Home » Artikelen » 177. Herbeleven is slecht voor je gezondheid!

P.S. Help je mee de MIR-Methode te verspreiden? Je doet me een groot plezier als je dit artikel wilt doorsturen naar anderen! Plaats gerust dit artikel op jouw Facebook-pagina of verstuur het via je email, Twitter of Linked-in! Gebruik de knoppen aan de linkerkant of hierboven! Dankjewel!

P.S. Ken je de MIR-Methode nog niet? Ga dan naar de home page: https://www.mirmethode.nl Bekijk daar de video en ook de uitgebreide instructievideo. Meld je op de home page ook aan voor de nieuwsbrief en de 6 weken begeleidingsmailtjes voor extra ondersteuning!

Hoe meer je leert, hoe gezonder je wordt!
Wil je meer achtergrondinformatie en extra krachtige MIR-Methode technieken leren? Meld je dan aan voor de Be the MIRror website. Daarop staan meer dan 90 video's, waarmee je jezelf de rest van je leven kunt begeleiden, wat je ook overkomt! Door lid te worden, draag je bovendien bij aan het wereldwijd verspreiden van de MIR-Methode. Dankjewel daarvoor!
Klik hier voor meer informatie.
Mireille Mettes

Reacties

177. Herbeleven is slecht voor je gezondheid! — 98 reacties

  1. Beste Mirreille,

    Ik heb ook een verleden die niet zo prettig is, wel te verstaan vanaf mijn kinderjaren. Ik inmiddels bijne 70 jaar en inderdaad therapie in en uit. Maar uiteindelijk had ik lang geleden wel achterwege gelaten. Tot dat ik nu boeken las over de oorlog (mijn ouders in een kamp) en ik eindelijk besef dat mijn ouders en zeker mijn vader ook getroumatiseerd is. IK had spijt dat ik hem van me had afgestoten en wel gezegd dat ik met hem niks te maken wil hebben. Hij inmiddels overleden en zelf toen hij in zijn ziekte bed gekluister was kwam ik niet. Wat heb ik echt spijt toen ik die boeken las wat ze hadden meegemaakt in de oorlog tijd en getracht de kinderen en zijn vrouw te redden. OOO wat doet mij dat zeer dat ik nooit interesse had in die gebeurtenis. Ben getrouwd en heb een kind en drie kleinkinderen. Dit naar gevoel gaat op en af. Dit gaat gepaard met een gebeurtenis die mij een soort trauma??? rottig voel. in februari 1910?, was ik suisidaal – al mijn medicatie geslikt- en naar bed gegaan. Was 14 februari vrieden dag??. Ik dacht iedereen een berichtje te sturen en mooi kaartjes. Maar ik kreeg bericht van een vrouw die mij terug schreef: je hoeft het niet te doen, want je kind wil geen contact meer met jouw en ook zo je man. Aan mij hoef je ook niet te sturen en zal goed voor je dochter zorgen. DAT KWAM BIJ MIJ BINNEN en ik besloot om niet meer te leven. Mijn echtgenoot kwam thuis en zag mij liggen en meteen de ambulannce gebeld – ga ik vanuit-. Toen ik wakker werd zag ik al mijn zusters en fam. aan mijn bed en begreep niet wat er aan de hand was. Toen ik na een twee dagen helemaal mezelf was mocht ik naar huis. Wij woonde in een appartement op de eerste verdieping en bleek dat mijn buren binnen was geweest toen de ambulandce en politie binnen waren. IK SCHAAM MIJ DIEP DAT IK EIGENLIJK BOOS WAS DAT IK NIET DOOD WAS. IK had al een briefje gemaakt op mijn comp. dat ik het leven niet meer zag zitten door dat berichtje. Maar weer het leven opgepakt (is niet anders he met een rot gevoel). Ging prima wel met behulp van de therapie. DUS DIT IS VOOR MIJ ECHT TOT VORIGE WEEK AL ACHTER ME GEZET. Met een nieuwe leven begonnen en tot heden gaat prima. Tot dat ik eergisteren haar plotsklap op een verjaardag ontmoet en zijn mij omhelsde. IK was wel verstijfd en echt geschokeerd. IK werd emotioneel en gewoon haar een hand gegeven (niks aan de hand), maar tot heden zit ik weer even in die modes. IK had besloten van mij af te zetten, maar makkelijk gaat het niet. Wel zo door je schrijven geeft mij de moed om die dag te vergeten. Is al gebeurd en laat het zo. Maar dat is niet makkelijk hoor, maar bedankt dat ik je schrijven mag lezen en ik krijg wel een andere kijk. Mijn gevoel van emotie laat ik los en niet meer aan die tijd denken moch ik haar weer zie. Dat kan gebeuren en had die dag niet verwacht. Raar maar waar. IK hoop zonder medicijnen te leven. Ik wil dat!!!. SAS

