Home » Artikelen » 46. Wanneer je hart op slot zit

P.S. Help je mee de MIR-Methode te verspreiden? Je doet me een groot plezier als je dit artikel wilt doorsturen naar anderen! Plaats gerust dit artikel op jouw Facebook-pagina of verstuur het via je email, Twitter of Linked-in! Gebruik de knoppen aan de linkerkant of hierboven! Dankjewel!

P.S. Ken je de MIR-Methode nog niet? Ga dan naar de home page: https://www.mirmethode.nl Bekijk daar de video en ook de uitgebreide instructievideo. Meld je op de home page ook aan voor de nieuwsbrief en de 6 weken begeleidingsmailtjes voor extra ondersteuning!

Hoe meer je leert, hoe gezonder je wordt!
Wil je meer achtergrondinformatie en extra krachtige MIR-Methode technieken leren? Meld je dan aan voor de Be the MIRror website. Daarop staan meer dan 90 video's, waarmee je jezelf de rest van je leven kunt begeleiden, wat je ook overkomt! Door lid te worden, draag je bovendien bij aan het wereldwijd verspreiden van de MIR-Methode. Dankjewel daarvoor!
Klik hier voor meer informatie.
Mireille Mettes

Reacties

46. Wanneer je hart op slot zit — 106 reacties

  1. Hallo Mireille,
    Ook ik heb mijn man verloren vijf maanden geleden.
    Zo’n gevoel van verdriet had ik nog nooit gevoeld en het gemis is enorm.
    Je voelt je wanhopig en heb nergens zin in. Je wilt alleen maar rust en stilte.
    Ik zal de MIR methode ook wat meer dagelijks gaan doen,misschien krijg ik er kracht en energie van.Het zal wel geen toeval zijn,dat ik de nieuwsbrief met dit onderwerp krijg.

    Liefdevolle Groet
    Bep.

  2. Hallo Mireille,
    Ik dacht dat ik weer wat rustiger in mijn lijf was, maar nu snap ik waarom ik weer steeds aanvallen heb van huilbuien. Mijn man en maatje, mijn alles is vorig jaar juni plotseling na een ziekenhuisopname overleden. Ik ben toen in een rollercoaster terecht gekomen omdat we ook bezig waren om te gaan verhuizen omdat ik in een rolstoel terecht kom. Ik loop nu nog kleine stukjes met een rollator, maar het wordt steeds moeilijker dus moesten we naar een ander huis. Dat heb ik nu alleen moeten opvangen: ons huis verkopen en verhuizen naar mijn huidige woning. Dus dan sluit je je inderdaad af anders red je het niet. Huilen deed ik alleen soms in mijn bed, maar dat wreekte zich door steeds verder vast te lopen en toen heeft een vriendin me aangeraden om weer met de MIR Methode te gaan werken. Ik ben er nog lang niet, maar zoals boven genoemd huil ik nu om niks, maar dat lucht soms wel een beetje op; in ieder geval slaap ik nu weer beter. Maar ik hoop dat het me verder op weg helpt; ik ben zo moe van alles. Het is een heel verhaal geworden, maar ik moest het even kwijt. Dank je wel voor de MIR Methode en voor het lezen van mijn verhaal.
    Lieve groetjes Gina van Ooijen-Klasens.

  3. Hallo Mireille,
    Inmiddels doe ik, ik denk, een klein jaar de MIR-Methode. Ik ben afgelopen januari mijn lief verloren aan alvleesklierkanker, 3,5 week na de diagnose. Ik ben dankbaar dat het ziekteproces niet langer geduurd heeft, maar wat mis ik hem ongelooflijk. Soms kan ik het gewoon niet bevatten: nooit meer. Weken heb ik me zo intens leeg gevoeld. Mijn tranen kan ik gelukkig in tegenstelling tot vroeger laten gaan.Om het te verwerken, ben ik gedichten gaan schrijven over o.a. hoe ik hem mis, dan komen de tranen wel. Een mooi gedicht gemaakt voor de as-verstrooiing en bewust geluisterd naar emotionele muziek, wat nog nooit zo sterk binnenkwam.
    Daardoor stromen de tranen ook. Deze week kreeg ik bericht van mijn zus en zwager dat ze hun doodgeboren zoon (50 jaar geleden) hebben laten registreren, wat nu mogelijk is door de nieuwe wet, waardoor ze eindelijk erkenning voelen voor hun stille verdriet. Daar werd ik zo emotioneel van. Ik heb voor hen ook een gedicht kunnen schrijven. Ze vonden het prachtig en waren geraakt dat ik hun gevoel zo goed had kunnen verwoorden en dat het hen helpt bij de verwerking. Dat doet mij dan ook weer goed.Zo zie je dat het van belang is dat gevoelens van verdriet ruimte moeten krijgen. Ik blijf zeker mirren.

