Home » Artikelen » 136. Spreek je gedachtes tegen!

P.S. Help je mee de MIR-Methode te verspreiden? Je doet me een groot plezier als je dit artikel wilt doorsturen naar anderen! Plaats gerust dit artikel op jouw Facebook-pagina of verstuur het via je email, Twitter of Linked-in! Gebruik de knoppen aan de linkerkant of hierboven! Dankjewel!

P.S. Ken je de MIR-Methode nog niet? Ga dan naar de home page: https://www.mirmethode.nl Bekijk daar de video en ook de uitgebreide instructievideo. Meld je op de home page ook aan voor de nieuwsbrief en de 6 weken begeleidingsmailtjes voor extra ondersteuning!

Hoe meer je leert, hoe gezonder je wordt!
Wil je meer achtergrondinformatie en extra krachtige MIR-Methode technieken leren? Meld je dan aan voor de Be the MIRror website. Daarop staan meer dan 90 video's, waarmee je jezelf de rest van je leven kunt begeleiden, wat je ook overkomt! Door lid te worden, draag je bovendien bij aan het wereldwijd verspreiden van de MIR-Methode. Dankjewel daarvoor!
Klik hier voor meer informatie.
Mireille Mettes

Reacties

136. Spreek je gedachtes tegen! — 56 reacties

  1. Hallo Mireille

    Gedachtes tegen spreken als die negatief zijn kan soms goed werken voor een beter gevoel rond en over jezelf. Alleen bestaat er voor sommige mensen toch ook wel een valkuil hierin. En ik ben één van die mensen. Zo kan je door gedachten tegen te spreken ook flink over je grenzen gaan en voor iets gaan dat écht niet haalbaar is omdat ieder mens wel degelijk beperkingen heeft.

    Een voorbeeldje. Voltijds werken kan ik al een hele tijd echt niet meer. Dan raak ik totaal opgebrand. Een 40 uren week is voor mij echt te zwaar en dan raak ik opgebrand en depressief.
    Meer dan eens gebeurde het dat ik mezelf dan toch overhaalde om het wél te doen. Keer op keer kwam ik bedrogen uit. Uitgeput en leeg. Als de gedachte “voltijds werken kan voor nu voorlopig niet” opduikt, dan kies ik er nu liever voor om die gedachte niet te negeren en naar waarde te schatten. De gedachte past bij hoe mijn lichaam zich voelt. Heel erg moe en in recupereer trager dan andere mensen.
    En het doet mij goed niet alle dagen volle dagen te werken. Zodat er tijd is om ook een wandeling te maken in de natuur, wat vrije hobby dingetjes te doen. Voltijds werken heeft me altijd al zwaar gelegen. Ik heb altijd op de toppen van mijn tenen moeten staan om het tempo van de Belgische samenleving aan te kunnen. 40 uur is voor mij te veel….zelfs als de job er één is die inhoudelijk prettig is en waar de collega’s tof zijn….dan nog was ik zelfs op veel jongere leeftijd na een werkdag doodop. Bij thuiskomst ging ik dan in eerste instantie even rusten. En daarna was er doorgaans enkel nog tijd over voor de gewoon dagelijkse huishoudelijke dingen. En dus geen ruimte meer noch in tijd noch in energie voor wat andere leuke dingen zoals hobbies en een sociaal leven.
    Alle energie gaat dan in die éne dagtaak/job…die meestal wel degelijk maar één domein van het leven bestrijkt. En al die anderen gaan dan verloren….en ik loop dan leeg…en voel me dan echt incompleet worden
    Een 40 uren week is in mijn beleving niet ideaal om een volwaardig leven te kunnen uitbouwen waarin je eigen basisbehoeften vervult kunt zien en er ook ruimte is om ook tegemoet te komen in die van anderen. Het heeft voor mij dan ook geen zin om de negatieve gedachte “ik kan geen voltijdse baan aan ” nog langer tegen te spreken.
    Voor sommige mensen is dat concept niet voedend genoeg ongeacht het beroep……

    Een ander voorbeeld. Je kan in relaties en contacten verzanden die niet goed voor je zijn. Je voelt je slecht in gezelschap bij beplaade mensen, en je kan er de vinger niet opleggen wat er nou precies niet goed gaat. En je gaat in gedachten alles op een positieve manier weg relativeren weg redeneren en blijft zo hangen in ongezonde relaties en contacten. En ook dat staat groei in de weg.

