Home » Artikelen » 234. Groot gemis: alleengeboren tweeling of meerling

P.S. Help je mee de MIR-Methode te verspreiden? Je doet me een groot plezier als je dit artikel wilt doorsturen naar anderen! Plaats gerust dit artikel op jouw Facebook-pagina of verstuur het via je email, Twitter of Linked-in! Gebruik de knoppen aan de linkerkant of hieronder! Dankjewel!

P.S. Ken je de MIR-Methode nog niet? Ga dan naar de home page: https://www.mirmethode.nl Bekijk daar de video en ook de uitgebreide instructievideo. Meld je op de home page ook aan voor de nieuwsbrief en de 6 weken begeleidingsmailtjes voor extra ondersteuning!

Hoe meer je leert, hoe gezonder je wordt!
Wil je meer achtergrondinformatie en extra krachtige MIR-Methode technieken leren? Meld je dan aan voor de Be the MIRror website. Daarop staan meer dan 90 video's, waarmee je jezelf de rest van je leven kunt begeleiden, wat je ook overkomt! Door lid te worden, draag je bovendien bij aan het wereldwijd verspreiden van de MIR-Methode. Dankjewel daarvoor!
Klik hier voor meer informatie.
Mireille Mettes

Reacties

234. Groot gemis: alleengeboren tweeling of meerling — 32 reacties

  1. Ik heb ook gereageerd op ,hoe was jouw bevalling.
    Ik wil op dit bericht nog even kwijt, dat mij moeder ook van een tweeling was . Haar broertje is dood geboren. Dit is allemaal door het tijdbeeld van 1934 in de doofpot gebleven.Nu ik dit artikel lees , begrijp ik het gevoel en geheim wat mijn moeder haar hele leven heeft meegedragen..Ik heb echt van kinds af aan tot nu ,altijd het gevoel gehad dat er iets was maar waar ik niet de vinger achter kon krijgen. Nu mij steeds meer duidelijk wordt heb ik veel verdriet doordat mijn moeder en ik een hechtingsprobleem hadden. Zij is in 2015 dus overleden met een groot geheim.

  2. Hallo Mireille, dit moest even bezinken, mijn tweelinghelft is overleden in de baarmoeder toen mijn moeder ongeveer 6 maanden zwanger was.. bij onze geboorte werd in die tijd , 49 jaar geleden, daar geen aandacht aan besteed. Mijn moeder vertelde mij dit 2 jaar geleden ongeveer, er viel en valt door jouw artikel veel op zijn plaats, bijna alle punten zijn van toepassing, grappig soms, want ik kocht en koop veel dingen in 2-voud.. kleding, planten, etc. wist ik veel waarom.. maar ook het schuldig voelen , intens moe zijn en altijd het idee hebben dat er iets ergs staat te gebeuren, dat een dierbaar iemand ineens overleden is, dat is echt een heel naar en verdrietig gevoel . Ik probeer het een plekje te geven, maar dat is best moeilijk.

  3. Lieve mensen, Mijn trauma van alleen geboren zijnde tweeling heeft mijn leven beïnvloed op een doordringende wijze en niets kan dit trauma uit mijn wezen verbannen. Ik beschouw deze gebeurtenis als onlosmakelijk deel van het script van mijn leven. Van de vele gebeurtenissen is naar mijn gevoel deze alleen-geboorte een belangrijke factor, dus hoort onlosmakelijk met mij verbonden met alle pijn en voorvallen. Groetjes Thieu

  4. Lieve Mireille,
    Ik herken goed de symptomen. Ik ben ook een eengeboren tweeling of misschien zelfs drieling. Ik weet niet echt of ik hierover met schuldgevoelens zit maar ik heb altijd zoveel schuldgevoelens overal over gehad dat ik niet echt weet wat de oorzaak is, kan dus hierdoor zijn. Eigenlijk voel ik me altijd meer in de steek gelaten: waarom mochten zij terug naar huis en ik niet? Waarom moest ik wel geboren worden bij een moeder die me niet wilde?
    Sinds ik dit artikel heb gelezen stromen de tranen over mijn wangen: hoop dat ik me daarna beter voel!
    Ik zou ook graag met mijn broer/zus in contact willen komen maar heb geen idee hoe.
    Hartelijk dank Mireille.