  4. Dank je Mireille, voor alles.
    En ook voor de tip, om je boosheid te uiten door bv op een kussen te slaan. Er moet nog wel de aanvulling bij, dat het een ander kussen moet zijn dan je hoofdkussen in je bed.
    Mij heeft deze ‘therapie’ goed geholpen. Ik was meteen een stuk boosheid kwijt.

    Evenals bij een andere vorm : met modder gooien. Modder maken in een emmertje, balletjes maken en tegen de muur gooien en daarbij je boosheid uitschreeuwen. Werkt ook heel therapeutisch. Boosheid (uiten) is zo’n belangrijk onderdeel van het rouwproces.

    Dit werkt ook therapeutisch als de persoon op wie je boos bent nog leeft, maar je verlaten heeft. Of contact weigert. Dat zijn ook vormen van verlies. Mag ik dat hier aangeven?

  5. Hoi allemaal en Mireille in het bijzonder . Mijn man is een paar weken geleden overleden. Bedankt voor de mail. Hoe nu verder? Nooit gedacht dat het zo verloren zou voelen. Ja mijn hart openen en verder….. kan me ook voorstellen dat er straks ziektes zich openbaren door emoties. Ooit zag ik in een van je stukjes de naam dr Hamer voorbijkomen. Destijds heb ik opgezocht wat zijn theorie is en ik zou heel graag eens met iemand een consult hebben die zich hierin heeft gespecialiseerd . Groetjes en allemaal HAPPY woensdag

    • Beste Mieke,
      Nog gecondoleerd met het verliezen van je man. Zo’n heftige ervaring kan een ziekte veroorzaken, maar dat hoeft niet. Als je bijvoorbeeld vrijwel direct met mensen kunt praten over wat er gebeurd is, dan verwerk je het al heel sterk. Esther Roijmans is een MIR-Methode begeleider die veel ervaring heeft met de 5 biologische natuurwetten van Dr. Hamer.
      Veel sterkte en een goede verwerking gewenst!
      Groetjes, Mireille

      • Lieve Mireille hartelijk bedankt. Esther Roujmans doet veel dingen waarvan ik denk dat het mensen helpt. Het is een beetje ver Nogmaals dank en een fijne avond groetjes Mieke

  6. Dank je Mireille,

    Ik heb van de week mijn enige zusje verloren. Het is geen toeval dat jij dit nu schrijft.
    Morgen is de begrafenis. Het zal zwaar zijn en ik mag huilen

    Groetjes

    Loes

  7. Beste Mireille, bijna 4 jaar geleden mijn dochter verloren. Ze maakte er zelf een einde aan. Dan zakt alles onder je voeten vandaan. Alles wat je beschrijft klopt. Ik versteende bijna. Mijn hart bevroor een soort van. Nu na 2x longontsteking en jaar met hartkloppingen aan de MIR begonnen vorig jaar en langzaam knapte op op. Mijn hart ontdooide weer ik ging weer voelen en hab afscheid genomen van Veel mensen waar ik niets meer mee had. Nu af en toe nog Mirren. Ik ga de goede kant weer uit. Ik geniet steeds meer weer ook omdat mijn dochter niet gewild zou hebben dat we zouden blijven hangen in ons verdriet. Ik ben er krachtiger uitgekomen al blijft ze altijd in mijn hart

