Home » Artikelen » 47. Wanneer je niet geloofd wordt

P.S. Help je mee de MIR-Methode te verspreiden? Je doet me een groot plezier als je dit artikel wilt doorsturen naar anderen! Plaats gerust dit artikel op jouw Facebook-pagina of verstuur het via je email, Twitter of Linked-in! Gebruik de knoppen aan de linkerkant of hierboven! Dankjewel!

P.S. Ken je de MIR-Methode nog niet? Ga dan naar de home page: https://www.mirmethode.nl Bekijk daar de video en ook de uitgebreide instructievideo. Meld je op de home page ook aan voor de nieuwsbrief en de 6 weken begeleidingsmailtjes voor extra ondersteuning!

Hoe meer je leert, hoe gezonder je wordt!
Wil je meer achtergrondinformatie en extra krachtige MIR-Methode technieken leren? Meld je dan aan voor de Be the MIRror website. Daarop staan meer dan 90 video's, waarmee je jezelf de rest van je leven kunt begeleiden, wat je ook overkomt! Door lid te worden, draag je bovendien bij aan het wereldwijd verspreiden van de MIR-Methode. Dankjewel daarvoor!
Klik hier voor meer informatie.
Mireille Mettes

Reacties

47. Wanneer je niet geloofd wordt — 86 reacties

  1. Ik werd als kind (11 jaar)niet geloofd dat mijn papa, de gitaarleraar en een vriend van mijn oma, foute dingen met me deden, allemaal fantasie, mijn mama krijgt van mij de gouden medaille voor haar struisvogelpolitiek. Ik ben nu 57 en heb er nog altijd last van als ik niet geloofd wordt.
    In 2014 had ik een fulminante burn-out en is alles terug naar boven gekomen. Begin 2018 mocht ik terug progressief beginnen werken, relaxatie, hartcoherentie gezond bewegen als fysiotherapeute op de dagtherapie van de psychiatrie in een ziekenhuis. In december werd ik opgenomen met een zware depressie, want ik wou er niet meer zijn, mijn zelfvertrouwen was compleet weg, ik diende niet voor deze wereld…
    Pesten op het werk, door medetherapeuten die vinden dat je teveel de ervaringsdeskundige uithangt ipv therapeut te zijn. Gelukkig sta ik er nu terug, er is leven na een BO en een depressie! Ik werk nu alleen nog voor mezelf in ons eigen huis en ik voel en heb veel werkvreugde als hartcoherentiecoach en Lachanimator. Eind goed, al goed maar ik kan echt niet zonder ‘Mirren’. Ik doe het steevast elke dag 2 X en natuurlijk ook mijn ‘Blijven ademen’ 2x 10 minuutjes per dag. Dankjewel Mireille!
    Dit stuurde ik naar mijn narcistische vader van 87 omdat hij vroeg waarom hij en mama niet uitgenodigd waren op de bijeenkomst afgelopen vrijdag : Dag Papa, precies verkeerd begrepen… Wij
    spreken met enkele kleinkinderen af om een feestje te bouwen op 2 juli 2020, nu nog niet met oom Paul en jij. Dat is voor 2 juli met de ganse familie.Sorry voor het misverstand! Wij willen jullie er zeker bij hoor, maar dat is pas volgend jaar en al de rest is een verrassing. Lieve papa begrijp jij nog steeds niet hoe ik in elkaar zit?????? Waarom ben jij steeds zoooo achterdochtig en heb jij altijd zovééél kritiek op mij??? Dat zegt eigenlijk meer over jou dan over mij hoor! Ik lig er gelukkig niet meer van wakker dat jij altijd zo doet en denkt over mij, dat is verleden tijd!!! Nog een prettige dag en geloof eens in mijn goedheid AUB!!! Ik heb 380€ bijeengesprokkeld op de benefiet voor Logan door 1 lachyoga wandeling te organiseren. Dat is niet mis hé. Ik ben fier op mezelf en ik geloof terug in
    mezelf en dat kan niemand meer kapot krijgen!!!