    Wel ben ik blij met de MIR methode, want als ik in zo een situatie terecht kom dat ik het niet meer helder krijg of het van belang is om mijn “gedachten” te veranderen of juist niet…dan raadpleeg ik een MIR begeleider. Dan krijg ik een MIR om maat, die me helpt om datgene waar ik kan aan werken om een meer heldere kijk te krijgen om de zaken aan te pakken….waardoor ik het dan uiteindelijk zie. Mijn gedachte en gevoel zijn overeenkomstig…hier mag ik mee doorgaan of hier mag ik het los laten.
    Dus ik besef dat er in mijn ontwikkeling iets fout gegaan is waardoor ik zelf niet altijd accuraat kan oordelen of mijn eigen gedachten, gevoelens en emoties wel kloppen….en door een MIR op maat kan ik toch kleine stukjes vewerven.
    Standaard negatieve gedachten, gevoelens of emoties weg babbelen ervaar ik dus niet als een goed idee voor iedereen.

    • Hoi anomina,
      Het leven is een kunst op zich. Je eigen gedachten onder controle houden sturen is ook een kunst. Maar het lijkt vaak een onbegonnen zaak.
      Het punt “vader” en “moeder“ loskoppelen, in ruime betekenis, is een mooi uitgangspunt. Het heeft iets weg van verlossing.
      Toch roept het ook weer vragen op.
      Mag je niet meer twijfelen en schuld hebben aan wat dan ook? Want met voortdurend twijfelen en hebben van schuldgevoelens is het moeilijk loskoppelen.
      Maar mensen die nooit twijfelen of schuld voelen kunnen de meest rare en soms vreselijke dingen doen voor zichzelf en anderen.
      Dat is de andere kant van de zaak.
      Ik heb eens gelezen dat twijfelen ook erg nuttig kan zijn. Maar twijfelen mag er niet toe leiden dat men geen keuzes meer kan maken of een standpunt kan innemen.
      Dus niet zoals een auteur over zichzelf schreef: “Ik dacht altijd dat ik een twijfelaar was, maar daar ben ik nu niet zo zeker van”.
      Zo werkt het dus niet.

      Het denken in tegenstellingen of het dualistisch denken ( kennis over goed en kwaad met vele varianten daarop), waar we onszelf telkens onbewust toe laten verleiden, maakt dat onze gedachten onrustig zijn.
      Het denken in tegenstellingen is een menselijke eigenschap die zich in vele manieren kan uiten.
      Het loskoppelen, ontkoppelen, verlossen of hoe je het noemen wilt is dus belangrijk om verder te kunnen.
      Als we van tegenstellingen in het denken bewust zijn, kan dit de weg openen bij terugvinden van stukje verloren aards paradijs!
      De poort daarvan heb ik zicht, maar voor mijzelf is er eerst nog wat werk aan de winkel.

  2. hoi , Ik doe al vijftig jaar met gedachten spelen. En het zijn niet direct de mooiste. Waar ze vandaan komen mag joost weten. Ondanks dat ik niet echt ongelukkig ben, maar zeker ook niet gelukkig en weet dat ik mezelf niets zal aandoen Komen deze gedachte heel frequent voor. Ik functioneer heel behoorlijk , heb plezier in de kleinkinderen heb mooie hobbys gehad .Die zijn afgebouwd en verdwenen door vooranderen te zorgen. Familie. Ik zeg wel eens” ik wenste dat ik op de maan woonde” en toch zou ik het niet anders willen doen als (tijdelijk) te zorgen waar het nodig is. Maar de gedachte “Als dat alles is dan moet het voor mij niet meer” is al van mijn kind zijn :acht a negen jaar. Ik heb dus gaande weg geleerd om mezelf te zeggen” en nu verdiende een schop onder u gat” of “maar manneke toch er zijn andere dingen in de wereld” enz…. Het is net of die mijlpaal maar niet komt, die het de moeite waard maakt dat ik leef, maar waarschijnlijk zit er ergens een rem in mij. Ik doe veel kleine dingen waar andere blijheid en moed uit oppikken maar zelf hol ik precies achter feiten aan. Er is een ding waar ik blij mee ben: het schijnt dat depressie in de dikke darm ontwikkelt. Na de mijne is alleszins niet in orde. Wat aan het licht is gekomen na de twee maanden mirren in 2015
    Magere troost , maar ik weet nu wel waar de negativiteit vandaan komt. Maar vandaag mezelf een schouderklopje mogen geven deed deugd .dankjewel

