Home » Artikelen » 167. Durf je je boosheid te uiten?

P.S. Help je mee de MIR-Methode te verspreiden? Je doet me een groot plezier als je dit artikel wilt doorsturen naar anderen! Plaats gerust dit artikel op jouw Facebook-pagina of verstuur het via je email, Twitter of Linked-in! Gebruik de knoppen aan de linkerkant of hierboven! Dankjewel!

P.S. Ken je de MIR-Methode nog niet? Ga dan naar de home page: https://www.mirmethode.nl Bekijk daar de video en ook de uitgebreide instructievideo. Meld je op de home page ook aan voor de nieuwsbrief en de 6 weken begeleidingsmailtjes voor extra ondersteuning!

Hoe meer je leert, hoe gezonder je wordt!
Wil je meer achtergrondinformatie en extra krachtige MIR-Methode technieken leren? Meld je dan aan voor de Be the MIRror website. Daarop staan meer dan 90 video's, waarmee je jezelf de rest van je leven kunt begeleiden, wat je ook overkomt! Door lid te worden, draag je bovendien bij aan het wereldwijd verspreiden van de MIR-Methode. Dankjewel daarvoor!
Klik hier voor meer informatie.
Mireille Mettes

Reacties

167. Durf je je boosheid te uiten? — 70 reacties

  1. Er was een irritatie en merkte dat de woede de daardoor ontstond intenser was als anders, op dat moment heb ik het me gemakkelijk gemaakt en de woede met rust gelaten. Even later was de woede over.

  2. Rebelleren heb ik nooit gedaan als tiener. Er zat veel opgekropte woede in mij die ik doorslikte. Dat voelde niet goed aan. Nu met deze methode komt er veel woede naar boven bij me. Moet er gewoon uit.

    • Beste John,
      Met welk doel lanceren jullie dat platform? Gaat het over maatschappelijke boosheid of kunnen mensen grieven over andere mensen erop zetten? Dat laatste lijkt me niet zo prettig…
      Ik hoor er graag meer over!
      Groetjes, Mireille

  3. ik Ben heidi van der R. en ik heB geel erg veel last van mij
    Boose woede en dat kan ik niet uiten goe kan ik het Beste om te uiten
    kan jullie mij wilen helpen aseBLieft groetjes van heidi

    • Beste Heidi,
      Het fijnste is om uit te zoeken waaróm je boos bent. Welke behoefte mis je? Word je niet begrepen? Niet serieus genomen? En ga daar met iemand over praten. En als je af en toe boos bent, kun je altijd op een kussen slaan om de scherpste kantjes eraf te halen. Maar blijf zien dat de boosheid er niet voor niets is en dat er iets achter zit dat beslist gezien wil worden!
      Sterkte en veel geluk!
      Groetjes, Mireille

    • Beste Heidi

      Heb je weleens gehoord van het “rijstexperiment”? Je woede uitten op een glazen pot gevuld met gekookte rijst…een echte aanrader! De tweede keer dat ik mijn boosheid daarop uitte leek het net of er een hele ketting van boosheid/frustratie uit mijn gevoel werd getrokken!! Ik voelde me lange tijd zo opgelucht 🙂 Ik wens je veel vredige gevoelens! Groetjes van Brigitte.

  4. Beste Mireille,
    Mijn man is 86. In het beginstadium van dementeren, en heeft een hele dunne huid.
    Door hem uitgekiende voeding te geven, die lekker is en er zo aantrekkelijk mogelijk uitziet, maar wel met heel weinig suiker, houd ik zijn huid en hersens in redelijke staat.
    Wanneer wij ergens een feestje hebben en hij dus zoals helaas gebruikelijk is een groot stuk taart en veel zoete troep krijgt, merk ik dat direct aan zijn huid en aan zijn manier van doen, sneller in paniek raken bijvoorbeeld.
    Bij het minste of geringste stootje ligt zijn huid dan weer open. grote winkelhaken, waarvoor ik uit voorzorg een kast vol verbandmiddelen in huis heb.
    Bij een “vriendin” had ik dat al meerdere keren uitgelegd.
    Desondanks krijgt mijn man bij haar standaard de koektrommel voor zijn neus gehouden met de woorden erbij “Nou een koek erbij is toch lekker en kan heus geen kwaad”.
    Daar werd ik wel altijd kribbig van, en soms deed ze het wel eens niet.
    Afgelopen dinsdag ging ik even naar het toilet, en onmiddellijk heeft zij mijn man de koektrommel voor zijn neus gehouden, en er echt op aangedrongen dat hij een koek zou nemen.
    Moedwillig en om te pesten, omdat ik even er niet bij was, althans volgens de lezing van haar man.
    Ik werd heel erg boos.
    Zij zei dat ik me niet moest aanstellen en mijn gemak moest houden.
    Dat deed ik dus.
    Hield me toch nog behoorlijk in.
    Verontschuldigde mij zelfs na de thee en de koffie, voor mijn boosheid.
    En ook nog eens ’s middags per telefoon.
    Ik kan er niet van slapen en merk dat ik er nog steeds heel erg boos en verdrietig over ben.
    Ik kan haar niet meer als “vriendin” zien.
    Beschouw haar nu eerder als vijand.
    Dat doet toch behoorlijk zeer.
    Ook zie ik tegen vrijdag op, dan hebben we weer een familiefeestje.
    Ik wil niet zien hoe zijn kinderen zonder het te beseffen mijn man de vernieling in helpen.
    Ik durf bij zijn familie al lang niets meer te zeggen.
    Misschien blijf ik deze keer maar gewoon thuis, het is voor mij daar altijd geweest alsof ik op eieren liep.
    Ze zijn best aardig en vriendelijk.
    Het zal vast aan mij liggen, maar na dertig jaar voel ik mij bij hen nog steeds niet op mijn gemak.
    Mijn kinderen schijnen het wel eindelijk door te krijgen dat mijn man achteruit gaat.
    Misschien willen zijn eigen kinderen het gewoon niet zien, en er ook niet over nadenken, misschien is het te bedreigend voor ze.

