Home » Artikelen » 190. Waarom mannen niet mogen huilen van vrouwen

Reacties

190. Waarom mannen niet mogen huilen van vrouwen — 42 reacties

  1. Het hoort niet in mijn familie. Heb het nog nooit ondervonden. Vind ik heel erg! Maar ja het zit kennelijk op hun genen,. Ik denk zichzelf belangrijk, sterk, ik weet het niet vinden.

  2. Lieve Mireille , wat een herkenning op alle fronten. Ik ben zelf een kei in het wegslikken van tranen omdat mij man er niet tegen kon en het voor hemzelf helemaal onmogelijk was en ik toen dacht”dan huil ik toch gewoon niet”!
    Ik begrijp achteraf zoveel van ons leven (hij is er helaas niet meer) en kan met een heel ander niveau terugkijken op ons leven samen. Alles heeft voor mij een heel andere dimensie gekregen.
    Ik denk/ snap dat ik nog veel weg te huilen heb en dat het nog reeds moeilijk is om diep te gaan en er nog steeds een onbewuste rem op zit , terwijl ik het gevoel heb dat het me op zou luchten als ik het wel zou kunnen.
    Heb je een extra tip voor me behalve wat ik in alle info kan lezen?
    Groeten, loes.

    • Beste Loes,
      Soms helpt het wel eens om een zielige film te kijken of zo’n programma waarin familieleden elkaar na jaren weer terugvinden. Dat haalt meestal wel tranen omhoog. Is ook een manier om het vermogen tot huilen te activeren.
      Verder hoef je niet per se te huilen. Je kunt verdriet ook op andere manieren verwerken, door jezelf bijvoorbeeld regelmatig te troosten en erkenning te geven dat je verdriet hebt.
      Sterkte met het verliezen van je man!
      Groetjes, Mireille

  3. Ik had niet lang geleden een date met een man die volop voor zijn huilen uitkwam en hij durfde ook te huilen waar ik bij was. Ik vind dit eigenlijk heel normaal en fijn zelfs. Toch ben ik bang dat kwetsbaar zijn en voelen hem eenzaamheid brengt naast een vrouw die zich goed redt in het leven. Dan spelen vooroordelen en oude pijn een rol mee, waardoor hij zich tot slot toch afsloot voor mij.
    Ik denk dat zijn huilen als heling werkt in zijn proces. Want zo werken die tranen.
    En ik kan huilen om de onmacht en diepe gekwetstheid die er is bij de mannen die vrouwen niet meer durven te vertrouwen.

    • Beste Maartje,
      Ja, het is ook echt ingewikkeld en pijnlijk, vaak voor beide partijen. Hoe meer we er bewust van worden, hoe veiliger we ons allemaal kunnen voelen bij elkaar.
      Groetjes, Mireille

  4. Ik heb vreselijk gehuild toen de klimbomen in de speeltuin zijn omgekapt. Kinderen konden daar op zo een toegankelijke manier in contact zijn met de natuur. Mijn huilen leek niet in verhouding. Ik bleef maar huilen. Wat een verdriet. Ik huilde om de bomen. En dat het contact er niet meer kon zijn. Volgens mij genieten bomen daar ook van.
    Nog steeds voelt dat als diepe pijn. Collectief voor de bomen misschien als ik dit lees.
    X Colinda

  5. Hallo Mireille,
    Even een berichtje over een onverklaarbaar huilmoment. Ik keek uit het raam de straat in waar ik woon en zag dat er bomen werden gerooid. De tranen stroomden over mijn wangen wat ik niet begreep. Waarom die huilbui?? Tot een wijze vrouw me vertelde dat de bomen plotseling gekapt werden, zonder dat ze er van wisten. Toen begreep ik het: mijn verdriet was het verdriet van de bomen die niet konden weten dat ze niet meer nodig waren.

  6. Hoi Mireille,
    Bij mij werkt het juist andersom. Soms zou ik willen dat mijn man eens een keer huilt en heb er moeite mee dat hij het niet doet. Een paar maanden geleden heb ik hem voor het eerst zien huilen door een onterechte veroordeling van mij over hem. Ik werd mij gelijk bewust van de werkelijkheid en er ging een wereld voor me open!

  7. Na 66 jaar weer verliefd geworden, beide onze partner verloren na een ziekte periode van 25 jaar.
    Wij kunnen zo goed praten en huilen samen.Dat is echt heel bijzonder fijn.

  8. Beste Mireille,
    Wat had ik graag naast mijn man willen staan, hij kan niet huilen en als er emoties waren, ging hij weg. Hem ondersteunen in zijn gevoel of samen er over praten was heel moeizaam. Ik wens hem oprecht tranen toe.

  9. Helder artikel MIreille. Dank je wel. De uitleg van de stappen ook. Herken daar een en ander in. Ik weet hoe bevrijdend (en ontgiftend) huilen kan zijn maar kan het zelf niet. Ik hou het niet tegen en verzet mij er ook niet tegen. Heb me altijd afgevraagd hoe het komt. Misschien dat de ziekte van Sjogren een reden is van het niet kunnen huilen. Ik hoop dat de MIR methode mij ook in dit opzicht doet groeien en herstellen.