  2. Beste Mireille,
    Ik vind het schitterend. Het verbaast me enorm hoe het zo anders geïnterpreteerd kan worden. Die ervaring heb ik zelf ook vaak als ik iets post waar ikzelf heel vrolijk van word. ‘STOP IT’ heeft mij al veel goeds gebracht. Ik ben door zulke dingen uit mijn slachtofferrol geraakt en trek dat dus ook niet meer aan. Heel leerzaam artikel.
    Hartelijke Groeten,
    Hilde D.

    • Persoonlijk vind ik een paar kritische reacties juist de nuance aanbrengen. Niet meer hollen achter degene met “de waarheid”? Zelf mis ik juist de nuance in dit stuk. Bij traumaverwerking kan herbeleven/bewustwording binnen bijvoorbeeld voice dialoque, regressievormen,blokkades opheffen door weer eigen regie in te zetten, EMDR, etc ongelofelijk veel betekenen.

  3. Ik snap je invalshoek… maar veels te kort door de bocht vooral als je net in de herbelevingen beland en nog geen flauw idee hebt hoe hiermee om.moet gaan en letterlijk bevriest. Ik voel er bijna een oordeel in en weggezet is dramaqween… voor mensen die het traject net begonnen (iig voor mij) bevestigd dit alleen de zelfveroordelong als aansteller. Nuanceer op zn minst je artikel en visie voor mensen die de eerste stappen op weg naar erkenning, woorden leren vinden etc… sorry maar dit maakt me bijna kwaad… t is al zo hard werken. Aandikken is echt een funest woord… met een dik oordeel…

    • Beste Karin,
      Ik ben blij met je reactie want dit artikel gaat inderdaad veel te kort door de bocht. Een drama queen die iedere bagatel opblaast om aandacht te krijgen is niet te vergelijken met een mens die diepe zieletrauma’s opliep en daar de rest van haar leven de sporen van draagt (en vaak niet eens begrepen wordt).
      Er is een hemelsbreed verschil tussen “het slachtoffer uithangen” en het eerlijk onder ogen zien van trauma’s, het therapeutisch herbeleven van verdrongen gevoelens en verwoorden van je ervaringen om zo tot echte genezing te komen. Dat bereik je niet door een instant methode. Als je jezelf wijsmaakt dat je snel over trauma’s heen kunt stappen, ben je bezig met ontkenning en verdere verdringing. Alle respect voor mensen die de moed hebben om te werken aan het herstel van hun trauma’s, want het kan een lang en pijnlijk proces zijn. Maar er is licht op het einde van de tunnel! Lieve Karin, ik wil je feliciteren met het traject dat je begonnen bent en wens je veel kracht en vreugde toe!

      • Bedankt voor deze reactie. Wellicht een kanttekening/noot voor een artikel of vermelden waard! Het filmpje is trouwens hilarisch… zelfspot moet kunnen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!

P.S. Je reactie zal niet meteen zichtbaar zijn op de website, omdat die eerst door ons gelezen wordt. Soms kan dat even duren wanneer we veel reacties ontvangen. Let op! Persoonlijke gezondheidsvragen worden niet beantwoord. Stel deze aan een MIR-Methode begeleider. Hartelijke groeten, Team MIR-Methode.

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>