik kan je verzekeren dat het echt helpt. Laat je verwonderen door de natuur ook al lukt dat niet direct.

  6. Gisteren was mijn neef (zoon van mijn broer) Henri bij mij op visite en natuurlijk hadden wij het over MIR. Ik doe hieraan al mee vanaf 2011 en ik vaar er WEL bij en ook Henri heeft heel veel baat. Mijn dochters Marie-José (50) en Doreen (47) hebben er niets mee, maar ik hoop dat Henri ze heeft kunnen overtuigen. Mirren is veel beter dan pillen slikken, maar de meeste mensen moeten daar nog van overtuigd worden. Ik ben wel vaak depressief, maar ik loop ELKE dag pl.m. 3 kwartier tot een uur. Inmiddels ben ik 82. Lieve groeten Joke

    • Beste Joke,
      Wanneer mensen wordt geadviseerd om medicijnen te nemen, zien ze het vaak als de enige mogelijkheid. Dat er veel meer mogelijk is, is dan soms moeilijk om te begrijpen. Uiteindelijk kunnen we het alleen aan elkaar doorvertellen en elkaar leren wat ons geholpen heeft. Wat dat dan ook was, MIR-Methode, wandelen, yoga, maakt niet uit, als mensen maar gaan zien dat er alternatieven zijn voor medicijnen. Hoe mooi dat je elke dag even wandelt om jezelf gezond te houden, ondanks je depressies.
      Sterkte en veel geluk!
      Groetjes, Mireille

  7. Lieve Mireille, wat mooi en helder verwoord. Die tip kreeg ik jaren geleden van mijn therapeute. Ik heb me uit diepe dalen gewandeld en ik wandel nog steeds heel graag. Ik merk ook dat als het iets minder gaat en het hoofdje overuren draait ik minder aan het wandelen ben. Dat dit artikel maar veel mensen in beweging mag brengen. Liefs Eveline

  8. Ik geloof er helemaal in! Lekker lopen of rennen maakt je hoofd leeg.
    ‘Gezonder Leven’ verkondigt dezelfde boodschap afgelopen zondag op Facebook:
    “Ga even wandelen, zet de ene voet voor de andere en loop om je zorgen te verminderen en je geest te ontgiften. Aarzel niet, want wandelen beïnvloedt je hersenen als je lijdt aan een depressie.”
    Het lijkt wel uit dezelfde koker te komen! Doen dus! Ga lopen of rennen!

  9. 8 jaar geleden ging mijn echtgenoot voor een paar weken bij me weg omdat hij dacht niet meer van mij te houden. Hij bleef bijna 4 maanden weg, een gesprek met hem was niet mogelijk in die tijd. Toen kwam hij terug, wat was ik blij dat de man van wie ik intens hield weer terug was. Een week later ontdekte ik dat hij 5 en een halve maand een vriendin had, die hem aan het nodige werk zou kunnen helpen. Ik was zwaar aangeslagen, heb hem de deur gewezen maar hij ging niet weg omdat hij nog steeds van mij hield (volgens hem). Heb het volledige mail-verkeer van die 2 uitgezocht, alle stappen van hen beiden in kaart gebracht. Hoopte dat het mij zou helpen. Psychologen bezocht, het alternatieve circuit bezocht maar…. ik kom er niet doorheen …ook niet met de MIR-Methode. Ik wandel heel veel met de hond en in de natuur kom ik tot rust.

    • Beste Annemieke,
      Wat een merkwaardige impasse waar je je in bevindt. Ik wens je veel sterkte en hoop van harte dat er een oplossing mag komen. Dicht bij jezelf terug komen en diep van binnen voelen wat jij werkelijk wilt. Tijdens je wandelingen met de hond kun je jezelf weer een beetje verzamelen en gaan voelen wat jij het liefste wilt. Het kan natuurlijk duren omdat je met diep verdriet en kwetsing worstelt…
      Veel sterkte!
      Groetjes, Mireille

  10. Hoi Mireille,

    Bij mij werkt het, ik heb een paar jaar geleden mijn moeder en broer een jaar na elkaar verloren op een niet natuurlijke manier. Dat hakt er nogal in, nog steeds en om een depressie proberen te voorkomen ben ik gaan wandelen met fijne muziek op een mp-3 speler mijn hoofd leeg maken en bewust zijn van de geuren en kleuren om me heen. Groeten naar de mensen die ik onderweg tegenkom en soms heb je daardoor ook wel eens een leuk praatje, waardoor je weer met een goed gevoel thuis komt. Naast het wandelen ben ik ook naar een sportschool gegaan en wat bij mij ook helpt is kleuren in kleurboeken voor volwassenen die zijn tegenwoordig overal te koop en met een fijn muziekje op de achtergrond kun je, je gedachten helemaal laten gaan.