  10. Ik ben een huilebalk, niet alleen om verdriet al dan niet collectief of van een ander… Wat ik mis in je verhaal is dat ook gelukkige emoties tot huilen kunnen lijden.
    Ik woon en werk in Baja, waar ik als vrijwilliger in het bestuur zit van een centrum voor jongeren. Deze kinderen hadden een achterstand op school (in het ‘grote’ dorp 25 km naar het noorden) en voelden zich onzeker. Het centrum bestaat nu 4 jaar en de plattelandskinderen zijn enorm veranderd; ze zitten niet meer achteraan in de klas, ze weten de antwoorden en durven hun vinger op te steken om antwoord te geven. De onderwijzer uit het grote dorp was zo verbaasd over de veranderingen in het gedrag van onze boer(inn)en, dat hij polshoogte kwam nemen: nu bieden we elke vrijdag een programma aan op school, waar onze kinderen de begeleiders zijn.
    Elke keer als ik zie wat voor geweldig positieve verandering deze kinderen hebben doorgemaakt in relatief zeer korte tijd, hoe ze gegroeid zijn in hun persoonlijkheid en zoveel steviger in hun schoenen staan, dan stroomt het water uit mijn ogen en kruipt mijn maag richting keel… van pure gelukzaligheid! Heerlijke positieve, gelukzalige emotie… Heerlijk janken!
    Saludos,
    Henri

    • Beste Henri,
      Wat een prachtige bijdrage lever je aan het leven van deze kinderen! Je tranen zijn helemaal begrijpelijk. Dankjewel voor het vertellen!
      Groetjes, Mireille

  11. Mireille, vandaag internationale vrouwendag 2017!!

    en vandaag een artikel over, een verwoording over
    ‘waarom mannen niet mogen huilen van vrouwen’
    namens mij:
    een geschenk, zo je wil een cadeau aan / voor de mannen van deze tijd!!

  12. Een van de redenen om te gaan mirren was mijn onvermogen om te huilen. Wat had huilen voor zin als er toch niemand is die je troost. Niet dat ik alleen was, maar die troostende schouder werd niet geboden en dan voel je je nog rotter.
    Gelukkig komen na een tijdje mirren de tranen nu wel. En wat een opluchting. De deksel is echt van de put en samen met de tranen komt er ook heel veel boosheid los. Alles komt naar buiten. Dat is vermoeiend en heerlijk te gelijk.
    Ik zou het fantastisch vinden als mannen meer zouden huilen. Mijn vader was een zeer sterke man en ik heb hem regelmatig zien huilen. En natuurlijk vond ik het naar dat hij verdriet had, maar ik vond het ook heel krachtig van hem. Gelukkig kan mijn zoon ook zijn tranen laten gaan. Ik ben blij dat ik al die mensen, die vonden dat jongens “hard” opgevoed moesten worden, heb laten kletsen. Het resultaat is niet alleen een lieve, sociale dochter, maar ook een lieve, sociale zoon.

  13. Een pracht artikel !!!
    Ik zou alleen willen, dat ik het ook kon, , mede omdat ik zie en voel de opluchting na een huilbui bij anderen.
    Ik doe al jarenlang jouw MIR-Methode, doch helaas op dit stukje heeft het me nog niet geholpen; doch blijf ik doorgaan, want mogelijk heeft het iets te maken met de zuivering van familie-karma en mijn COPD.
    Geweldig bedankt Mireille.

  14. Het collectieve huilen ken ik heel goed. Maar ook de tranen huilen voor 1 man of vrouw. Soms een overledene. Op dit moment huil ik makkelijk en voel dat het vanuit heel ver komt. De MIR methode doet haar werk:-) en ik onderga het met een diep vredig gevoel.

  15. Een mooi artikel. Bedankt hiervoor ! Ik huil zelden en niet omdat ik mij als man ervoor schaam. 4 weken geleden is mijn moeder overleden en heb zeker de nodige emoties gevoeld en het gemis. Echter geen huilbuien omdat ik berust in haar overgaan. Het is na een lijdensweg voor haar goed zo. Het benoemen van Moeder loskoppelen voelt wel vreemd hierbij. Dat huilen oplucht en je vrijmaakt lijkt mij heerlijk.Ik sluit mij er zeker niet voor af.

  16. Mooi Artikel Mireille,
    Ik kan me er helemaal in vinden.
    Een potje lekker janken, man, vrouw of kind. Het is gewoon goed. Het lucht op. Mooi dat je dit onder de aandacht brengt. Dankjewel!
    En huilen zonder rede, zonder iets te hoeven verklaren is ook heel fijn.
    Jezelf die ruimte gunnen en krijgen is fijn!
    Lieve groet,
    Henny

  17. Ja Mireille, ik was/ben zo een huilebalk. Na mijn leed (jeugdtrauma, verlies baan en verlies dochter)via langdurig therapie verwerkt te hebben, waarbij ik mijn ouders ontkoppel heb, kan ik nog steeds geëmotioneerd raken bij het zien van andermans leed. b.v. bij het zien van TV-uitzendingen van Spoorloos. Ik ervaar dan de onthechting van velen en reageer vervolgens met huilen.
    Mijn echtgenote heeft mij altijd gesteund en samen hebben wij ons verdriet verwerkt.
    Dit is onze rugzak.