  3. Gedachtes zijn niet altijd vrolijke metgezellen helaas.

    Vaak heb je niet in de gaten dat gevoelens voortkomen uit je gedachtes.
    Daar kan ik soms best mee worstelen..
    Heel veel jaren geleden kreeg ik door een postnatale depressie last van dwanggedachtes, die veel angsten opriepen. Alsof je constant in tweestrijd was met je gedachtes. Nu in de postmenopauze komt het soms weer op, maar herken ik het. en ga ik er goed mee om.
    Kan het zijn dat hooggevoeligheid hierin een rol speelt?
    Mirren doet me goed, hoewel het lijkt of het de ene keer voor meer onrust zorgt, en de andere keer voor meer rust.
    Maar ik ga er mee door!

    Lieve groet
    Lienke

  4. Veel mensen worden met negatieve gedachten opgevoed, begrijp ik. Men krijgt te horen dat je iets niet zult kunnen. Het tegenovergestelde is echter ook niet altijd goed. Mijn vader riep te pas en te onpas ‘kan niet, bestaat niet’. Zijn verwachting was, dat je vanaf je babytijd alles wist, kon en durfde’. Mijn oudste broer had hierover continu conflicten. Mijn oudere zus haakte snel af. Beiden kregen dus geen enkele waardering meer van mijn vader. Ik als jongste heb mijn hele jeugd gigantisch op mijn tenen gelopen om mijn vader maar steeds voor te zijn. Ik heb me overal in verdiept, me rot geleerd en hem met alles geholpen in huis en tuin. En toch: het was in zijn ogen vaak niet genoeg. En toen ik ziek werd op mijn 11e, (ziekte van Pfyffer en daarna ernstige bloedarmoede) werd mijn ernstige vermoeidheid gezien als onwil. (Pas heel laat werd de huisarts ingeschakeld.) Ik was het recalcitrante kind dat niet meer wilde helpen. Mijn vader stierf toen ik 14 was, maar zijn ‘kan niet’ bestaat niet, heeft me veel gebracht in het leven. Uitstekende cijfers op school en een behoorlijke carrière, maar tijd voor iets leuks is er daarbij niet vaak geweest. Helaas. Nu met pensioen begin ik eindelijk te leven. Dus: kijk uit. Ook te veel stimulatie kan faliekant verkeerd uitpakken. ‘Kan niet’ bestaat misschien niet echt, maar als iets ‘te veel’ inspanning kost, kun je het soms beter aan iemand anders overlaten of gewoon niet doen. Anders is er geen tijd meer om van het leven te genieten en kost het ook nog je gezondheid. Enfin, mijn soort komt geloof ik niet zoveel voor, want ik voelde me nogal eens in ‘vreemde eend in de bijt’ met al mijn doorzettingsvermogen om het onmogelijke te doen.

  5. Het is goed dat dit onderwerp hier ter sprake komt. Gedachtes kunnen meer invloed hebben als men denkt. In tgenstelling tot wat hier gezecht wordt, al voor ik met de MIR methode begon kon ik zonder gedachtes zijn, los komen van herhaal dreuntjes. Het is erg belangrijk je vrij te kunnen maken van zeker de negatieve gedachtis en deze methode is er een mooi hulpmiddel bij.

    • Ik herken wat je zegt Theo. Ik kan ook los komen van gedachten-reeksen. Als ik bemerk dat ik ga malen in mij hoofd, dan ga ik iets leuks doen, of iets doen wat mijn aandacht nodig heeft. Ook fijn is ‘wave’ muziek luisteren, die trekt de gedachten uit elkaar en geeft me rust, vooral voor het slapen gaan, als ik de Mir heb gedaan. Die ik al jaren doe.

  6. Geruststellen bij hyperventilatie is erg belangrijk. Dat weet ik als hyperventilatie/ervaringsdeskundige. Mensen zouden elkaar meer moeten geruststellen en bv iemand zijn hand pakken en daar over aaien. De wijsvinger masseren, want daar zit het angstgevoelens, hoorde ik ooit van Fred van Beek (yoga goeroe). Maar…. dat in een zakje blazen, dat werkt niet goed. Dit idee is achterhaald en dat is ook al vaker genoemd in publicaties. Het heeft bij mij ook nooit geholpen. Die geruststelling is belangrijk maar ook mindfullnes. Je sluit je ogen en volgt je ademhaling, hoe snel ie ook gaat, laat m gaan. Als je je er op blijft focussen gaat hij vanzelf rustiger worden. Wat ik kan aanraden zijn de cd’s en boekjes van Edel Maex. Heel goed voor mensen met angst en spanning.