  11. Mireille,wil graag reageren
    Waarom,ik
    2 x gedumpt, zal je de details besparen
    Dochter , mijn toeverlaat, overleden,kanker kanker.
    Maar voor ze overleed, Mam ga golfen, veel lopen.
    Echt het is mijn redding

    • Beste Marjo,
      Je dochter gaf wijs advies… ik wens je ontzettend veel sterkte met al je verlies! Dat je het maar uit je hoofd mag lopen en jezelf zo nieuwe vrijheid kunt gunnen!
      Groetjes, Mireille

    • Beste Ellen,
      Ja, dat is echt een grote stap, omdat de vermoeidheid je dan misschien extra om de oren slaat. Ik hoop dat je je een klein stukje kunt gunnen en dan een bankje weet te vinden om rustig bij te komen. Merk je eigenlijk opklaring als je in de natuur bent?
      Sterkte!
      Groetjes, Mireille

  12. hey Mireille en allen

    het was een beetje verschieten toen ik las dat ik zou moeten lopen. In Vlaanderen is lopen ook werkelijk lopen (iets wat ik niet kan)
    ik vermoed dat jullie lopen ook voor wandelen gebruiken ???
    Dat is al niet zo eenvoudig. groetjes Rita

    • Beste Rita,
      Ja, het gaat om het rustig aan lopen, voetje voor voetje zetten. Wandelen. Bedoel jij met ‘lopen’ hard rennen, joggen?
      Hopelijk kun je af en toe wat stappen zetten. Lees anders ook even wat Dionne schreef hieronder over mensen die niet kunnen lopen.
      Dat je af en toe wat extra in beweging kunt komen!
      Groetjes, Mireille

  13. Hoi Mireille,
    Toeval bestaat niet zegt men, Maar dit onderwerp komt mij nu wel toegevallen omdat ik al een paar keer opzoek was naar een artikel hierover op de site. Ik ben momenteel wel depressief maar ik doe bewust nog de dingen die mij onder de mensen houdt. Het kost me heel veel moeite om de onrust in toom te houden die ik eronder voel en ik was opzoek naar nieuwe methodes. Het lopen is niet nieuw voor mij en probeer ik volop te doen. Ik heb al meer dan 40 kilometer er op zitten. Alleen door de onrust blijf ik lopen en loop ik zo’n drie uur achter elkaar. Omdat ik bang ben dat als ik ga zitten niet meer door wil of kan. En als ik niet loop dan val ik weer terug in onrust of in doelloos achter de telefoon of computer hangen.Wanneer er een woord gezegd of iets gevraagd wordt ontplof ik. Pff ik voel me dan nog vervelender omdat het om niets kan zijn. En dan wordt lopen voor mij een vlucht. Dus hoe doorbreek ik dat en kan ik gaan lopen om uiteindelijk te kunnen genieten van een klein stukje wandelen. Ik kan praten met iemand en ik heb nu een lichte antidepressiva maar op dit moment is het zeer moeilijk. Ik heb zelfs de rust niet om de MIR te doen.
    Afijn wandelen is zeker goed en was voor mij 15 jaar geleden al onderdeel van behandeling van mensen met een vitale of een beginnende depressie.Bij een Chronische depressie is dat toch wel een iets ander verhaal!! Wandelen is zo wie zo goed voor de creativiteit voor iedereen. Dank voor je geduld om te lezen en ook voor je artikel!! groetjes, As

  14. Hoi Mireille, ik ben begonnen met wandelen 11 jaar geleden nadat mijn man is overleden. En dat heeft mij er echt doorheen geholpen.
    Het helpt echt. Heb inmiddels de Incatrail, een deel van de Camino de Santiago en het Pieterpad gelopen . Ben lid van een wandelvereniging geworden. Probeer als het kan elke dag een uurtje te lopen. Ik word ook echt blij als ik mijn wandelschoenen aantrek. Want wandelen is heerlijk, het verzet je gedachten en komt op nieuwe ideeën.
    Lieve groetjes Mirjam