  8. hallo,

    ik ben op 17jarige leeftijd mijn mama verloren na een strijd van bijna 4weken op intensieve zorgen,
    heeft me heel veel moeite gekost om hierover te geraken, ze was 42jaar, ik ben haar enigste kind en heb mijn gehele jeugd alleen met haar gewoond, voor haar gezorgd enz,,,
    2weken geleden ben ik ook mijn papa verloren,
    na een strijd van 3maanden intensieve zorgen,
    hierdoor ben ik ook opnieuw mijn opleiding tot verpleegkundige verloren,
    ik vraag me toch af waar ik dit aan verdiend heb,
    ik doe altijd mijn best om iedereen te helpen,
    en toch nu voer je de strijd alleen,
    van mn vader ben ik de jongste van de 7kinderen,
    ik ben nu 26jaar,
    iedereen zegt het leven gaat door,
    maar nu 2weken na zijn overlijden sta je er alleen voor,
    van al die broers en zussen niemand die naar me omkijkt,
    ik wil niet meer naar buiten, en mijn zoon die nu 7jaar is moet in de vakantie week om week naar zijn papa,
    daarbij krijg je ook geen tijd om te rouwen want ik heb slechts een maand de tijd om te gaan kijken wat ik nu ga doen, omdat mijn opleiding gestopt is moet ik gaan werken omdat ik anders mijn inkomen verlies,
    ik heb een diploma van zorgkundige maar ik ben op dit moment gefrustreerd kwaad verdrietig enz ik wil niets meer met de zorg te maken hebben,
    dan zeggen de dokters ja je moet een nieuw doel vinden in je leven,
    maar na de zoveelste keer zie ik het helemaal niet voor me,
    ze hebben niet alleen mn papa weggenomen maar ook mn dromen en mn toekomst,

    • Beste Sabine,
      Je hebt echt veel voor je kiezen nu. Zoek alsjeblieft iemand waar je erover mee kunt praten. Een vriendin, kennis, tante. Een MIR-Methode begeleider kan je er ook bij helpen, maar dat is tegen betaling. Je hebt rust en ruimte nodig om te kunnen rouwen. Er is zoveel wat er nu ineens verandert in je leven. Het zet alles even op z’n kop. Neem de dagen dat je zoon niet bij je is, voor jezelf om dingen op een rijtje te zetten. Om hulp te vragen, om samen met iemand te kijken wat je kunt doen, maar vooral nog om eerst te rouwen.
      Ik wens je heel veel sterkte en hoop dat je over een tijdje weer wat moed hebt kunnen verzamelen!
      Groetjes, Mireille

      • Lieve Sabine, Ook ik verloor mijn moeder toen ik 15 jaar was en zij 43 jaar, Nu is ook je vader overleden pas 2 weken geleden; dan moet je nog in diepe rouw zijn. Weet je, ik woon dicht bij een Lourdesgrot en ga daar een kaarsje aansteken met liefdevolle gedachten aan jou, veel sterkte, Marijke

    • Hoi Sabine,
      Ik ben maar een toevallige passant op deze website, maar vind het heel heftig wat je is overkomen en waar je nu nog steeds in zit. Ik hoop voor je dat je er op een goede manier doorheen komt en ergens toch weer je kracht vandaan kunt halen. Soms is het gewoon heel zwaar allemaal tegelijk. Ik wens je veel sterkte en hoop ook dat je ergens een luisterend oor vindt!

      groetjes Jiska

      • Hoi Sabine, wat een verdrietige en zware tijd heb je nu voor je kiezen .. ik wens je begripvolle en lieve mensen om je heen .. ook ik heb veel alleen moeten verwerken. Dat was zwaar en eenzaam, mbv hulp adresjes is het me zover gelukt. Maar ook nu nog diepe dalen, thats life. Zorg goed voor jezelf neem stiltes dan krijg je antwoorden daar geloof ik oprecht in. Doe op tijd je deur op slot zet je lievelingsmuziek op en huil zoveel je kunt. Ik laste die dagen voor mezelf gewoon in toen ik m’n vader plotseling verloor pas 68 , veel te jong. Voor jou is het nog veel vroeger, heel verdrietig vind ik het voor je. Geef het vier seizoenen de tijd en dan nog eens dan ben je pas zover dat je kunt zeggen .. het heeft ergens een plekje mijn ervaring, het gemis is er nog altijd ik denk elke dag aan m’n vader (in 2000 overleden) .. wens je héel veel succes met het vinden van een fijne baan die bij je past!! warme groet, ook voor je kind alle goeds gewenst, dag Rion