  2. Pffff erg herkenbaar zeg! Ik doe al maanden de MIR-Methode maar ik ben totaal niet verder gekomen met het uit durven spreken en ik voel me totaal nog niet dapper helaas. Wel voel ik die waarheid steeds beter en helderder, maar die waarheid uitspreken en naleven heeft veel gevolgen en impact op mijn leven en mijn omgeving. Ik heb het steeds meer besproken, maar het gaat erg langzaam en totaal niet gemakkelijk. Ik word er behoorlijk neerslachtig van, ook het feit dat ik in mijn ogen “zo laf” ben en niet gewoon voor mezelf op kom en in mezelf geloof ongeacht wat anderen zeggen/denken/vinden. Ik hoop dat het uiteindelijk wat beter zal gaan en dat die dapperheid nog gaat komen.

  3. Wat als, in mijn geval, een instantie je niet wil geloven omdat het hen niet uitkomt en omdat ze nu eenmaal in een positie zat waarin ze dat kon doen.
    Na veel ellende, mislukte operaties en laserbehandelingen aan mijn rechteroog werd ik aan een oog blind en hield daar pijn aan. over. We verhuizen naar het oosten van het land en oh, onheil ook mijn linkeroog kreeg problemen, op een kwade dag was ik blind.
    Gelukkig werd ik in het Radboud wel goed behandelt, maar het was afwachten. Ik besloot Blindeninsttuut Barthemeus te bellen toen ik na 6 weken weer iets zag. De arts in het Radboud had gezegd dat ik nogmaals geopereerd moest worden om een gaatje in het netvlies te dichten en daarna zou ik nog enkele malen geopereerd moeten worden om de olie uit het oog te halen en een kunstlens te plaatsen. Dit alles heb ik aan de telefoniste van het Blindeninstituut uitgelegd. Ik wilde kijken wat de mogelijkheden waren. Ik kreeg daar voor de derde maal in 3 weken tijd een ogentest en een gesprek. Voor me zat een kille koude vrouw van een jaar of veertig die fijntjes opmerkte dat ik een lui oog had. Pardon , ze had een duimendik medisch rapprt van mij voor zich liggen waarin alle operaties vermeld stonden. Zuinigjes merkte ze op dat mensen tegenwoordig niet meer gepamperd werden. Later begreep ik waarom. Voor een gesprekje van 15 minuten werd een week zorg gerekend. Ook toen ik aanklopte voor aanpassingen aan mijn computer moest ik daar wekenlang op cursus, dat wilde ik niet en omdat het een te zwaar programma was voor mijn simpele computer heb ik het afgezegd. Wat schetst mijn verbazing toeover er 3 maanden zorg gerekend waren. Toen ik haar hier over belde gooide ze de hoorn op de haak.

    • Beste Elles,
      Ik vind het harverscheurend zuur voor je. Mijn advies zou zijn: opnieuw opbellen en een andere medewerker aan de lijn zien te krijgen, in de hoop dat de betreffende dame met pensioen is. Maar ja, de moed moet je dan eerst weer uit je schoenen halen… Je kunt deze vrouw loskoppelen bij stap 3, omdat ze je wel onrecht heeft aangedaan.
      Sterkte!
      Groetjes, Mireille

      • Het is al jaren geleden, ik heb het mentaal wel verwerkt, maar heb er een enorme argwaan naar officiele instanties aan overgehouden, omdat het indicatiebureau CIZ(?) ook erg lauw op mijn klacht reageerde en mij doorstuurde naar Bartomeus.

  4. Ik heb nu 4 weken de MIRmethode gedaan maar ik durf nog steeds niet de zeggen wat ik voel en wat voor mij waarheid is. Ik durf nog steeds niet voor mezelf op te komen. Moet ik nog langer de MIR methode volgen?