  15. Beste Mireille,
    Altijd benieuwd welk thema je voor deze nieuwsbrief uit je hoge hoed tovert. Ook dit keer weer zeer van toepassing. Niet zozeer voor mezelf maar wel voor mijn partner.
    Een maand geleden voelde ze een grens of dichtbij een grens. Hoe te noemen? Burn-out, overwerkt?
    Hulp gezocht en gevonden. Ze is nu voor een paar weken in een antroposofische kliniek. Ja, in Duitsland is zo’n verwijzing nog vrij gemakkelijk mogelijk. Je noemde het al een keer in een nieuwsbrief.
    Je advies van lopen is haar zeer bekend. Laufen (= hardlopen) fietsen, zwemmen, ochtendgymnastiek/yoga zijn voor haar altijd al bekende hulpmiddelen. Niettemin… (het leven van journalisten is niet zonder stress).
    Deze winter las ik de geautoriseerde biografie over Steve Jobs. Ook voor hem is lopen, voor hemzelf en in zijn relatie met collega’s, de favoriete methode om spanning te ontladen. En bij Steve Jobs was dat vaak aan de orde.
    Hoe het haar vergaat in de Klinik? Ik weet het (nog) niet. Geen telefoon en geen internet zijn onderdeel van de therapie. Onze communicatie gaat nu weer via de geschreven brief. Wel een leuke bijkomstigheid. Hoe is m’n handschrift? (Gelukkig was “vroeger” schoonschrijven nog een echt vak op de lagere school. Ik genoot van dat uur op vrijdagmorgen). Postzegels zoeken. Naar de brievenbus fietsen.
    Als dank voor je thema van vandaag zou ik je een foto van gisteren willen sturen, van de seringenstruiken in volle bloei. Dit reactiekadertje biedt daartoe geen mogelijkheid. Maar even buiten de door jouw aanbevolen deur zul je de heerlijke seringengeur ook kunnen opsnuiven.
    P.S. Mijn partner was/is(?) dichtbij een aanvang met jouw MIR-methode. Ze heeft er wel over gelezen in de Duitse Happinezz.

    • Beste Wim,
      Ik wens je veel sterkte met het loslaten van je partner in haar proces. Dat ze zich maar terug mag vinden en met hernieuwde energie! Ik ben wel dol op dat soort foto’s! Via Facebook misschien? Ik geniet hier van de geurende Skimmia!
      Heb het goed, ondanks alles!
      Groetjes, Mireille

  16. Ik las ook nog iets heel interessants over depressie in het boek: ‘Start vandaag met ademen’, van Robert Bridgeman en Marleen van den Hout:
    “Als we teveel gedachten hebben ontstaat er een onderdruk in het hoofd, ofwel een chronisch tekort aan zuurstof in de hersenen. Dit noem je depressie. De neocortex (de buitenste laag van je hersenen die aan een walnoot doet denken) is dan overactief en zorgt voor een complete ontregeling van je systeem.” (blz. 79) En dan volgen aanwijzingen wat je in dat geval kunt doen met je ademhaling.
    Belangrijk onderwerp! Bedankt voor het schrijven erover.

  17. Ik had het nooit van mezelf verwacht, maar heb sinds een paar dagen het bewustzijn dat ik in een soort van depressie zit. Ik had al bedacht dat ik ‘iets’ moest gaan doen voor mezelf. Ik ken alle wijsheden etc. Maar dit stukje van jou doet me zo goed. Ik had die schop onder mijn kont echt even nodig. Ga zo aan de wandel :).

  18. Hallo Mireille, gelukkig ben ik niet depressief, maar was ik na de kerst wel 5 kilo te zwaar. Toen heb ik mezelf in beperking gezet wat “bijvoeding” betreft en ben begonnen met minimaal 1 uur per dag te wandelen. En werkelijk dat lopen kan ik iedereen aanraden en ik hoop dat iedereen er net zo blij van wordt als ik! Ik voel mezelf steeds sterker worden, heb minder vaak last van mijn rug en ben bijna 5 kilo kwijt!
    Hartelijke groet, Yta

  19. Wat heb je dat mooi omschreven Mireille, hoe je je kunt voelen als je down bent. Heel herkenbaar voor mij. Het hele rijtje met aanleidingen is op mij van toepassing, ben ik bang. Had ik de eerste jaren veel veerkracht, die is nu op, lijkt het. Ik wil niks meer. Maar ik blijf altijd bezig.
    Soms is het ook goed om even ‘niks’ te doen, denk je niet? In plaats van, zoals ik, mezelf steeds op te jagen, van sportles naar tennisbaan. Ik zit haast nooit op mijn bank. Lopen klinkt wel anders, als bewegen zonder moeten.