    • Beste Emmy,
      Dankjewel voor de aanvullingen. Ik heb het artikel inmiddels aangepast, vanwege de adviezen die artsen geven. Ook zij bevestigen het voortschrijdende inzicht dat jij noemt, dat een zakje om in te blazen, gewoonweg niet helpt.
      Dankjewel dat je me er nog eens op wees!
      Groetjes, Mireille

    • Ik ben het met je eens dat in een zakje blazen de oplossing niet is. Maar zorgt wel dat we meer CO2 inademen dan de normale lucht die we inademen.
      Hyperventileren betekend veel ademen. Veel ademen houd in dat je veel CO2 uitblaast.
      En dit CO2 is nodig om de gebonden zuurstof in ons bloed vrij te laten komen en de gladde spieren te ontspannen.
      Iemand rustig laten worden zorgt dat die gene minder ademt.
      En dan er nog achter zien te komen wat de benauwdheid veroorzaakt.

      • Bij mij heeft het niet geholpen. Ik krijg nu nooit meer van die erge aanvallen, dat was vroeger zo. Wel merk ik dat ik vaak chronisch hyperventileer. Op den duur krijg ik dan een onaangenaam gevoel, een soort hypo-toestand. Anders dan de hyperventilatie-aanval van vroeger. Een paniekaanval ligt op zulke momenten op de loer.
        Hoe dan ook, dank voor je reactie. Groet

    • Beste Patrick,
      Ja, daar heb je wel gelijk in. Het advies is zo geformuleerd, omdat mensen met hyperventilatie alleen maar denken ‘Ik ga dood’. Dan helpt het om hetzelfde woord te gebruiken, om door de paniek heen contact te kunnen maken. Het zou beter zijn om het zo te doen, denk ik: “Je gaat niet dood, je blijft leven!”. Ik heb de zin toegevoegd in het artikel. Dankjewel voor de verbetering!
      Groetjes, Mireille

  7. Hoi Mireille
    Allereerst bedankt voor het delen van de Mir-methode.
    Ik heb een vraag. Ben nu twee weken bezig met de 9 stappen. De eerste week was ik erg ziek. Lig nooit op bed, maar moest nu rusten. Kon bijna niet meer op mijn benen staan. Daarna veel meer rust en veel beter slapen.
    Vanaf vandaag weer erg onrusig en onzeker over bepaalde dingen die spelen. Waar ik het eerst makkelijk kon omzetten in mijn hoofd en erop vertrouwen dat het goed is zoals het nu gaat,kan ik het nu niet meer zien.
    Is dit ook verwerken? En komt het fijne vertrouwens gevoel weer terug?

    Alvast bedankt. Gr Patricia

    • Beste Patricia,
      Ja, periodes van onzekerheid en het ‘even niet weten’ kunnen zeker voorkomen bij de MIR-Methode. Je lichaam heeft je sterk tot rust gebracht. Het lijkt alsof het je helpt om bepaalde beslissingen te nemen of knopen door te hakken. En ja, het komt weer terug.
      Groetjes, Mireille

  8. Een hele poos terug de 9 MIR stappen gedaan, er kwam te veel in een keer los doordat ik te gevoelig ben. Na dit eerst één voor één aangepakt te hebben, nu alweer 6 dagen met alle 9 stappen van de MIR begonnen. Wat een wereld van verschil….zo Happy met mezelf en heerlijk Slapen! Nu ook mijn Bucket List erbij nemen…Yes. Dank je wel Mireille!
    Lieve Groet, Sinta

  9. Naast jouw MIR-Methode die ik op dit moment weer dagelijks gebruik en regelmatig aanbeveel, heb ik veel aan Deepak Chopra. I.v.m. gedachtes haalt hij ergens Wayne Dyer aan en die zegt bij een negatieve gedachte ….”de volgende”. Mij helpt dat enorm en bedankt voor dit fantastische artikel Mireille.
    Als “vrouw met liedjes” zoals je straks kunt zien, fluisterden de Engelen mij het volgende in :
    Oh, oh al die zorgen
    over straks en over morgen…
    waarom niet even
    NU te LEVEN.

