Home » Artikelen » 149. De oerkracht van acceptatie: ontspanning!

P.S. Help je mee de MIR-Methode te verspreiden? Je doet me een groot plezier als je dit artikel wilt doorsturen naar anderen! Plaats gerust dit artikel op jouw Facebook-pagina of verstuur het via je email, Twitter of Linked-in! Gebruik de knoppen aan de linkerkant of hierboven! Dankjewel!

P.S. Ken je de MIR-Methode nog niet? Ga dan naar de home page: https://www.mirmethode.nl Bekijk daar de video en ook de uitgebreide instructievideo. Meld je op de home page ook aan voor de nieuwsbrief en de 6 weken begeleidingsmailtjes voor extra ondersteuning!

Hoe meer je leert, hoe gezonder je wordt!
Wil je meer achtergrondinformatie en extra krachtige MIR-Methode technieken leren? Meld je dan aan voor de Be the MIRror website. Daarop staan meer dan 90 video's, waarmee je jezelf de rest van je leven kunt begeleiden, wat je ook overkomt! Door lid te worden, draag je bovendien bij aan het wereldwijd verspreiden van de MIR-Methode. Dankjewel daarvoor!
Klik hier voor meer informatie.
Mireille Mettes

Reacties

149. De oerkracht van acceptatie: ontspanning! — 100 reacties

  1. Hoi Mireille, Wat een goed idee om jezelf via je wachtwoorden positief te bekrachtigen!
    Dat ga ik vanaf nu ook doen! Ik ben nu een paar maanden ziek en het herstel duurt langer dan ik had gedacht. Het valt niet mee om opgewekt te blijven en vertrouwen te houden in mijn herstel. Zeke niet als ik pijn heb of me niet goed voel. En ook niet om steeds aan andere mensen te moeten vertellen dat dat ik me nog niet genoeg voel om af te spreken, dat het nog niet lukt om weer te gaan werken etc etc. Dat vind ik behoorlijk confronterend.
    Jouw stukje en de reacties van anderen geven een steuntje in de rug om er ook zelf in te blijven geloven. De komende periode wordt dit daarom mijn nieuwe wachtwoord:
    Ikgeloofinmijneigenkrachthetkomtgoed
    Groetjes,
    Chris

  2. Hoi Mireille,
    Zaterdag was het weer ‘es zo ver; frustratie, moeheid, boosheid, niks willen, ruzie maken, kritiek hebben op van alles en nog wat.
    Verzamelnaam van jaren terug: Borderline Persoonlijkheidsstoornis.
    Kon het niet accepteren, heb er constant mee lopen knokken, ontkennen, wegen vinden ervan af te komen, mezelf voor de gek houden en me alleen laten zien, wanneer het ‘goed’ met me ging/gaat, want pas dan vind ik ook dat ik er ‘leuk’ uit zie, anders niet en dan ben ik bang, of schaam ik me, durf dan niet de straat op te gaan. Heel heftig dus… eenzaam ook en vaak ook heel triest, want het kan en kon allemaal zo anders zijn, denk ik dan…. omdat ik het leven toch ook leuk vind! Maar die borderline, dat dat accepteerde ik niet van mezelf, omdat ik het niet accepteerde, werd het blijkbaar steeds meer, steeds groter waartegen ik knokte. Door te leren accepteren – en eraan te blijven werken, dat weer wel! – zie ik steeds duidelijker dat het een stukje is in mij.. een klein onderdeel dat het ‘anders’ doet wellicht dan ‘normaal’ gesproken, dat sneller van slag raakt of zodanig getriggerd wordt, dat de weg niet meer te zien is en leeg en verlaten, gefrustreerd laat zoeken. Ik denk eigenlijk dat het nooit meer over gaat, auw! Het verdriet en de schaamte zijn groot en verlammend. Ik las jou stukje over acceptatie en rust. Gisteren las ik ergens een stukje over geduld, ik denk dat het van de Dalai Lama was en ik moest lachen, want vanaf mijn 28e ben ik al aan het hollen en aan het knokken, zonder … maar ook met … want nee, het heeft de stoornis niet genezen… en ja, ik heb inzicht gekregen in mijzelf, in de problematiek, in wat er van binnen met me gebeurd en hoe ik dit uit, omdat ik sinds tien jaar niet meer alleen ben. Dat vond ik vreselijk.. me laten zien… me uiten, want ik had het altijd weten te verstoppen, met als gevolg: niemand begreep me!
    Nu is het zo dat degene die het meest van me houdt, me begrijpt, al doet hij altijd niet wat op dat moment het beste is… het mag er zijn.. ik mag er zijn … het kan er zijn … en raadt eens wat …. hierdoor ben ik mijn problematiek gewoon gaan accepteren en zie dat het maar een klein stukje is en weet dat ik sommige situaties, sommige mensen het beste kan vermijden. Niet omdat ze slecht zijn, maar omdat ik het nog niet handle… daar komt stilletjes aan meer rust voor in de plaats, want ik vond ook nog eens dat ik het met iedereen moest kunnen vinden en als dat niet zo was, dan lag het aan mij! Ik liet mensen voortdurend over mijn (innerlijke) grenzen gaan en dat deed ik natuurlijk zelf, maar door de rust en de afstand die ik neem, door de acceptatie van wie ik OP DIT MOMENT ben, gaan er zoveel deuren voor me open en ben ik weer op weg een tevreden en gelukkig mens te worden. Inderdaad: geduld is een schone zaak. Maar acceptatie … daarmee zie je dat je eigenlijk steeds opnieuw kunt en mag beginnen …acceptatie is voor mij LIEFDE