  5. Mireille, Ik heb mijn zoontje geadopteerd als baby van 10 dagen oud. hij is nu volwassen, maar hij wil niets over zijn adoptie weten zijn wortels. Hij komt uit Indonesië. Heeft dit ook te maken dat hij al uit zijn moederschoot werd weggegeven, zijn moeder was bedelares, kon hem niet in leven houden en vader onbekend. hij was de 5de zwangerschap, maar weten niet of die nog leven.Ze heeft onze zoon direct afgestaan aan een opvang te huis. Hij was een huilbaby en een zeer gevoelig kind. Als ik dit lees van een gemis, herken ik zo veel in mijn zoon.hij is erg op zich zelf en ook terug getrokken naar anderen toe. ik voel dat er zo veel pijn in hem zit, wat is weg gestopt. Kun je hier ook eens wat over melden, hij wil er niet over praten.

    • Beste Nancy,
      In principe is een adoptie niet hetzelfde als een alleengeboren tweeling. Tenzij zijn moeder een 2e vruchtje tijdens de zwangerschap is verloren. Maar adoptie kan natuurlijk ook flink impact op iemand hebben. Zou hij open staan voor het doen van de MIR-Methode, denk je?
      Groetjes, Mireille

  6. O,O, wat herken ik jouw schrijven, Mireille.
    Jaren geleden , door het verhaal van mijn toen zeer demente moeder, kwam ik er ook achter.
    Ik heb toen contact gezocht met mijn “baarmoedergenoot”. Het bleek een jongetje te zijn. Hij noemt zich Ruud.
    Wij hebben goed contact en hij leeft mijn leven mee.
    Sinds die tijd ben ik een blijer mens.

  7. Ik vergeet iets belangrijks te vragen.
    Mijn eetgedrag kan ik moeilijk in de hand houden. Ik neem me weer voor om minder te eten maar telkens bezwijk ik. Dit heeft met het gevoel te maken van ïk heb dit wel verdiend”want mijn leven is om meerdere reden verre van eenvoudig maar er zit ook een gevoel achter, heel duidelijk aanwezig, nu is het eten er nog, straks weet ik het niet. dus ik eet al vooruit eigenlijk en ik eet voor twee, of ook omdat ik dan wel “overleef”.

    Nu schrijf jij ook over onze darm!!!!!!! Ik zou ZOOOOO graag afvallen maar geloof niet in een dieet. Zou ik dit dus via de MIR aan kunnen pakken en heb jij een idee of ik een juiste link leg. Ik zou dit zoooooo graag op de juiste manier aanpakken.
    en heb de MIRror van januari in mijn agenda staan.

    • Beste Ditte,
      Ja, dat over-eten om zeker te zijn, kan heel goed een emotionele oorzaak hebben. Zelfs herinneringen of gedrag van je vader of moeder die in de 2e wereldoorlog honger heeft gehad. Je kunt ook alvast naar deze video kijken, die over troost gaat: MIR-Methode bij eetbuien, troost eten.
      Alvast veel succes gewenst!
      Groetjes, Mireille