  9. Ik voel hetzelfde als waar het blog over ging. Alleen is mijn man/ geliefde niet overleden maar na 27 jaar huwelijk weg gegaan, 2 dagen na onze trouwdag ging hij weg, ik mocht niet weten waar heen. De kinderen wisten het wel maar mochten niets zeggen. 2 weken later bleek hij al samen te wonen met een andere vrouw. Dat is nu bijna 6 maanden terug en begin januari dit jaar zijn we officieel gescheiden. De pijn frustratie en alles wat daar bij komt is enorm. Bovendien woon ik nog in ons huis met de kinderen, die weliswaar volwassen zijn, wat te koop staat met alle spanning van dien. De MIR-Methode doe ik sinds hij weg is 2 x per dag. En ik moet zeggen het geeft mij min of meer rust en de stress nagels van mijn tenen zijn langzaam aan aan het uitgroeien.hieraan kan ik zien dat het werkt. Dus ik blijf er mee door gaan. Ik hoop dat het me ook eens gaat helpen om het verdriet en vervelende gevoelens van jaloezie en frustratie te doen verminderen en dat ik hem in liefde kan los laten en ruimte kan maken voor mogelijk ooit iemand anders. Ik hou nog steeds heel veel van mijn ex en vind dat nog het meest moeilijke om daar mee om te gaan.

    • Beste Joyce,
      Poeh, wat een heftige en verdrietige situatie waar je in zit. Ben blij dat je wat troost kunt putten uit het doen van de MIR-Methode en ja, het zal zeker tijd nodig hebben.
      Veel sterkte!
      Groetjes, Mireille

    • Hallo Joyce, ook mijn man heeft mij na bijna 24 jaar huwelijk en 28 jaar samenzijn net na de kerst van afgelopen jaar verlaten. Onze kinderen zijn ook volwassen. Ik lees herkenning in jouw verhaal. Mijnman heeft een woning gehuurd, hier ver vandaan en had meteen een ander liefje die in dezelfde stad als hem woont. Hoe toevallig. Zit zwaar in de midlife crisis. Ik mir op het moment even niet meer, na jarenlang wel gedaan te hebben. Dus ik moet het weer op gaan pakken. Ik ben 3 1/2 maand door een hel gegaan. Het gaat nu, na bijna 4 1/2 maand, iets beter met mij. Maar ik heb nog een lange weg te gaan. Ook ik hou nog van mijn man waarmee ik nu in scheiding lig. Misschien heb jij ook behoefte aan wat \”lotgenoten\” contact? Ik wens ook jou in elk geval heel veel sterkte! En blijf vooral Mirren!

  10. Hoi hoii, mijn vriend is van de ene op de andere dag gestopt met onze relatie. Plotseling ervandoor zonder meer wat te laten weten. Bij het opnemen van contact negeert hij me en hij is verhuisd ergens naartoe. De gevoelens van missen en hoop houden dat het weer goed komt, doen veel zeer. Zo tegenstrijdig. En het niet willen horen van anderen die zeggen dat het niet meer goed komt. Het gevoel alsof ik niet verder wil zonder hem (niet doorgaan met mijn normale leven en de situatie laten voor wat het is). Ik weet niet wat ik met het misgevoel moet. En of ik moet vasthouden of loslaten. Iets in me geeft mij het gevoel te willen vasthouden aan wat er was. De MIR-Methode helpt me inderdaad om mijn gevoelens weer te laten stromen en eruit te gooien (frustratie, boosheid, verdriet). Helpt de MIR-Methode met het verminderen van mijn weerstand en misgevoel en twijfels of ik vast moet houden of juist moet loslaten? Groetjes

    • Beste Natalya,
      Wat verschrikkelijk verdrietig hoe het voor je loopt. Van de ene op de andere dag… dat geeft een flinke schok. En natuurlijk is er veel verwarring. De MIR-Methode kan je inderdaad helpen om de verwarring en weerstand en misgevoel weer in balans te krijgen. Uiteindelijk zal dan duidelijk worden voor je wat jij wilt en welke keuzes je wilt gaan maken. Want, hoe verder. Het zal tijd nodig hebben om die antwoorden vanuit jezelf naar boven te krijgen. Ik ben blij dat de MIR-Methode je erbij kan helpen.
      Groetjes, Mireille