    = ACCEPTATIEENLIEFDEKOMENUITDEZELFDEBRON =

    • Lieve Meike ,
      De meeste hulpverleners zijn zeer onbewuste lui ,die mensen menen te kunnen definieren via hun egootje .
      Borderline is een dom woord label en stigma
      Net zoals bi-polair .
      Ieder mens leeft in dualiteit en is bi polair en ook borderliner in meer of mindere mate .
      De meeste mensen leven in een duale psychose ,het collectief is waanzinnig .En de mens is gehersenspoeld door pappie mammie overheid media en religie .
      Liefs ,en in liefdevolle ogen ben je volmaakt .
      Sonja

    • lieve dappere Meike,

      Heel veel dank voor je verhaal, ik heb het een paar keer gelezen en ik heb er veel aan.
      mezelf laten zien vond ik ook doodeng maar sinds kort probeer ik het toch, omdat het wel moet. ik heb veel ernstige fysieke klachten die te maken hebben met spanning in mijn lijf.
      Groothouden/stoer en supersociaal tot dat niet meer lukt en dan durf ik de deur bijna niet meer uit .
      langzaam heel langzaam verandert dit en inderdaad door acceptatie van mijzelf voor mijzelf!

  3. Dag Mireille,
    De spijker op zijn kop. Ik open dit berichtje nu pas, kennelijk had ik er niet eerder de ruimte voor en moest mijn ‘vast gaan zitten’ proces nog even wat langer duren voordat ik ertoe kwam om dit te lezen. Elke dag word ik huilend wakker, sinds we ons hondje hebben. Hij spiegelt me en confronteert me dagelijks, elke nanoseconde, met wat ik moeilijk vind, waar ik al mijn leven lang voor op de loop ga, enzovoorts. Dat ik het moeilijk vind om geen routine nu meer te hebben als je een puppy opvoedt, dat ik het moeilijk vind om aan te geven wat ik wil en wat ik niet wil (haptotherapie lessen leren me dat en toch heb ik er nog zoveel moeite mee), dat ik toch nog na al die jaren met mijn verstand blijk te bewegen ipv vanuit mijn diepere terwijl ik dat laatste zo heel graag wil. MAAR ik ben bang dat ik het niet goed doe, ik ben bang om niet goed genoeg te zijn, ik ben bang om … je kent dit vast wel.
    Elke dag dikke tranen huilen wil ik helemaal niet, maar kennelijk zit er heel veel verdriet van jaren verdrukt te hebben (ik ben nu 57) dat nu allemaal aangeraakt wordt.
    En doordat dit me overkomt, voel ik me weer schuldig omdat ik mijn man en zo met die soort dingen oplaadt, enz.
    Help..
    groet, Roelfina

    • Beste Roelfina,
      Tijd om de MIR-Methode EHBO erbij te pakken! Al dat verdriet van al zo vele jaren mag absoluut gehuild worden! Maar het hoeft niet meer dagenlang te duren. Accepteer dat je verdrietig bent en kijk of je door je tranen heen kunt gaan glimlachen. De MIR-Methode EHBO kun je op de Be the MIRror-website vinden en leren van een MIR-Methode begeleider of van iemand anders die ‘m al kent.
      Groetjes! Mireille