  8. Hoe bijzonder,
    Ik ben ook iemand die zonder mijn zus geboren is. 3 afzonderlijke mensen zagen bij mij tijdens een healing en fam.opstellingen en osteopatie dat er elke keer op mijn re.schouder vrouwelijke energie bij mij aanwezig is.Traject van opnieuw naar dat moment gaan en herbeleven ontstond. Het verklaarde waarom mijn moeder pas na 5 maanden wist dat ze zwanger was.
    Hans Reynen in Deurne heeft mij toen het boek van de “Austermannen” aangeraden en mijn B12 tekort ontdekt. De bal is gaan rollen en ik kwam erachter waarom ik altijd ZO moeilijk mijn bed uit kon komen, waarom ik “zo” gek ben op mijn hond en -tig andere dingen, idd het ongekende diepe gemis en schuldgevoel. Het hele rijtje van symptomen herken ik.
    Steeds meer voel ik de aanwezigheid van mijn zus “Hanna””. Werk ik aan mijn schuldgevoel en neem steeds meer mijn eigen plek in.
    Heel blij ben ik te weten dat er ook een vereniging is.
    Dank Mireille want dit voelt ook zoveel minder alleen, niet alleen te weten maar ook te merken dat er zoveel zijn die dit zo ervaren.

    lieve dankbare groet,
    Desiree

  9. Mijn moeder vertelde over haar zwangerschap toen ik moeder mocht worden.Ze vertelde dat de huisarts zei dat het net leek of en nog een kindje had gezeten. Jaren later, ik had er niet weer aan gedacht,
    toen ik in een regressie sessie erachter kwam dat ik van een tweeling was! Diep verdriet en angst voelde dat mijn zusje dood ging. In mijn kinderjaren had ik niet veel levenslust. mocht alleen maar in de ochtend naar school. daarna naar het consultatieburo onder de hoogtezon en toen naar huis waar ik doodmoe in de stoel zat. Met Kerst altijd ziek. Bloedarmoede wel tot ik 20 was voorjaarsmoeheid. Nu is dat over.

    Toen ik daar dus in die regressiesessie achter kwam vielen er kwartjes..heel vaak heb ik mij adgevraagd waarom mujn thema twee is….ik dacht altijd ik heb helemaal geen tweeling in mijn horoscoop…als ik kleding koop. twee stuks. van bh, broeken tot lippenstiften. Als ik aan een hobby begin creeer is een tweede enz enz. Ga vaak ook twee keer een land bezoeken, voel dat ik er nog een keer heen moet…dat is allemaal voor mijn zusje. Ik kan dat niet anders verklaren. Ook nu ik het weet is het nog steeds gek maar een ding te kopen. En het begrip van diep verdrietig zijn, wat niet in verhouding staat met het gebeuren.
    Mij alleen voelen, inderdaad alsof ik iets miste van mezelf. Ik zocht en zoek soms naar iets terwijl ik het niet weet waar.. dat blijft en troost ik mezelf omdat ik het nu weet. Mijn hondje is hoogbejaard. Het ging laatst heel slecht met hem. Die paniek die ik dan voel kan ik nu plaatsen…alhoewel het ook lijkt op het overlijden van mijn eerste kind..de paniek en onmetelijk verdriet….

    • Beste Ina,

      Wat blij in ieder geval dat je erachter bent gekomen. Het heeft bij mij ook lange tijd geduurd voordat ik er zelf achter ben gekomen. En wat een herkenning was het, eindelijk begrip voor de onderliggende trauma. Want dat is het.

      Het verhaal dient zich dus ook op een andere manier aan, zoals je schrijft over wat er allemaal gebeurt is en het getal twee dat vaak voorkomt. Ik heb het altijd proberen te vinden in symmetrie, altijd in twee tallen. Mijn dochters toen ze jong waren, werd vaak aan mij gevraagd of ze tweelingen waren en mijn horoscoop als Tweeling. Hoe veel meer signalen kan je ontvangen. Maar toen voor mij niet herkenbaar. Vandaar dit artikel!

      De paniek die je voelt als iets dierbaars je ontvalt, allemaal herkenbaar.
      Blijf doorgaan met de MIR-methode die het verzacht. En mocht je er niet helemaal uitkomen, dan is er altijd nog een begeleidster die je in het proces kan begeleiden.