    WARME HARTENGROET, EVALIDJA, vrouw met liedjes

  10. Hallo lieve Mireille,
    Het is inmiddels al weer 2 jaar geleden dat ik een lezing van je heb bijgewoond.
    Maar regelmatig krijg ik nog gelukkig info van je toegestuurd.
    Dit heeft mij weer aangezet om opnieuw te beginnen met de MIR methode .
    Ik ben veel ziek geweest maar op een of andere manier denk ik ook echt dat
    je zelf met deze methode in ieder geval een positieve boost aan jezelf kan geven !
    Hartelijk dank voor al je positieve energie die je ( rondstrooid ) aan ieder van ons !
    Ik ben er inmiddels weer mee begonnen. En voel dat het me goed doet.
    Lieve groet,
    Marie-Anne

  11. Lieve Mireille! Heb nog een tip om nog positiever jezelf toe te spreken! In plaats van ‘ nee ik ga niet dood’ , kan men zeggen:’ ik blijf gewoon gezond leven’ ……….en ik plaats van:’ nee ik wordt niet gek’ kan men zeggen:’ ik heb alles goed op een rijtje en ik weet wat ik doe en zeg’. Slechts positieve woordgebruik is ook helend! Het helpt mij ook! Vriendelijke groet van Alouize

  12. beste mireille ik herken deze woordjes zeker heel erg goed ben erg negatieve op gegroeid van jongs af aan al heb nooit geen warmte en aandacht gehad en hierdoor ook geen zelfvertrouwen gehad, deze woordjes vele jaren gehoord, ben nu inmiddels al 63 jaar, en voelde mij altijd al alleen en dat is nog wel steeds zo,maar ik voel al wel veel meer zelfvertrouwen te krijgen je bent nooit te oud om nog zoveel te mogen leren. en dat dankzij de mir methode. dank je wel mireille voor deze erg goeie mail het is voor mij allemaal erg duidelijk. lieve groetjes ursela

  13. Gisteren nog opgemerkt dat ik nu nieuwe dingen aanpak. Dit keer ging het over de nasi op een andere manier klaarmaken, en ook de pindasaus aan te vullen met pindakaas en ketjapmanis, anders was het zo weinig. Ik werd me bewust van vermijdingsgedrag, en heb toen de gedachte verteld dat ik het best kan doen, want het ergste dat er kan gebeuren is dat het niet lekker is, en dat is weer een les. Ook merk ik dat het me minder moeite kost om toch door te zetten, ondanks eventuele negatieve gedachtes.
    Verder merk ik op dat ik nu juist dingen ook uit nieuwsgierigheid aan ga. Erg fijne om dit mee te maken! Dank je Mireille voor je inspirerende boek “Waarom ben ik in vredesnaam op aarde?” en dat je de MIR-methode in de wereld brengt. Ook prettig dat je het niet als de enige weg ziet, en mensen vrij laat in hun eigen weg te vinden. Dat siert in mijn ogen jouw en de MIR-methode 🙂 Liefdevolle groeten, Wendy

  14. Beste Mireille,
    Bij positief denken, je eigen gedachten beïnvloeden, is het ook belangrijk het woord “niet” nooit te gebruiken. “Ik ga niet dood” wordt dan “ik blijf in leven.
    Enkel jaren geleden werd in s’nachts regelmatig wakker door een spannende droom, voor mijzelf, in die droom, levensbedreigend. Dit het ik overwonnen door een maand lang elke dag 3 keer de volgende zin op te schrijven en hardop uit te spreken. “Mijn gedachten zijn teder en liefdevol”.
    Daarna zijn deze spanende dromen weg gebleven. Soms heb ik er nog eens last van en dan herhaal ik deze zin enkele malen hardop na de 9 zinnen van de MIR-methode.
    Het gebeurde mijn voordat ik de MIR methode kende.

    Hopelijk hebben anderen iets aan deze ervaring en kunnen andere er hun voordeel mee doen.

    Met vriendelijke groeten
    Jan

  15. Mijn man heeft al sinds januari 2014 de ziekte van Kahler. Het zijn al zware jaren geweest. Leuk om de tip te krijgen je zelf schouderklopjes te geven, want soms is het zo moeilijk hoop te houden en vol te houden. Het voelt echt goed dat te doen!!!