    • Beste c,
      Ja, ik zou er rustig mee doorgaan en je onderbewuste de tijd geven om zich vrij te maken.
      Veel geluk!
      Groetjes, Mireille

    • Beste Elles,
      Ja nou, dan hebben ze eindelijk alle moed verzameld, worden ze niet geloofd… groot zwart gat om dan in te vallen. Dank voor de link naar een website met veel uit-de-doofpot informatie.
      Groetjes, Mireille

  5. Zo. Die komt binnen zeg. Heb me altijd afgevraagd waarom ik me niet veilig voel want ik heb gelukkig nooit iets vreselijks meegemaakt. Nu begrijp ik het. Het is net of ik hierdoor in mijn lijf land, klinkt raar maar zo voelt het. Een prachtig inzicht. Dankjewel.

  6. Ook ik voelde mij als kind niet begrepen. Mijn moeder vertelde mij dat ik ooit als kind ‘zwarte mannen’ zag, waarvan ik mij niets herinner. Ze is echter met mij naar de pastoor geweest om dit te laten aflezen.. Ik heb wsl en nog steeds minder zelfvertrouwen in mezelf. Als 16 jarige heeft mijn oom mijn moeders broer misbruik gemaakt van mij wat ik niet mocht vertellen aan haar. Ik heb het ondertussen wel verteld onlangs aan de psychologe en mijn dochter. Die nu beter begrijpt waarom ik niet genoeg opkwam voor mezelf. Zij heeft wel zelfvertrouwen net als mijn moeder toen. Er is dus nog veel werk aan de winkel..

    • Beste Martine,
      En hoe ontzettend sterk dat je het uiteindelijk verteld hebt! Blij dat je geloofd werd door de psychologe en je dochter!
      Veel sterkte met zelfvertrouwen her-opbouwen!
      Groetjes, Mireille

  7. Dag Mireille, dank je hartelijk voor het wederom behandelen van een zeer wezenlijk onderwerp! Misschien wel het meest wezenlijke; hoe we met onszelf omgaan. Vraag jezelf maar eens af: zou ik een vriendin zo behandelen als ik mezelf behandel? (Bij functioneringsbeoordelingen is niks zo “effectief” als degene te vragen zichzelf te beoordelen.) Zelf bemerk(te) ik in de loop van mijn leven heel duidelijk dat en hoe ik mijzelf in de steek liet, letterlijk aan mijn lot overliet. Ja, dit is het meest wezenlijke; zachtheid en tederheid, liefde zelfs met en voor onszelf. Alleen van daaruit kan enige echte, wezenlijke externe verbetering plaatsvinden. Dank je wel voor al jouw geweldige hulp daarbij en die van de MIR-Methode! Hartelijke groet, Loes B

  8. Ja Mireille en allen die met dit probleem te maken hadden/hebben… weet dat de persoon die jou niet geloofd, ZELF een LEUGENAAR is (of ook om bestwil de waarheid verdraait) Niet enkel als kind maak je dat geregeld mee, in werksituaties of zelfs soms in hobby-club gebeurt dat (en is eigenlijk een vorm van “pesterij”! denk ook aan roddels…) Blijf voor JOUW WAARHEID & OPRECHTHEID gaan aub. want liegen (en in eigen leugens geloven) is een destructieve ziekte die amper te genezen is en vaak geleid wordt door jaloezie. Liefs en moed aan iedereen en laat die leugenaars maar denken dat je “naief” bent : wij weten beter, toch?

  9. Ja, inderdaad Mireille !
    Soms is men niet trouw gebleven aan zichzelf en dan is het loskoppelen van bepaalde eigenschappen die in wezen bij de ouders horen héél belangrijk !
    Dat heb ik na een jaar en half al duidelijk gezien , volgens de consultzinnen die ik ter hoogte van de ouders in de Mir kreeg. Ik heb de indruk dat het mijn vader meer helpt om te begrijpen en te verstaan dat ik mijn eigen persoonlijke visie heb en interesse die hij niet deelt…