      Succes verder,
      met vriendelijke groet,
      Zita Bakker
      MIR-methode begeleidster Amersfoort

  10. Hoi Mireille,

    Wat enorm fijn dat je hier een artikel aan hebt gewijd. Ik herken me in wat je beschrijft. Volgende week een afspraak met mijn eigen MIR begeleider en mocht zij onvoldoende weten maak ik zeker een afspraak bij een van de therapeuten die je voorstelt.
    Dankjewel!!

    Ik hoop dat voor veel mensen de dingen op zijn plek vallen door dit artikel en dat ze er net zoveel aan hebben als ikzelf. Voor mij is het enorm waardevol 🙂

  11. Ik kwam er een paar weken geleden achter dat het bij mij zo was. Dit gebeurde tijdens een healing. Ik had daarna het gevoel dat ik niet meer alleen was. Sindsdien gaat t op alle vlakken een stuk beter met me. (Bijna) alles wat je beschrijft herken ik. Bijzonder….

  12. Dank voor dit artikel. Het bevestigd weer mijn gevoel. Al vaker hierover gelezen en zo herkenbaar op alle punten. Ook het enorme verlangen om zelf een tweeling te krijgen en weet dat er ook bij mij hetzelfde is gebeurd. Ook bij mij is één niet levensvatbaar geweest toen ik in verwachting was vd jongste zoon.
    Het blijft een worsteling lijkt het als ik bovenstaande punten weer doorleest. Het gemis is zeker minder aan het worden maar het blijft nog steeds knagen. Ook na 55 jaar

  13. Hoi Mireille,
    Nou dat is zonder twijfel op mijn leven de missing link.. ik herken me voor 100 procent in je beschrijving over alleengeboren tweeling!!
    Het boek drama in de moederschoot heb ik jaaren geleden al gekocht en gelezen… ik wist intellectueel dat ik 1 van een tweeling ben.. maar nu jaren later valt het kwartje tot op de bodem..
    De bodem die ik in mij zelf zo moeilijk kon ervaren .
    De ondersteuning en voeding die ik nodig heb om mijn unieke leven te kunnen leven en vormgeven…
    Nu jij hierover schrijft is de cirkel ook gevoelsmatig rond en heb ik geen enkel obstakel meer wat mijzelf ervan weerhouden kan om mijn regie over mijzelf weer volledig te omarmen en mijn licht en liefde te laten stralen en stromen en de vorm in de wereld neer te zetten die helemaal bij mij past en waar ik blij en vrolijk en happie van wordt!
    Dank je wel lieve Mareille voor je never aflatende liefde, lkracht en wijsheid waarmee jij jouw bijdrage levert aan deze mooie wereld

    • Beste Ellen,

      Wat bijzonder toch dat je dit hebt mogen ervaren en dat je er zo mee omgaat. Chapeau dat datgene wat je is overkomen, jij hebt mogen omdraaien zodat je het ondersteunt.

      Zo heb ik het ook mogen ervaren, het duurde wel een even voordat ik het positieve heb mogen ervaren (het verwerken van het verlies dat ik lang bij mij heb gedragen. Daarom ben ik blij dat ik als ervaringsdeskundige mensen kan bijstaan met de MIR-methode. Het (h)erkennen en het accepteren en het mooie ervan in zien (hoe moeilijk soms) is een meerwaarde en het zorgt dat je niet overleeft maar gaat leven zoals het de bedoeling mag zijn.

      Omhels het leven,
      met vriendelijke groet,
      Zita Bakker
      MIR-methode begeleidster Amersfoort

  14. Hai Mireille,
    Dank je wel dat je onze stichting noemt in je blog. Het is nog zo onbekend maar tegelijk zo belangrijk dat t zichtbaarder wordt. Dus nogmaals dank.
    Had je trouwens al gezien dat de stichting volgend jaar een congres organiseerd?!
    Vriendelijke groet,
    Aranka Reeuwijk, voorzitter stichting ATN

    • Beste Aranka,
      Graag gedaan. En nee, van dat congres wist ik nog niet. Heb je er al meer informatie over voor de alleengeboren tweelingen hier? En mocht ik hieraan bij kunnen dragen, laat het me weten. Dankjewel voor jullie mooie werk!
      Groetjes, Mireille

  15. Bam! Meteen in tranen bij dit artikel.Voel diep verdriet. Nu dankbaarheid dat dit naar boven kan komen. Had er wel eens over gehoord maar niet gedacht dat het voor mij van toepassing was. Er ontstaat ook meer rust…Gewoon verder met mirren. Laagje voor laagje. Dankje wel.