  11. hoi
    mijn moeder is na een ziekbed van 3 weken 12 augustus overleden.
    Ik ben al die tijd bij haar geweest thuis,we hebben alles besproken<zij heeft alles vanuit haar bed met mijn 2 zusters en mij geregeld,iedereen die afscheid kwam nemen heeft ze iets gegeven ter herinering aan haar.
    Het was heel mooi,maar ook heel verdrietig,ikzelf ben de jongste,55 jaar.
    En heb altijd de sterkste band met haar gehad.
    Zij heeft me wel sterk gemaakt om dit alles te kunnen doorstaan.
    Maar nu na 4 maanden begin ik me toch niet lekker te voelen ben huilerig,
    kortom ik mis haar heel erg,vooral deze tijd van het jaar,kerst,en zij is 27 dec, jarig dan zou ze 88 zijn geworden.
    veel liefs,
    Sonja.

    • Beste Sonja,
      Het is vaak moeilijker als er een aantal maanden voorbij zijn gegaan. En helemaal als er feestdagen zijn. Heel veel sterkte met het verlies van je moeder. En wat fijn dat jullie nog zo intens afscheid hebben kunnen nemen van haar.
      Veel sterkte!
      Groetjes, Mireille

  12. Hoi Mireille,

    Ben nu 1 week bezig met stap 5 en 7.
    Op mijn 19e mn moeder verloren daarna 2 lange relaties gehad (5 en 7 jaar) die helaas stuk liepen. Ben nu 32 jaar. Sinds vorig jaar is er al iets opengebroken bij me. Ik huil al bijna een jaar elke dag. Afgelopen maanden zijn ook weer zwaar geweest (blinde darmontsteking, burnout en weer een korte mislukte relatie) Ik had het gevoel dat ik er nooit meer doorheen kwam en kwam al zoekend terecht bij de MIR-Methode. Ook ik hoop dat de tranen snel zullen stoppen, de levenslust terugkomt en mn hart weer open zal staan voor het leven en liefde. Mvg,

    • Beste Jules,
      Ik hoop het ook van harte voor je! Je hebt nogal wat achter de rug, dus geen wonder dat er zoveel hartepijn is. Hoe meer je de MIR-Methode aait, hoe meer je die hartepijn weer kunt weg aaien.
      Veel sterkte!
      Groetjes, Mireille

      • Dank je wel voor je reactie.
        Na 2 weken stap 5 en 7 te hebben gedaan ben ik nu een week bezig met alles stappen.
        Ik merk dat ik lichamelijk al een stuk sterker ben! Veel minder moe. Alleen heb ik nog steeds wel angsten (eenzaamheid, bang om altijd alleen te blijven..) en voel ik nog wel veel verdriet. Zijn er resultaten dat dit ook met de MIR-Methode weg kan gaan? Ik wil een positief krachtig persoon zijn die vertrouwen heeft in het leven, daar doe ik ook alles voor maak keuzes voor mezelf, zorg goed voor mezelf, heb therapie, .. Maar heb zoveel verdriet/angst wat me dan weer lam legt in mn hoofd. In ieder geval ga ik natuurlijk gewoon door met de MIR-Methode en ben al blij dat ik me lichamelijk al beter voel!
        Mvg,

  13. Twee jaar geleden is mijn echtgenoot/maatje voor het leven na een lang ziekbed overleden. Ik heb hem verzorgd tot zijn laatste zucht. Dit heb ik met veel liefde voor hem gedaan.
    Sinds enkele weken doe ik de MIR-Methode en merk dat ik steeds meer huilbuien heb als in het begin. Was toen ook wel verdrietig en boos maar het lijkt er nu nog meer uit te stromen het verdriet en het onbegrip waarom.
    Ik hoop dat deze methode mij gaat helpen het allemaal op een rij te krijgen. Mensen snappen niet dat je nog zoveel verdriet kunt hebben en dat is soms erg lastig.