  10. Ja sinds ik mir zeg ik steeds meer mijn waarheid. Ik herken ook wanneer het geen zin heeft om mijn waarheid te vertellen en zie dat de info niet binnenkom. Vroeger raakte ik geïrriteerd voelde me niet gehoord, begreep het niet. Ik spaar nu mijn energie en krijg steeds meer begrip ok jij jou mening maar ga niet meer welles nietes in. Dat bij mensen die dominant hun plek innemen . Wauw zulke rijkdom. Accepteren dat zo is en toch waar kan mijn waarheid vertellen

  11. Kwam via de google me de zin, wanneer ik om hulp zou vragen is er niemand die het gelooft. bij een link waarop ik heb geklikt en nu zit ik hier, Ik begon met lezen
    en wat er word omschreven in dit stukje. Het niet worden geloofd door je moeder en of vader, herken ik zeer duidelijk, weet 40 jaar later precies te vertellen wat de situatie was dat ik voor de eerste keer door me moeder niet werd geloofd, zij geloofde een oudere neef die juist degene was die het had gedaan en hij loog.
    Mijn hele jeugd gaat het zo, ik ben de oudste van drie en kreeg als iets gebeurde standaard de schuld ik was namelijk de oudste, en diende het goede voorbeeld te geven, mijn ouders zeiden je kan met ons alles bespreken. met praten komen we er altijd uit dat dit slechts manipulatie techniek is om te controleren dat zie niet als kind .. zegt tegen je vriendjes ik kan alles zeggen tegen me ouders.
    De realiteit is dat alles is bespreekbaar zolang de ouders worden begrepen
    tegenstand een eigen mening het ergens niet mee eens zijn levert klappen of straf op.

    Maar goed dit terzijde ik ben zelfverzekerd heb vertrouwen in mezelf ben positief ingesteld en dit kan ook tegen je werken, wanneer je namelijk om hulp vraagt bij een
    gemeentelijke instantie als je bijv in de problemen bent geraakt.
    Er is niemand die wat je zegt serieus neemt meerdere malen is mij verteld (altijd door een vrouwlijke medewerkster die niet rechtsstreeks was betrokken bij een zaak)
    Je komt te zelfverzekerd over, dat is waarom mensen moeite hebben met je geloven.
    Waneer ze jou zien dan zien ze geen gebroken persoon geen verdriet paniek wanhopig persoon die hulp nodig heeft. Lijkt wel of ze denken die red het wel alleen.

    Zelfverzekerd zijn en positief in het leven staan, vertrouwen eerlijk en oprecht
    zijn over een huidige sitautie, kwetsbaar op durven tellen toe kunnen geven……realistisch zijn, zo min mogelijk jokken brengt je geen stap verder wanneer je hulp nodig hebt. Nu vraag ik me af werkt of deze MIR methode ook omgekeerd werkt dus door het tegenovergestelde te doen, bepaalde kwaliteiten te verliezsen.

    • Beste Joey,
      Ja, helder verwoord, dankjewel! De vraag die je op het laatst stelt, kan ik beantwoorden met: nee, je verliest geen kwaliteiten. Je krijgt wel een helderder vermogen om te communiceren. Mensen gaan beter naar je luisteren, waardoor je werkelijk gehoord wordt. Daarbij ga je ook nieuwe mensen en andere situaties aantrekken, waardoor je wel de kansen krijgt die je nodig hebt en die je verdient. Het kan dus veel verandering ten goede brengen, maar je kwaliteiten verliezen, nee zeker niet. Je zult er wel kwaliteiten bij krijgen: bijvoorbeeld het vermogen om werkelijk uit te leggen hoe een situatie voor je is, en dat betekent soms ook dat je ter plekke emotioneel kunt worden, je kwetsbaarder gaat opstellen, zodat mensen ook je binnenwereld kunnen zien. Niet fijn, maar soms wel nodig.
      Ik wens je heel veel sterkte in de situatie waar je in zit en hoop dat je heel spoedig de hulp krijgt die je nodig hebt!
      Groetjes, Mireille

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!

P.S. Je reactie zal niet meteen zichtbaar zijn op de website, omdat die eerst door ons gelezen wordt. Soms kan dat even duren wanneer we veel reacties ontvangen. Hartelijke groeten, Team MIR-Methode.