      • dag Mireille, dank je wel, ik ga het proberen. Een tijd gelden heb ik de MIR instructie map van een begeleidster gekregen die er niet verder mee ging. Ze meende het aan mij te moeten geven omdat de kennis en ervaring dat verder zou worden doorgegeven. Ik kijk er regelmatig in als ik dat voel. Dus zal ik er nu ook naar zoeken. en de website zal ik ook gaan bekijken. Wat ik verder gedaan heb, is in het rijtje stappen Acceptatie aanvullen voor Basisbehoeften aanvullen invoegen. Mogelijk dat dat ook kan helpen?
        groetjes van Roelfina

        • Beste Roelfina,
          Je kunt het proberen, een extra stap invoegen, maar het hoeft niet, omdat ‘Acceptatie’ al in de 9 stappen zit. En fijn als je je erin wilt verdiepen. Wie weet kom je tot nieuwe inzichten.
          Veel geluk!
          Groetjes, Mireille

    • Beste Arno,
      Geen zorgen, de wachtwoorden zijn veel te complex om op te nemen in robotscans. En het is bovendien niet duidelijk voor welk computerprogramma ze gebruikt worden. En verder: ja, altijd goed om ze voor je te houden.
      Groetjes, Mireille

  4. Lig tijdens de verbouwing van ons huis nu met longontsteking. Hoe toepasselijk is dit artikel weer Mireille. Ook de reacties raken me. ‘Wachtwoorden’ voor nu: ikmagrustenterwijlanderenwerken en ikhouvanmijookalsikovermijngrenzenbengegaan en ikhebgeduldmetmijnongeduld en
    Ikaccepteeralleswaariknietomhadgevraagd 🙂

  5. Hoi Mireille,
    Vandaag las ik het artikel. Deze komt als geroepen, want de kracht van acceptatie is zo immens groot. Ook ik mag vele dingen accepteren: ikbengoedzoalsikben, ikbengeslaagd, ikbensuccesvol, ikaccepteermijzelfzoalsikbenendatisgoedgenoeg.
    Bedankt Mireille voor je mooie mailtjes.
    Liefdevolle groet,
    Margreet

  6. Ik weet het allemaal niet zo goed meer…..

    Verhaal in het kort, manlief al heel lang depressief maar accepteert het niet echt en zet wat stappen’ voor mij en de twee kids’.
    Ik probeer mij staande te houden maar wordt steeds moeilijker. Vriendelijkheid heb ik ten opzichte van de meeste mensen om mij heen geen problemen mee maar ik ben constant boos ten manlief.

    Dit maakt mij totale in de war. Ik zoek een nieuw paspoort maar kom er niet uit…..

    Help,

    • Beste Fanny,
      Met een man leven die depressief is, trekt een zware wissel op de partner. Het beste wat je kunt doen is heel goed zorgen voor je eigen accu. De dingen doen waar JIJ blij van wordt, waar JIJ van oplaadt.
      Heel veel sterkte!
      Groetjes, Mireille

    • Beste Fanny
      Dat valt niet mee om met een man te leven die depressief is. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat jij er aan onder door gaat. Wees alstublieft lief voor je zelf dan is het iets makkelijker om het aan te kunnen. Ik weet uit eigen ervaring hoe het is voor de echtgenoot. Je kan dat niet alleen daar hebben jullie hulp bij nodig. De knop moet om bij je man en dat is heel moeilijk. Ik wens jullie heel veel sterkte in dit proces.Een hele dikke knuffel van mij .
      Corrie Wouters MIR-Methode begeleider in Uithoorn

    • Beste Fanny,
      Je koos voor deze partner en maakte plannen, en dan..Met deze methode blijven werken en allicht vind je binnen in je waarom je ooit verliefd werd op hem en brengt dat dan een glimlach op je gelaat dan is er nog een vonk. Je kan hem niet veranderen alleen de manier waarop jij reageert heb je onder controle. Sterkte en veel liefs. Diana

      • Dat te zoeken is op dit moment echt moeilijk hoewel ik wel wil maar ga er vanavond extra aan denken als ik de MIR doe.
        Dank je wel.