    • Beste Klara,
      Ja, mensen kunnen er soms makkelijk overheen stappen, terwijl het verdriet voor jou nog levendig aanwezig is. Ik hoop van harte dat het langzaam maar zeker milder mag worden voor je.
      Veel sterkte!
      Mireille

  14. Een gesloten hart – dat heeft ook nog wel eens letterlijke gevolgen: hartziekten…
    Bij mij werd vier jaar geleden ernstig hartfalen (LVEF 10 – 15%) geconstateerd, en even later ernstige apneu: dus onder de pillen, én een bi-pap (zeg maar: zuurstofkap voor de nacht).
    De pillen van de cardioloog leken mij regelrecht naar de afgrond te helpen, en ik ben het gaan zoeken in ‘beter worden’, in plaats van ‘ziek zijn’: afvallen, geen druppel alcohol meer (ik lustte ‘m wel: flesje port per dag).
    Resultaat na 2 jaar: 15 kilo kwijt, geen bi-pap meer, geen pillen meer, maar nog wel een ruis. Hartfunctie verbeterd naar 40 – 45% (60% is normaal).
    Na vier jaar: hartfunctie constant, linker hartkamer nog steeds vergroot, ruis iets erger: de mitraalklepjes staan iets verder uiteen door de nog licht vergrote linker hartkamer.
    De afgelopen twee jaar een beetje dom geweest: niet verder afgevallen, én een belangrijk supplement, de meidoorn, laten staan…
    Dus nu, na vier jaar, de 2e ronde: verder afvallen om mijn hart te beschermen (inmiddels al weer 10 van de beoogde resterende 18 kilo), meidoorn weer opgepikt, én de MIR-methode gaan hanteren – en dan blijkt er veel in het lichaam te gebeuren, wellicht wat té veel tegelijk: afvallen én MIR samen…???
    Hoe dan ook: in een paar weken MIR heb ik veel beter met mijn hart ‘leren praten’, ik koester het in mijn armen, kneed het zachtjes, beloof het van rommel’voedsel’ vrij te houden, en vraag het vriendelijk, alle opgekropte narigheid van mijn leven los te laten. Iemand vertelde mij kort geleden, dat mannen héél goed verstandelijk kunnen verwerken, maar o o o: de emotie, het gevoel…
    Dit is met behulp van MIR mijn grootste doel voor de komende maanden…
    Ik heb wél het idee, dat MIR beoefenen vlak vóór het slapen gaan nog wel eens een onrustige nacht wil geven: een uur of 3 – 4 slapen, met bonzend hart wakker worden, en vervolgens niet meer inslapen…
    Maar dat kan natuurlijk óók door het afvallen en/of het mindere bericht van de klepwerking worden veroorzaakt. en met name in het laatste geval is MIR dan weer een uitstekende hulp!

    • Beste John,
      Dankjewel voor je openhartige verhaal. Ik ben je dankbaar dat je hierover vertelt, omdat je daarmee veel mannen zult inspireren. Als je het gevoel hebt dat de MIR-Methode je hart extra activeert, doe het dan niet meer ’s avonds voor het slapen gaan, maar bijvoorbeeld alleen ’s ochtends en ’s middags.
      Ik wens je veel geluk en hoor graag hoe het met je gaat!
      Hartelijke groetjes!
      Mireille Mettes

  15. Ik worstel(de)met een verbroken relatie. Na een lang huwelijk overleed mijn man. Gerouwd, daarna nieuwe liefde. Ging op den duur niet goed. Heel veel verdriet! MIR-Methode gedaan. Aan een stuk door gehuild. Ontzettend veel emoties, woede, gemis, eenzaamheid. Nu gaat het weer beter! Ben dankbaar voort de MIR-Methode. HEEFT HEEL GOED GEHOLPEN.

  16. Hoi marielle ben twee keer getrouwd in mijn eerste huwelijk was veel geweld Ben na een paar jaar weer getrouwd maar ook dit huwelijk loopt niet wel de eerste paar jaar maar werd het een heel andere man ging nooit met mij mee. Ook niet naar de kinderen Maar toen werd mij dochter ziek kanker. Na een poosje werd mijn oudstedochter ziek ook kanker Clara is gestorven op15 maart 1931 14 dagen daarna maria deoudste dochter mijn man is niet meegeweest dat vond hij niet nodig. Ik moet het hierbij laten hartelijk dank dat je het wil lezen Willemien

