Home » Artikelen » 231. Na de bevalling: roze wolk of grijze wolk?

P.S. Help je mee de MIR-Methode te verspreiden? Je doet me een groot plezier als je dit artikel wilt doorsturen naar anderen! Plaats gerust dit artikel op jouw Facebook-pagina of verstuur het via je email, Twitter of Linked-in! Gebruik de knoppen aan de linkerkant of hieronder! Dankjewel!

P.S. Ken je de MIR-Methode nog niet? Ga dan naar de home page: www.mirmethode.nl Bekijk daar de video en ook de uitgebreide instructievideo. Meld je op de home page ook aan voor de nieuwsbrief en de 6 weken begeleidingsmailtjes voor extra ondersteuning!

Hoe meer je leert, hoe gezonder je wordt!
Wil je meer achtergrondinformatie en extra krachtige MIR-Methode technieken leren? Meld je dan aan voor de Be the MIRror website. Daarop staan meer dan 90 video's, waarmee je jezelf de rest van je leven kunt begeleiden, wat je ook overkomt! Door lid te worden, draag je bovendien bij aan het wereldwijd verspreiden van de MIR-Methode. Dankjewel daarvoor!
Klik hier voor meer informatie.
Mireille Mettes

Reacties

231. Na de bevalling: roze wolk of grijze wolk? — 4 reacties

  1. Ik had mijn oudere zus heerlijk thuis in haar kraambed zien liggen na een voorspoedige bevalling, kindje bij zich en in een heerlijke kraamsfeer omarmd door iedereen konden zij genieten van het wonder dat hun kindje was geboren. Ik gun het iedereen inclusief mezelf…Tijdens mijn eerste zwangerschap waren we heerlijk aan het wandelen totdat ik iets warms langs mijn benen voelde stromen…in de 31ste week. Ik verloor bloed, werd opgenomen in het ziekenhuis, verplichte bedrust, de vliezen waren gebroken ondertussen, kreeg infuus weeën remmers, na een week begonnen de weeën zich opnieuw aan te dienen, heftiger, nog meer weeën remmende medicatie. Het werd duidelijk dat de bevalling ging doorzetten. Ik kon niet meer staan dus moest alles in bed opvangen, drama, kreeg lachgas, ik weigerde op een bepaald moment want ik wilde graag helder zijn en de geboorte van ons kind meebeleven…werd ingeknipt, Onze dochter werd geboren en gelijk meegenomen voor onderzoek. Geen warm welkom kon ik mijn dochter geven…ze werd meegenomen voor onderzoek. Ik bleef achter, kreeg na verzorging. De begeleiding toen, nu 27 jaar geleden, was minimaal. Borstvoeding werd niet goed begeleid; ik was 28, en wist nog niet veel, ik deed dat geen wat van me verwacht werd en wat we dachten dat goed was. Mijn dochter lag in de couveuse en daarna in een bedje op een baby kamer. Werd tijdens bezoekuur geshowd…Na ruim een maand heen en weer rijden naar het ziekenhuis, kolven, mocht onze kleine meid mee naar huis. Dan wordt er bedacht dat het allemaal wel oke is. Ook ons kindje moest wennen aan dit welkom en huilde met regelmaat, begrijpelijk…we hebben binnen onze mogelijkheden ons best gedaan. Jaren later zaten we in de bioscoop en keken de film ‘de gelukkige huisvrouw’, tranen rolde over mijn wangen, herkenning van wat er in mij zich, wel in iets mindere mate, had afgespeeld, ik had een postnatale depressie na de geboorte van onze dochter; eindelijk voor mezelf erkenning… Gelukkig is de tijd meegegroeid en is onze kennis en kunde verder ontwikkeld.

  2. Bedankt voor de informatie Mireille. Wat leer ik toch veel van jouw artikelen. Had ik bovenstaande 19 jaar geleden maar geweten…
    Lieve groetjes Conny

  3. Mijn schoondochter heeft nu 6 cm ontsluiting. Ik wacht op het wakker worden van het meisje van drie.
    Ontroerend, dit nu te lezen.

    • Beste Ine,
      Wat een bijzonder moment! Fijn dat jij als moeder en oma nu extra kunt opletten hoe het met de moeder gaat! Ik wens je toe dat het voor het kindje, voor je schoondochter en voor jou een prachtige tijd mag worden!
      Groetjes, Mireille

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!

P.S. Je reactie zal niet meteen zichtbaar zijn op de website, omdat die eerst door ons gelezen wordt. Soms kan dat even duren wanneer we veel reacties ontvangen. Hartelijke groeten, Team MIR-Methode.