    • Beste Pien,
      Jezelf opjagen is inderdaad niet nodig en misschien ook niet zo aardig naar jezelf. Dat heeft meestal wel een reden en het voordeel is dat het je vaak veel brengt. Maar… je rust nemen, is beslist van belang! Dat vertelde ik pas in het webinar over… welke was het ook alweer? Dat je af en toe op de bank moet gaan zitten en dan gewoon maar denken ‘Het moet van Mireille’, hahaha! In dit artikel schrijf ik er ook over hoe belangrijk het is om je rust te nemen: ‘Neem jij al wat vaker je rust?’
      Groetjes, Mireille

  20. Helaas zijn alle punten die je noemde op mij van toepassing Mireille. Ben tegen onrecht en kom voor mijn mening uit. Dat wordt je vaak niet in dank afgenomen. Ik loop iedere dag vier keer met mijn hondje en knap daar ook iedere keer van op.
    Toch is het soms moeilijk de moed erin te houden, maar ik ga gewoon door.Ik ga daar doorheen komen.

    Bedankt voor deze mooie samenvatting van iets dat vaak voorkomt.

    groetjes, Marlie

    • Beste Marlie,
      Pfoe, best zware route dan! Je zal je misschien ook wel herkennen in het artikel over waarheidsbrengers? Hoop dat je wat mensen om je heen hebt die jou begrijpen en steunen.
      Sterkte! En dankjewel voor alle moed die je toont!
      Groetjes, Mireille

  21. Al jaren heb ik ontdekt dat lopen mij goed doet. Ik loop regelmatig met anderen en het doet me goed. Samen met anderen geeft ook verbondenheid en gezelligheid. Dit heb ik ontdekt in een hele zware periode van mijn leven. Met anderen samen maakt het praten ook makkelijker en daarom kom je voldaan weer thuis.
    Ik wandel het liefst met mijn NW- stokken. Omdat dan je hele lijf actief bezig is. Maar dat is misschien ook persoonlijk. Ik wens iedereen een plezierige wandeling toe. Truce

  22. Hallo Mireille,

    ik noem mijn depressies sinds een aantal jaren ‘de Herpes in mijn Hoofd’. Als een koortsblaar op mijn lip. Het komt geleidelijk, kriebelt, met sombere gedachten vaak over mensen om mij heen, langzaam wordt de wereld mij slecht gezind. Het wordt donkerder, mijn blik verkokerd, ik voel me ziek…de blaasjes op mijn lip zijn daar…Er komen watten in mijn hoofd, mijn gezicht voelt vreemd, alsof ik me doorlopend schaam. Mijn partner is mijn katalysator, hij kan werkelijk niks meer goed doen, is de oorzaak van alle ellende. En o, wat zijn mijn gedachten WAAR!De blaasjes barsten open! Ik praat veel in mezelf en hardop. Vervloek de hele wereld want NIEMAND begrijpt mij. Ik ben eenzaam, alleen. Huil veel. Gelukkig heb ik een hond…eerst loop ik kleine stukjes want ik ben doodmoe. Ik lik steeds aan mijn blaar, vind mezelf zielig. Toch trekt langzaam de bewolking op, er komt een korstje op mijn blaar. Mijn geachten worden milder, mijn blik weer wijder. Ik verzacht.
    Zo’n periode duurt zeker 6 weken. En elke keer hoop ik dat het de laatste keer is. Ik ben vaak nog een poosje verdrietig. In een depressie zitten is heel hard werken. Vasthouden aan de goede dingen in het leven een hele uitdaging.
    Ik ben nu ook verdrietig. Ik schrijf dit voor het eerst op om te delen. Depressie is ZWAAR K.. Ik doe nu zo’n vier maanden de MIR methode. Het doet mij goed omdat ik blijf geloven in mijn eigen kracht. Jessica

    • Beste Jessica,
      Jemig, hoe treffend schrijf je het op! Ik vermoed dat veel mensen zich kunnen herkennen in hoe het voor jou is. Ik hoop echt heel hard dat het voor jou telkens kortere periodes mogen worden. Veel sterkte en veel zon gewenst! Ook voor je partner. En een dankjewel voor je hond!
      Groetjes, Mireille

  23. Zeer interessant artikel dat ik zeker in mijn achterhoofd zal houden wanneer ik spreek met ouders die hun lopende kinderen veel dragen of veel in een wandelwagen zetten omdat het makkelijker is voor hen. Als kindertherapeut is het goed om via dit soort artikelen af en toe weer even herinnert te worden aan die simpele dingen die het leven makkelijker maken.
    Bedankt!