    • Beste Lidwina,
      Het is vaak heel moeilijk voor anderen om echt te weten wat er aan de hand is en uit onwetendheid doen ze dan onhandige dingen. Dat je boos werd, ziet er in mijn ogen wel terecht uit. Omdat je het al vaker had aangegeven. Dan is het voor anderen soms toch nog moeilijk om te begrijpen dat suiker zoveel effect kan hebben. In de film ‘THAT sugar film’ wordt er overigens wel een link gelegd tussen suiker en angsten! Ergens in een gesprek met een psycholoog.
      En je laatst zin is denk ik de spijker op de kop: vaak wil familie het niet graag zien, omdat het zo naar is en inderdaad op een bepaalde manier ‘bedreigend’. Doe wat goed voor jou voelt en soms is wegblijven inderdaad en optie.
      Veel sterkte en ondanks alles: veel geluk!
      Groetjes, Mireille

  5. Hallo Mireille ,
    Misschien goed om mijn reactie van14 sept nog eens te lezen. Op dit moment is mijn
    Lichaam nog steeds aan het detoxen, en dat gaat gepaard met veel boeren, winden,ongekende
    Geuren.( de ultieme beleving)
    Enorm genoten van de burendag, heb er maar een heel weekend van gemaakt.
    Voorheen gingen zulke festiviteiten aan mij voorbij. Veel te veel prikkels.
    Ik moet nu ook lachen om de term bipolair als diagnose, zijn wij niet allen BIPOLAIR ?
    Jij mag het zeggen! Ik vind het leven nu al leuk. Ik herinner me dat ik altijd een blij mens was)
    Voordat ik kunstmatig in COMA gehouden werd. Iets wat overigens door niemand werd opgemerkt. Iets om over na te denken, lijkt mij.
    Ik stel meerdere burendagen voor. Ik wil zeggen in navolging van Griet, KOM HIER! DAT IK U KUS. Annette

  6. Beste Mireille,
    Ik ben vaak enorm boos over maatschappelijke kwesties, zoals nu de aanname van de donor wet. Ik weet dat het nog door de 1e kamer moet, maar het feit dat men ons bewust belazerd door foutieve info. De “hersendode” donor is niet dood, maar leeft zij het in comatueuze toestand/ In een urendurende operatie wordt zonder verdoving zijn/haar organen verwijderd. De donor, een zwaargewonde patient wordt medische hulp onthouden ten behoeve van een zieke andere patient, men doodt om een ander te redden. Geld is vaak het motief.

    • P.S. Ik slaap er slecht door en begrijp ook niet goed waarom het mij altijd zo aangrijpt terwijl het anderen koud laat.

    • Beste Elles,
      Dit soort boosheid is enorm gewenst! Het geeft aan dat je iets vurig verlangt of vurig niet meer wilt! Ik geloof erin dat we mensen als jij hard nodig hebben! Mensen die nog boos kunnen worden… dus niets aan veranderen, maar je verontwaardiging blijven uiten! Er zijn veel meer mensen als jij die hier zo over denken. Ken je het werk van Ger Lodewick? Dankjewel voor het aankaarten hiervan!
      Groetjes, Mireille

      • Hartelijk dank Mireille voor je reactie. Het maakt me vooral zo boos en verdrietig omdat de politici geen antwoord geven op mijn mail hierover, je krijgt alleen een standaardmail en je wordt afgescheept als een lastig onmondig kind die niet goed begrijpt waar het eigenlijk om gaat.

        • Beste Elles,
          De politiek wil wel luisteren, maar doet dat alleen als vele mensen zich verenigen. Met een grote groep samen is het wel mogelijk. Kwestie van de groep te vinden waar jij je bij thuis voelt?
          Groetjes! Mireille

  7. Bedankt voor het mooie artikel. Mijn oudste zoon barst de laatste tijd vaak in woede uit.
    Ik merkte dat ik dat erg moeilijk vind om mee om te gaan. Nu ik dit heb gelezen, weet ik dat dat komt omdat ik zelf mijn woede vaak in heb gehouden om maar aardig gevonden te worden. Ik ga nu anders naar mijn zoon kijken. Wat fijn dat hij voor zichzelf op komt!!

    • Beste Linda,
      Hee, wat prachtig dat je zo naar jezelf kunt kijken! En hoera, dat je ziet dat hij gewoon voor zichzelf opkomt! Ik vermoed dat er het een en ander voor je gaat veranderen.
      Veel geluk samen!
      Groetjes, Mireille

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!

P.S. Je reactie zal niet meteen zichtbaar zijn op de website, omdat die eerst door ons gelezen wordt. Soms kan dat even duren wanneer we veel reacties ontvangen. Hartelijke groeten, Team MIR-Methode.