  16. Hoi Dorine, goed van je dat je kleine stapjes aan het zetten bent, blijf volhouden, het gaat je lukken! Groet van Bep

  17. Dag Mireille, Ik ben al een paar maanden bezig met de MIR-Methode en het eerste dat me opviel is dat ik blijer en vrolijker werd. Ik besef nu dat ik alerter ben geworden, bewuster van mijn gedachten en op dat moment kan ik tegengas geven als die gedachten niet met de werkelijkheid stroken. Als ze negatief zijn op wat voor manier ook. Het werkt heel erg goed. Zo kan ik beter mijn verantwoordelijkheid nemen voor wat ik voel denk en doe. Dank voor je uitleg van gedachten. Nu werd ik het me ook nog eens extra bewust.
    Hartelijke groetjes Marijke

  18. Hallo Mireille,
    even een truttige opmerking, heb je bewust gekozen om gedachtes te schrijven? Het staat zo vreemd en hoewel het taalkundig ook gebruikt mag worden wordt deze manier van schrijven niet veel gebruikt. Dus ik vroeg me af of je er een reden voor had om voor deze vorm te kiezen. Overigens prima artikel weer!!
    groetjes Marja

    • Beste Marja,
      Ik weet niet wat je bedoelt. Bedoel je dat ik ook ‘gedachten’ had kunnen schrijven? Ik spreek zelf liever over ‘gedachtes’. Ik denk dat ik vaker spreektaal schrijf, om het zo herkenbaar mogelijk te houden. Misschien taaltechnisch niet perfect. Het is een keuze.
      Dankjewel voor je hartelijke woorden over het artikel!
      Groetjes! Mireille

  19. Beste Mireille,

    Zoek soms bewust naar betere gedachten en dat lukt!
    Elke dag iets zoeken dat je kunt waarderen en……….natuurlijk de MIR methode doen.

    Goed artikel weer, bedankt.
    groetjes, Marlène

    • Beste Jantsje,
      De MIR-Methode begeleiders krijgen vaak mensen met HSP op consult, dus ja. Ik geef zelf geen consulten meer, maar richt me alleen nog op het uitdragen van de MIR-Methode en het bestuderen van nieuwe wetenschappelijke feiten die de gezondheid van ons allemaal ten goede komen.
      Groetjes, Mireille

  20. Toen mijn man in 2004 niet meer goed functioneerde, door een hersenbloeding links verlamd was, zei een Portugese jongeman tegen mij: Als je voelt dat je je druk gaat maken, moet je een kommetje van je handen maken en er drie keer stevig in- en uit ademen. Ik doe dat dus vrij regelmatig, vooral s’nachts als ik “tobbend” wakker word, maakt dat me rustig. Ik deel regelmatig met al mijn FB vrienden. Dat ga ik nu ook weer doen. Bedankt Mireille.

    • Beste Joke,
      Dankjewel voor de fijne praktische tip! Zullen veel mensen willen weten. Dankjewel!
      Groetjes, Mireille

  21. Mooi weer en zo fijn dat ik het ga herkennen ook. Gisterenavond een ovond weer mogen leiden voor een zaal vol mensen. Had dat 2 jaar geleden gezegd en het was een avond ( met voorafgaande dagen) vol lijden geweest. Ik heb er gewoon plezier aan gekregen om het te gaan doen. Alle stappen die je noemt in je artikel zijn zo herkenbaar en al zo aan het veranderen gegaan. Kan niet wachten op wat er nog meer gaat gebeuren. Voor mij geldt: Mirren er is geen betere:)

    • Beste Loes
      Dank je wel voor het delen. Dat geeft een hoop mensen weer vertrouwen dat het voor hen ook mogelijk is. Het is zo herkenbaar wat je zegt. Spreken voor een grote groep mensen is voor veel mensen heel spannend. En jij doet het gewoon. Petje af. Een van de dingen die ik geregeld hoor is dat mensen voor zich zelf op komen en bewuster worden. En niet zo maar alles klakkeloos aan nemen. Dat er nog maar veel mooie dingen gaan gebeuren. Een dikke knuffel van mij.
      Corrie Wouters MIR-Methode begeleider in Uithoorn

  22. Misschien is het beter bij hyperventilatie te zeggen ik ga niet dood m’n ademhaling is alleen ontregelt. Het probleem bij hyperventilatie is namelijk dat het evenwicht tussen CO2 en O2 verstoord is je heb in verhouding veel te veel zuurstof op zo’n moment. Daarom helpt het ook om te gaan bewegen zodat je zuurstof verbruikt of om in je handen te ademen zodat je je eigen uitgeademde lucht weer inademt met daarin minder zuurstof

    • Beste Arjenne,
      Dankjewel dat je het hebt aangegeven. Ik had het precies andersom gezegd, woeps! Ik heb het aangepast in het artikel en dankjewel voor de verbetering! ❤️
      Groetjes, Mireille

  23. Beste Mireille,

    Ik heb een vraagje. Ik heb wel eens begrepen dat taal niet verwarrend moet zijn. Dat bv het woordje ‘niet’ niet handig is. Bij stap 3 gebruik je het woord loskoppelen. Maar zorgt dit niet voor tegenstrijdigheid? ‘Los’en ‘koppelen’zijn immers tegenstellingen.