        Groetjes Fanny

    • Lieve Fanny,
      Ik leef al jaren met mijn man die zo’ beetje alles heeft wat je in de psychiatrie kan krijgen en die ook niet meewerkt. Ik ben lang boos en moe en bang en verdrietig geweest. Maar dat helpt niet. Het hielp hem niet en mijzelf ook niet. Ik ben mijzelf gaan troosten….Zo van “kom maar bij mij hoor, ik hou van jou en ik zal je helpen”. Dat heeft echt effect. Ik ben dingen gaan doen waar IK blij van werd. Ik ben bewust van de natuur gaan genieten en thuis bewust lief gaan doen. Ik dacht dan altijd…ach hij heeft hier ook niet om gevraagd. Stel dat ik depressief was….dan zou ik liefde om mij heen willen. Mijn man reageert daar op…Door rustiger te zijn. Ik verwacht ook niets meer van hem want hij is ziek en KAN misschien niet meer. Ik haal de liefde uit mijzelf, de natuur, mijn hondjes, mijn zoon, de engelen om mij heen. Dat haalt de druk van de relate. Zoek je eigen innerlijke rust in jezelf ….dat geeft lucht en rust….voor jullie allebei. Ik wens je vrede en rust lieverd!
      Liefs, Carola

      • Ik begrijp je advies volledig en kan er ook goed mee overweg want het meeste doe ik gewoon al maar dat bewust lief doen tegen hem is op dit moment gewoon weg…. ik deed dat maar het lukt niet meer. …
        Dank je wel voor je reactie en ga er meer bewust mee om gaan.

        Groetjes Fanny

    • Hallo Fanny,
      Ik kan me je emoties heel goed voor stellen. Net als Mireille denk ik dat het heel belangrijk is om goed voor jezelf te zorgen; dus goed eten, lichaamsbeweging, dingen doen die je leuk vindt, dingen doen waar je je goed van gaat voelen, … Maar goed voor jezelf zorgen betekent soms ook hulp vragen, van een huisarts of een therapeut, of een vriend(in), of een groep. Ik denk dat de MIR-methode je zeker kan ondersteunen. En misschien kun je ook hulp zoeken bij een MIR-begeleider.

      Ik wens je veel sterkte!
      Liefs, Annemiek

      • Ik heb gelukkig zelf heel veel liefde en Hulp en vriendelijkheid om mij heen en dat sterkt mij…..

        Dank voor je reactie.

        Groetjes Fanny

    • Zorg heel goed voor jezelf Sweetheart! Je man zal toch erdoor heen moeten…wij hebben eenmaal onze lessen in het leven!! Als je maar vrienden of familie heb waar je bij kan voor steun…dat jij ook niet in een depressie komt!! Het is niet gemakkelijk…Sterkte!

    • Dag Fanny,

      Ik wil je als MIR-Methode begeleider graag een uitgebreid antwoord geven, vooral ook vanuit mijn eigen ervaringen. Als je me wilt mailen op info@hartsnaar.nl kan ik wat beter op je vraag ingaan.
      Liefs van Ans

    • Hallo Fanny,

      Ik begrijp je en wil je dan ook alles wensen wat jij nodig hebt om deze uitdaging aan te gaan. Ik denk aan jou.
      Denk jij ook vooral aan jou!

      Groeten Saskia

    • Beste Fanny, veel sterkte!
      Hij doet dit alleen niet met opzet, als je bedenkt dat jij verder bent in het leven dan hij in dit stuk, kan je het misschien beter aan…
      Zal een kaarsje voor jullie opsteken,

      Lieve groet ☀️ Loes

        • Heel veel sterkte Fanny
          Ik zit met exact hetzelfde probleem,
          Een schat van een man die gaandeweg is verandert in iemand waar niet meer mee te leven valt!
          Kinderen wonen ver weg en zijn kinderen willen hun vader niet meer zien!
          Heel triest, mijn man heeft altijd terug verlangt naar vroegere tijden,..houd van niks wat vooruit gang betekend,
          Ik zelf houd van alles om mij heen!en dat wil ik blijven doen!
          Hij kan heel boos worden als ik praat over dingen die hem bedrukken,wil geen confrontaties met niks!