    • Lieve Willemien, Wat een verdrietige heftige ervaringen had je, en dan ook nog twee dochters verliezen. Wens je heel veel kracht en moed om door te gaan.
      Een knuffel van mij, groetjes, Marlie

  17. Hallo Mireille,
    Mijn zus had kanker uitzaaiingen overal. Na veel pijn te hebben gehad is zei afgelopen 11 Juni overleden. Dankzij de MIR methode had ik de kracht haar te helpen. Ook kon ik de kinderen en haar man bijstaan.
    Ik doe de MIR iedere dag zolang als ik denk dat nodig is.
    Mijn verdriet verwerk ik op mijn manier, door honden te trainen.

    Lieve groet,
    Trudy

  18. Hallo, lees nu net dit artikel, en boing daar is de memorie van jaren geleden weer heel dicht bij, beangstigend maar ik ben wel verder gegaan en inderdaad met een gesloten hart.
    Het begon in 2000, reisje Parijs en zomaar op een uur in Parijs na 20 jaar aan de kant gezet. Hij was mijn eerste lief een trouwde ermee, goed leven opgebouwd en ogenschijnlijk dus heel tevree allebei. De scheiding heeft ruim zeven jaar geduurd en die jaren zijn zwaar geweest. Ik ben verder gegaan met mijn leven hoe moeilijk en soms leuk ook. Heb vluchtgedrsg sterk ontwikkeld in die periode als behoud voor mijzelf. Nu na 14 jaar kijk ik erop terug en neem mijzelf niets kwalijk en blijf positief voor de toekomst met mijn tweede man. Erg mooie en eerlijke relatie alleen hij heeft kinderen , ik niet ook bewust destijds voorgekozen. Moeilijkheden te over gehad met zijn ex en familie. Ja mijn hart zit op slot niet voor mijn huidige man en ons leven maar wel Voor de rest. Dat doet soms ongelooflijk veel Pijn maar ik durf niet meer anders.
    Ik werk eraan met de MIR-Methode maar ik weet het niet of het nog goedkomt. Ik heb een klein gedeelte nu blootgegeven maar het grotere geheel ligt vele malen dieper.

    Cato

    • Beste Cato,
      Het zijn intense heftige jaren voor geweest. Ik ben blij te lezen dat je nog zoveel vertrouwen kunt opbrengen en zo sterk bent. Ik wens je een heel gelukkig leven toe met je man en dat je hart langzaam maar zeker verder open mag gaan.
      Hartelijke groetjes,
      Mireille Mettes

  19. Lieve Mireille,

    Toeval bestaat niet…
    Ik lees nu pas deze mail. Dinsdag heeft mijn nichtje zich van haar leven beroofd. Dus het verdriet, het schuldgevoel en de vragen zijn nog erg heftig en vers.
    Toch ben ik dankbaar dat ik samen met de familie intens aanwezig kon zijn, bij alle voorbereidingen voor het afscheid. Ik voel me krachtig, ondanks alle pijn en verdriet.
    Hier helpt de MIR-Methode zeker aan mee.
    Bedankt voor alles!

    Liefs
    Linda
    Ps: ik ben ook benieuwd naar de uitleg van de 9 stappen op het gebied van rouwverwerking.

  20. Lieve Mireille,

    Ik ga binnenkort jou methode onder begeleiding volgen. Ben heel benieuwd wat het met me gaat doen.
    Nu sta ik voor een andere uitdaging. In mijn dorp is kortgeleden een jongen van 16 jaar verongelukt. Mijn kinderen hebben bij hem in de klas gezeten en zijn met hem opgegroeid en ik ken het gezin goed. Ze zijn ontzettend verdrietig en staan open voor alle hulp. De moeder is ook nog zwanger van haar 7e kindje. Zo dubbel allemaal. Nu heeft ze mij als kindercoach gevraagd haar dochter van 12 te helpen. Dit meisje heeft n.l. haar broer gevonden en alle vreselijke dingen gezien die daarna gebeurden. Brandweer die hem uit de benarde positie moest bevrijden, reanimatie enz. Een traumatische gebeurtenis. Kan jou methode dit ‘ gelovige’ gezin ook helpen? Of kan ik daar iets mee doen voor dit gezin? Het is nog maar net gebeurd allemaal.