    Groetjes Liza

    • Beste Liza,
      Alle woorden van de MIR-Methode zijn keer op keer uitgetest en bijgesteld. Ik had keuze uit ‘loslaten’, ‘ontkoppelen’, maar ‘loskoppelen’ bleek het beste het werk te doen wat beoogd wordt. Blijkbaar spreekt die het onbewuste het duidelijkst aan. En het woord ‘niet’ is in sommige gevallen wel nodig, zoals hier boven in het artikel. Mensen die hyperventilatie hebben, denken met hun gedachtes: ‘Ik ga dood’. Het helpt dan als je letterlijk hetzelfde woord gebruikt, zodat mensen je echt kunnen horen, in dit geval het woord ‘dood’. Alleen daar kunnen ze naar luisteren. Als je zegt: ‘Je blijft leven.’, dan horen mensen dat niet, omdat ze zo in paniek zijn, dat woorden bijna niet binnen komen, behalve woorden die ze zelf ook in hun hoofd zeggen. Vandaar.
      Dankjewel voor je vraag!
      Groetjes, Mireille

  24. Hallo Mireile,
    Goede tips.
    Ik heb al een aantal keren de MIR-Methode gedaan, maar heb er helaas nog niet echt baat bij gehad.
    Nu ik vaak dat je een begeleider aanraadt, maar ik zou het liever zonder doen. Ik heb in de loop der jaren wel geleerd waar zaken fout gaan en ben ervan overtuigd dat je jezelf moet kunnen helpen/helen. Heb je misschien nog tips?
    Groetjes,
    Wilma

    • Beste Wilma,
      Wat super dat je het zelf wilt doen. Uiteindelijk kun je het ook zelf. Wat je zou kunnen doen, is de MIR-Methode in een groep. Tijdens een webinar of bij een MIR-Methode kring. Door het met mensen samen te doen, versterk je de werking van de MIR-Methode. Misschien dat dat jou net het zetje geeft waar je zo naar uit kijkt.
      Ik hoop van harte dat je er nog positieve resultaten van gaat merken!
      Groetjes, Mireille

  25. hallo Mireille..

    toch weer eens tijd om de pen c.q. toetsenbord te gebruiken..
    WAT BEN IK BLIJ DAT IK DE MIR-METHODE HEB MOGEN LEREN KENNEN, in de donkerte van mijn bestaan ,paar jaar geleden, attendeerde mijn nichtje me op jouw MIR… jeetje is gewoon mijn redding geweest, ik ben van nature wel ‘vechtertje”laat me niet onder sneeuwen door NIETS… maar de MIR was mijn redding.. en dat meen ik OPRECHT… ik gebruik het nog steeds voor div. doeleinden… dus ik las artikel/onderwerp van vandaag en dacht JIP moet ik even op reageren… DOEN …. VOORAL DOEN… kan ik alleen maar aanraden… Wordt ik nachts keertje wakker, niet piekeren, gewoon “aaien”
    …en het komt GOED…. vertrouw erop!
    DANK LIEVE MIREILLE VOOR JE TOMELOZE INZET…
    vriendelijk DANK GROET, VAN ANNELIET

    • Beste Anneliet
      Dank je wel voor je mooie woorden!!En wat ontzettend fijn dat de MIR-Methode jou redding is geweest. Daar kan ik heel blij van worden. En het mooie is dat jij het nu meld want daar help jij nu weer andere mensen mee die het op dit moment moeilijk hebben. Dat is heel mooi.
      Een dikke knuffel van mij.
      Corrie Wouters MIR-Methode begeleider in Uithoorn

  26. Dag Mireille,
    Wat leuk dat je net nu hierover schrijft.
    Het is al de derde keer deze week dat iemand erover begint
    Zelf bedank ik vaak voor mijn gedachten en zeg dat het niet meer bij me hoort.
    Ik verander nu bewust mijn gedachten over…..
    Het vraagt meestal wel om herhaling, maar je gaat je steeda rustiger erover voelen!
    Dank voor al je mooie artikelen en iedereen veel succes ♡♡♡
    Hartelijke groeten van Iny