          Ik weet waar je inzit Fanny.
          Heel veel sterkte ermee

          • Dag Tina,

            Hoe ga je hier mee om … Hier is hij nu uiteindelijk wel medicatie gaan nemen en hem gaat het precies iets beter maar nu voel ik me boos en verdrietig en voorzichtig en allerlei emoties wat ik niet mee weet wat ik er mee moet …. en de confrontatie ja dat begrijp ik…… Hier wordt hij ook heel boos en geeft eigenlijk de schuld aan vnl mij. Net zolang totdat je je zelf schuldig begint te voelen. Ik begin nu echt te twijfelen of doorzetten om bij hem te blijven nog wel de moeite gaat zijn of niet.Ene moment is precies alles goed en andere moment is alles zo omgeslagen. Je weet op Den duur niet meer waar je aan toe bent….. Dank voor je reactie.

            Groetjes Fanny

  7. Beste Mireille,

    Proficiat met de MIR-Methode. Ik heb de indruk dat die mij helpt. Ik zou die ‘acceptatie’ lezen als ik meer tijd had … had die mail ‘geparkeerd’.
    Vanmorgen was ik in de tuin wat aan het planten met een plantschopje en dan doe je ook nog dit en dat terwijl je bezig bent, dus dat plantschopje is spoorloos en ik maar zoeken, een uur lang van hot naar her in mijn tuin, ik kan het niet hebben als ik iets verlies, verlies zelden iets!
    Ineens dacht ik: acceptatie!!! En ook: is dat nu niet stom, zo boos zijn op jezelf voor een plantschopje dat hoogstens 7 E kost?
    Meteen ben ik die acceptatiemail gaan lezen, heb dat ‘schopje’ ook met de MIR-Methode behandeld.Al bij de eerste keer dat ik zei: ‘Ik mag een plantschopje verliezen, dat is niet erg, het is geen kostbaar voorwerp trouwens en er hing geen emotionele waarde aan.’ was ik rustiger en dat is noodzakelijk als je al een hele tijd van de ene kwaal in de andere tuimelt.
    Mijn wachtwoord:hetisnietergalsikeensietsverliesdatmagikhoefernieteindeloosnaartezoeken

    Bedankt dus voor de MIR, die begeleidingsmails zijn super. Een mens heeft sommige dingen wel al meer gehoord, maar vele dingen moet je heel veel keren horen/lezen om ze uiteindelijk toe te passen.

    Een enthousiaste dame, hier en ik heb jouw site en raad al naar vriendinnen doorgemaild, met veel plezier en vooral met heel grote dankbaarheid aan u.
    Geniet nog van deze zomerse lentedag.

    Hartelijk, Hilde

    • Beste Hilde,
      Ja, zo is dat! En die rust die je in jezelf creëerde, is goud waard! Mooi gedaan!
      Groetjes, Mireille

  8. Iklaatnuallebeeldenengedachtenhelemaalenvooraltijdlos

    Ikhouvanmezelfenmezelfhoudtvanmij

    sorryvergeefmeikhouvanjedankje

    alleskomtgoedalleskomtgoed

    co

  9. Tja, zit midden in een rouwproces! Mijn grote vrein Swiep heb ik op 5 jarige leeftijd moeten laten inslapen t.g.v. een zware epileptische aanval die ernstige neurologische afwijkingen veroorzaakte. Swiep was mijn hond, ik nam voor hem een beslissing, wilde hem niet laten lijden maar… acceptatie? En dan, als ik verder nadenk…??? Ik heb geaccepteerd dat hij niet mocht lijden omdat ik hem niet kwijt wilde. Dan is er nadien toch nog wel heel veel verdriet. Hoort dat er allemaal bij?

    • Beste Annemieke,
      Jazeker hoort dat erbij. Om zo’n lieve kameraad te moeten missen, kan diepe impact op je hebben en diep verdriet geven. Je hebt het beste gedaan wat je kon doen. Swiep zal dat ook begrepen hebben. Nu is het voor jou de, gelukkig tijdelijke, zware tijd om het verdriet er te laten zijn en het te laten weg ebben. Gebruik af en toe de MIR-Methode EHBO als het verdriet te intens is.
      Veel sterkte!
      Groetjes, Mireille

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!

P.S. Je reactie zal niet meteen zichtbaar zijn op de website, omdat die eerst door ons gelezen wordt. Soms kan dat even duren wanneer we veel reacties ontvangen. Hartelijke groeten, Team MIR-Methode.