    Lieve groet van Thea.

    • Beste Thea,
      Ja, je kunt met de MIR-Methode veel doen bij trauma-verwerking, maar ze zouden het beste dan in begeleiding kunnen bij een MIR-Methode begeleider. Of ze voor de MIR-Methode open staan, is daarbij de vraag. Ik wens hen veel sterkte bij dit verschrikkelijke verlies!
      Hartelijke groetjes,
      Mireille Mettes

  21. Dag Mireille,
    Bij mijn man is kortgeleden alvleesklierkanker vastgesteld. We hoopten dat het operabel zou zijn, maar afgelopen maandag bleek van niet. Hij heeft nu veel pijn, is misselijk en voelt zich doodziek. Ik doe al een tijdje de MIR methode en vroeg me af of ik hem hiermee kan helpen. Hij wil het waarschijnlijk zelf niet doen, maar misschien kan ik het. Ik wil nl zo graag iets voor hem doen!
    Lieve groet, Netty.

    • Beste Netty,
      Het spijt me verschrikkelijk voor je dat jullie zo’n zware diagnose hebben gehoord over je man. Ik begrijp dat je nu heel graag iets zou willen doen. Je mag de MIR-Methode bij je man doen, maar alleen als hij daar toestemming voor geeft. Als hij het nog zelf kan, zou hij het zelf moeten doen, als hij het wil. Zie ook de veel gestelde vragen. Ik begrijp dat je je machteloos voelt en zo graag iets wilt, maar dat moet wel in overleg met hem.
      Hartelijke groeten en enorm veel sterkte voor jullie beiden gewenst!
      Mireille Mettes

  22. Dag Mireille,
    Vandaag was ik met een vriendin die uitbehandeld is. Een periode in haar leven die uiteraard heel zwaar is. Wil je nog medicijnen om je leven te rekken, en zo ja hoe lang? Maar ook het besef dat je mogelijk al op korte termijn afscheid moet nemen van je geliefden. Het besluit om geen medicijnen meer te nemen kan jezelf een schuldgevoel geven naar je partner en kinderen. Wat bespreek je nog wel en wat niet met elkaar? Kan de MIR-methode dan ook helpen?

    • Beste Vera,
      Ja, de MIR-Methode kan helpen om vrede te geven aan al die intense, complexe en verwarrende gevoelens. Wens je haar veel sterkte van mij?
      En jij ook veel sterkte met alles wat je nu moet doormaken met je vriendin.
      Hartelijke groetjes,
      Mireille Mettes

  23. Mireille,

    Ik ben de MIR-Methode ook weer gaan doen,ik blijf hangen in mijn onmacht na de scheiding,ik merk dat ik heel eenzaam ben geweest in mijn huwelijk ,dat ik zo lang door ben gegaan snap ik ook niet meer. Gehoopt dat het eens zou veranderen nu wil ik aan mijzelf werken soms lukt het en soms niet ik voel het ook als een rouw proces na 44 jaar,ik dank je voor de Methode en hoop een keer bij een lezing te zijn,
    Vriendelijke groet Nel.

    • Beste Nel,
      Ja, een scheiding na zo’n lange tijd is beslist een rouwproces. Ik wens je heel veel sterkte en hoop dat de MIR-Methode je veel goeds mag brengen. Dat die intense eenzaamheid langzaamaan naar de achtergrond mag verdwijnen en dat er weer wat ruimte in je hart komt!
      Hartelijke groetjes,
      Mireille Mettes

      • Ik ben nu ook gescheiden na 23 jaar en ik ben blij dat ik de MIR-Methode nu al 7 maanden doe en ik kan zeggen dat het me goed doet. Ik kan makkelijker de dingen loslaten en geniet van de vrijheid!

        • Beste Eva,
          Wat heerlijk voor je! Zo mooi hoe je er nu mee om kunt gaan. Ben heel blij voor je en van de vrijheid waar je zo van geniet!
          Veel geluk!
          Groetjes, Mireille

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!

P.S. Je reactie zal niet meteen zichtbaar zijn op de website, omdat die eerst door ons gelezen wordt. Soms kan dat even duren wanneer we veel reacties ontvangen. Hartelijke groeten, Team MIR-Methode.