    • Toen ik jaren geleden op een Korsakov symposium een vraag hoorde stellen aan de aanwezige psycholoog of men ook aan seks verslaafd kan zijn antwoordde hij dat je in principe aan alles verslaafd kan zijn. Aan alles? Dat vroeg ik mij regelmatig af. Ook aan je eigen gedachtes en gevoelens? Wat die ook mogen zijn. Volgens mij kan dat zeker. Het woord slaaf zegt al genoeg. Je bent eigenlijk geen baas meer over jezelf. In feite ben je ondergeschikt. Een neerwaartse spiraal in het doen en laten kan het gevolg zijn. Om dat te doorbreken kan men inderdaad beginnen met zich te afvragen of je gedachten wel helemaal van jou zijn.

      • Regelmatig denk ik de verkeerde kant op. Het maakt dat ik dingen uitstel, afstel. Er komt niet meer uit mijn handen dan de dingen die verplicht zijn. Daardoor sluit ik mij af. Doordat ik alleen ben is er niemand die me een spiegel voorhoud. En dan blijf je alleen met je foute gedachtes. Dus ik denk dat je een slaaf kunt zijn van je eigen gedachtes. Afleiding zoeken werkt dan soms. Maar al te vaak blijf ik hangen.

    • Beste Iny
      Wat mooi hoe jij met je gedachten omgaat. Fijn dat je je daar bewust van bent. Ja en dat je het dan moet herhalen begrijp ik helemaal. Zo is het ook met de 9 stappen. Door dat je het steeds herhaald gaat je onbewuste het herkennen en gaat dan hard aan het werk om op te ruimen en af te voeren wat niet meer nodig is zodat je weer verder mag groeien. Een dikke knuffel van mij.
      Corrie Wouters MIR-Methode begeleider in Uithoorn

  27. ja ik merk dat ik steeds meer ga geloven in mezelf en dat ik kleine stapjes begin te zetten naar een job die ik echt graag zou doen,ik hoop dat ik het volhou en dat ik uiteindelijk mijn droomjob vind.soms mis ik nog wel eens mensen rondom mij die me steunen en aanmoedigen en dat is jammer want die heb ik nu wel nodig

    • Beste Dorine,
      Stapje voor stapje volhouden en blijven geloven in jezelf! Wat goed dat je jezelf zo aanmoedigt! Ja, het valt vaak niet mee om mensen om je heen te hebben die je steunen. Iedereen is vaak zo met zichzelf bezig. Ben je al aangesloten bij de ‘MIR-Methode Besloten Groep’ op Facebook? Ik denk dat je daar wel mensen zult vinden die jou willen aanmoedigen! Daar zijn MIRrors bij elkaar die elkaar een hart onder de riem steken.
      Veel geluk en ga stapje voor stapje door, want je weet en voelt dat het zó de moeite waard is!
      Groetjes, Mireille

    • Beste Dorine Wat een toppertje ben jij!!Mooi dat jij merkt dat je kleine stapjes voor uit zet . En dat je steeds meer gaat geloven in je zelf. Prachtig want dat betekend dat je aan je zelf werkt. En het mooie daar van is dat die kleine stapjes grote stappen gaan worden. En blijf er dan ingeloven dat jij die droom baan gaat vinden.Want ergens zit er iemand op jou te wachten die jou die droom baan gaat aan bieden. Een hele dikke knuffel van mij.
      Corrie Wouters MIR-Methode begeleider in Uithoorn

    • Hallo Dorine,
      Misschien kun je op de site kijken of er ook een MIR-Methode Kring bij jou in de buurt is. Dan kun je met meerderen de MIR-Methode doen. Ook is er de mogelijkheid om tijdens de kring ervaringen met elkaar te delen. Je zult dan merken dat er meer mensen zijn zo als jij. Samen kom je er vaak sterker uit. Ik hoop van harte dat je snel de mensen om je heen krijgt die je steunen en aanmoedigen.
      Marion van Brussel MIR-Methode begeleidster in Wezep (bij Zwolle)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!

P.S. Je reactie zal niet meteen zichtbaar zijn op de website, omdat die eerst door ons gelezen wordt. Soms kan dat even duren wanneer we veel reacties ontvangen. Let op! Persoonlijke gezondheidsvragen worden niet beantwoord. Stel deze aan een MIR-Methode begeleider. Hartelijke groeten, Team MIR-Methode.

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>