  16. Hallo Mireille,

    In 2016 is mijn kleinzoon met 34 weken zwangerschap geboren als alleengeboren tweeling. Hij moest geboren worden met de keizersnede omdat zijn broertje die nacht gestorven was. Het was/is een 1eiige tweeling.

    Ik als oma zijnde zou graag meer willen weten en willen leren hoe je met een klein jongetje om kan gaan met het verlies van zijn broertje.

    Waar kan hij bijv op deze jonge leeftijd last van hebben? Kunnen we iets voor zijn?

    Hoop hem zo te kunnen bijstaan!

    Groetjes oma Lidia

    • Beste oma Lidia,

      Ja, u kan uw kleinzoon zeker bijstaan in het weten dat dit een enorme impact kan hebben. Veiligheid en geborgenheid zijn belangrijke basisbehoefte om die te geven aan hem. Begrip hebben voor het gedrag wat hij laat zien in het gemis van zijn tweelingbroer. Velen die wel een tweelingbroer/zus hebben, hebben een speciale connectie met elkaar die niet zomaar ingevuld kan worden door een ander. Dat missen ze en zijn dus op zoek daarnaar.
      Hij kan last hebben van de emotionele kenmerken zoals in het artikel beschreven. De MIR-Methode kan daarbij van grote hulp zijn op alle vlakken. Zeker wat basisbehoeften betreft. Veel lezen, begrijpen dat hij een knuffelbeertje echt nodig heeft en in paniek kan raken als die kwijtraakt bijvoorbeeld. Vertellen wat er gebeurt is, hem erbij betrekken (hoe klein ook) dat dit gebeurt is. Dat kan al verlichting brengen.
      Liedjes zingen, en verhalen vertellen over zijn andere broer.

      Misschien kan hij een speciale plek maken in zijn slaapkamer voor zijn broer, zodat hij aanwezig mag zijn op een bepaalde manier op aarde. Laat hem een tekening maken voor zijn broer, is ook een eerste stap naar.

      De MIR-Methode voor de ouder toepassen, brengt ook verlichting.

      Veel sterkte,
      Vriendelijke groet,
      Zita Bakker
      MIR-methode begeleidster Amersfoort

  17. Dit is allang bekend als het “twin-syndrome” en vanaf het moment dat de homeopatisch arts mij dat aan gereikt heeft, viel alles op z’n plek. De heling kon beginnen en het gemis is er nog altijd. Alleen nu vanuit zachtheid.

    • wil nog graag aanvullen dat ik altijd bij het kopen van kleding niet 1 maar altijd 2 stuks
      kocht. Of het nu een vestje of een broek was, altijd 2. Sinds ik weet dat ik 1 van een tweeling was, heb ik dat niet meer. Neem aan dat dit bekend zal voor komen.
      Ben dit niet tegen gekomen, in de uitwisseling ook niet op de site van de genoemde vrouw.

  18. Geweldig Mireille dat je aandacht schenkt aan de alleengeboren tweeling/meerling. Toen ik 2 jaar geleden zelf erachter kwam dat ik in de baarmoeder nog een zusje had, werd ineens na ruim 50 jaar mijn hele leven ‘verklaard’. Veel levenservaringen vielen op hun plaats; van het oer heimwee gevoel tot het verlangen tot samensmelten met een ander wat ik soms had. Ik ben met mezelf aan de slag gegaan om dit te verwerken en de diepere betekenis te achterhalen. Dit heeft even een tijdje gekost, maar heeft er wel toe geleid dat Grace (mijn zus) en ik nu samenwerken ieder vanuit onze eigen wereld.