  24. Hallo mireille en alle anderen, Ook de mensen die niet meer kunnen wandelen/lopen, kunnen met hun voeten de wandelbeweging maken als je op de stoel zit. Bijvoorbeeld van de rechtervoet til je de hak op zodat je op de voorvoet steunt en bij de linkervoet til je de voorvoet juist op zodat je hiel op de grond is. En dan zet je je voeten in beweging alsof je op een oude naaimachine zit, maar dan niet met 1 trap pedaal maar met twee , die niet in de gelijke richting bewegen dus als de rechtervoet met de voorvoet duwt dan is het juist de linkervoet die met de hiel duwt…… meestal heb je even nodig om deze oefening te beheersen. Kijk daarom even eerst naar je voeten zodat je ook ziet wat je doet en jezelf kunt corrigeren…… Zit je in de trein , bus , vliegtuig of als passagier in de auto kun je dit doen of als je op t werk zit of thuis achter de buis…. Heel goed voor je voeten en enkels , voor de samenwerking tussen linker en rechterhersenhelft……. Buiten wandelen in de natuur is natuurlijk t fijnst ……maar lukt dat even niet vanwege wat dan ook dan kunnen je zittend lopen……Als je de zelfde beweging dan ook met je handen maakt in de lucht dan weer tegengesteld aan je voeten dan heb je meteen weer energie…….groetjes dionne

    • Beste Dionne,
      Ja, wat een mooie aanvulling! Uiteindelijk helpen alle bewegingen als je ze om en om links en rechts doet. Fijn dat je aandacht schenkt aan mensen die niet meer kunnen lopen, dankjewel!
      Groetjes, Mireille

  25. Dank je wel Mireille voor het artikel van vandaag . Nieuw verdriet haakt in op oud verdriet en kan daarmee klachten veroorzaken die zo op het eerste oog , en zeker in de reguliere ondersteuning , niet te duiden zijn .
    Opgestapelde boosheid en verdriet , oud zeer of gestolde rouw kunnen onderliggende oorzaken zijn van de fysieke , mentale of emotionele klachten van vandaag .
    Wat mij heeft geholpen is op zoek te gaan middels mijn levensverhaal naar handvaten voor mijn leven . Wat past op dit moment in mijn leven en wat niet of niet meer . Bewust loslaten en omarmen is de kunst . Lopen zoals jij omschrijft maar ook creatieviteit kan ondersteunend zijn .
    Zoals ik je eens schreef Mireille , de tijd heelt niet alle wonden , de MIRmethode wel zo voel ik dat .
    Heel langzaam heel ik van binnenuit het is weliswaar een langdurig en pijnlijk maar ook heel bijzonder proces .
    Dank voor al je voorwerk .

    • Beste Wilma,
      Dankjewel voor hoe je het beschrijft: die opstapeling van emoties wordt niet altijd erkend. Zo pijnlijk als mensen daarin niet begrepen worden… Blij dat je zo heerlijk aan het helen bent van binnenuit!
      Groetjes, Mireille

  26. Hallo Mirelle wat een mooie samenvatting , ik ga gelijk aan de wandel en weet inderdaad dat boslucht met de wandeling helpt . Ik voel me weer fitter . Dank je Annie

    • Beste Annie,
      Fijn! Blij dat het je goed doet en dat je je weer fitter voelt. Dat geeft al zoveel verschil in je dagelijks leven!
      Groetjes, Mireille

  27. dank je wel voor deze wandeltip, ik ga het de komende tijd eens uitproberen en wil wel over een tijdje vertellen of het me goed doet

    • Beste Margreet,
      Ja, ik hoor het graag van je! Veel geluk en lekker lopen, lopen, lopen!
      Groetjes, Mireille

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!

P.S. Je reactie zal niet meteen zichtbaar zijn op de website, omdat die eerst door ons gelezen wordt. Soms kan dat even duren wanneer we veel reacties ontvangen. Hartelijke groeten, Team MIR-Methode.