    Momenteel begeleid ik als Soul MatchMaker zielsontmoetingen tussen alleengeboren twee- of meerlingen en hun ongeboren helften. Deze ‘reünie’ levert veel heling en inzichten op. Patronen worden doorbroken en er gaat vaak letterlijk een nieuwe wereld voor de alleengeboren tweeling/meerling open. Steeds vaker gebeurt het dat mijn klant (net zoals dat bij mij het geval is) gaat samenwerken met de andere helft(en). Dus ja, ik ben erg blij met je artikel Mireille en hoop dat veel alleengeboren tweelingen/meerlingen dit in zichzelf herkennen en ermee aan de slag gaan. Je leven wordt er alleen maar beter van.

  19. Halo, ken je soms een MIR-Methode begeleider in België die hierin thuis is?(tweelingen)
    Met dank! Carina

    • Beste Carina,
      Dat weet ik niet uit mijn hoofd. Ik heb de begeleiders een email gestuurd. Zodra ik het weet, zet ik het hierbij.
      Groetjes, Mireille

      • Hallo Mireille, ik lees heftige verhalen over de alleen geboren tweelingen, ik wist hier niets vanaf, had er nooit van gehoord,
        Wat mijn verhaal betreft is dat mijn tweelingbroer uit het leven gestapt is, nu al 23 jaar geleden, ik heb zijn door ook nooit kunnen verwerken en herken in de verhalen ook zoveel hoe ik me voel. Heeft dit verlies van mn tweelingbroer een zelfde effect gehad op mij en kan de MIR-Methode me daar ook mee helpen?
        Lieve groet Marja

        • Beste Marja,
          Ja, de intensiteit zal zeker te vergelijken zijn met elkaar. En ja, de MIR-Methode kan je inzetten om het verdriet, de pijn van het verliezen van een tweelingbroer of -zus te verwerken.
          Sterkte!
          Groetjes, Mireille

  20. Ik ben een alleen geboren tweeling. Dat weet ik sinds een half jaar.Vorige week dacht ik nog:Ik wou dat ze daar wat over zou schrijven. Ik was erg klein bij de geboorte en heb B12 opname problemen. Omdat mijn 88-jarige moeder nog leeft, kon ik haar vragen naar de zwangerschap. In de 4e maand heeft ze veel bloed verloren, maar bleek nog steeds in verwachting.
    Ik ben nu 61 en mijn dochter heeft sinds 10 dgn een tweeling.

  21. Goh..ruim 3 jaar geleden begonnen met de MIR-Methode. Mede hierdoor ben ik erachter gekomen dat ik een AT ben. Het proces daarna was lang en heftig. Sinds kort heb ik het een plek kunnen geven. Met een lach en een traan. Door dit artikel word ik weer effe terug geworpen. Tranen vloeien het gemis blijft altijd. Door het boek van Aranka Reeuwijk “ik wou dat ik twee hondjes was dan konden we samen spelen “ heeft een zeer positieve bijdrage geleverd aan het proces. Aranka is geweldig!! Een familie opstelling en de MEE therapie heeft zeker geholpen verder ben ik er door mijn heldervoelendheid achtergekomen dat ik contact kan maken met mijn broer…hoe mooi is dat. Hou van jezelf en heb geen schuldgevoel. Leef en wees dankbaar ook al val ik soms nog terug in mijn oude pijn.
    Neem de tijd om het proces aan te gaan. Doe hèt op jouw manier. Ga naar binnen en voel in liefde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!

P.S. Je reactie zal niet meteen zichtbaar zijn op de website, omdat die eerst door ons gelezen wordt. Soms kan dat even duren wanneer we veel reacties ontvangen. Hartelijke groeten, Team MIR-Methode.