    Man 68 jaar

    • Beste Man, Wouter,
      Dankjewel voor het laten weten! Konden alle mannen nog huilen… hadden we een andere wereld!
      Doe zo verder!
      Groetjes, Mireille

  18. Ik heb een geweldige zoon van 35. Hij heeft onlangs een boek van Brene Brown gelezen, vertelde hij me. Hij is leider van een kleine uitgeverij en had een medewerkster in het openbaar een standje gegeven. Dat voelde niet goed voor hem en hij heeft toen zijn excuus aangeboden. Hij vertelde me dat hij tot dat inzicht kwam door het boek van Dr. Brene Brown We hadden een gesprek over kwetsbaarheid ook in aan bezigheid van zijn vriendin. Hij vond het best wel moeilijk zijn excuus aan te bieden, maar het gaf hem ook opluchting.
    Ik ben zo trots op hem. Ja, ik zie steeds meer jonge mannen kwetsbaar worden. Geweldig.

    • Beste Joke,
      Yesssss, dat is onze toekomst. En die is al volop in de maak! Ik kan me goed voorstellen dat je trots op hem bent!
      Groetjes, Mireille

  19. Dankjewel Mireille weer voor de waardevolle informatie, Dat huilen overvalt af en toe en dan snap ik niet altijd waar t vandaan komt. Ik hoop dat ik net als jij sneller kan merken waar t verdriet nu eigenlijk vandaan komt en dan laat ik t hoop ik ook sneller los…. Het maakt soms wel onzeker ………Warme groet, dionne

  20. Mannen zitten gevangen in vooroordelen van vrouwen .
    Heel raar omdat vrouwen ook zonen krijgen en daar toch het beste voor willen ?
    Ik heb dit moeten meemaken enkele jaren terug toen moeder kleinzoon ondanks waarschuwing politie toch naar het buitenland vertrok .Het huis was plotseling leeg toen zoonlief van werk kwam .
    Wat ik toen voor vooroordelen jegens mijn zoon tegenkwam …..Ten eerste wilde de politie de aangifte niet aannemen ( gebeurt in de meeste gevallen waar mannen aangifte doen bij kindsontvoering ,en toen ik het anderen vertelden hoorde ik …hij zal het er wel naar gemaakt hebben ( losse handjes of zoiets)).85% kindsontvoering wordt door moeder gedaan ,toch denkt Nederland nog dat overwegend mannen dit doen .Vooroordeel wat gevoedt wordt door media .Als politie net zo alert zou zijn als bij aangifte vrouwen zouden vele kinderen zich niet van de ene op de andere dag zich in een vreemde omgeving bevinden ,weg van papa,van school ,van vriendjes ,opa en oma,tantes en ooms .Moeder wilde zoals in veel gevallen een makkelijke scheiding zonder poespas en advocaten en een nieuwe start maken zonder de verantwoordelijkheid daarvoor te nemen .Gelukkig is het via de centrale autoriteit goed afgelopen .Maar dat duurde wel een dik jaar .Ik ,als moeder ,heb er pijn van hoe ik zie hoe vol vooroordelen vrouwen naar mannen zijn .Hoe zij willen dat mannen hetzelfde worden als zij en niet accepteren dat mannen gewoon een beetje anders zijn .Ik zie het ook op scholen .Jongetjes mogen geen jongetjes meer zijn .Ben je wat wiebelig ( vind je het gek op de meest bewegelijke periode van je leven 8 uur stil moeten zitten per dag )dan wordt erop aangedrongen dat kind medicatie neemt ,nadat aanpraten dat kind ADHD heeft .Dat gevecht hebben wij ook moeten strijden .Het is voor mannnen en jongetjes niet makkelijk in deze tijd .Dat is mij wel duidelijk .Fijn dat je hier aandacht aanbesteedt Mireille !

    • Als ik zo terug lees lijkt het erop dat het niets te maken heeft met het onderwerp van Mireille .Doch is er wel degelijk een link .In de toekomst denk ik dat mannen en jongens het steeds moeilijker kunnen krijgen ,omdat heel veel functies nu in vrouwenhanden zijn en jongetjes geen rolmodellen meer hebben buiten papa.Steeds vaker wordt jongensgedrag afgekeurd .Hoe onzeker moeten jongetjes daar wel niet van worden .Als mannen zich kwetsbaar opstellen in deze maatschappij loopt het vaak niet goed af .Sommigen kunnen zelfs niet anders .Mannen met autisme en asperger .Hoe moeilijk het dan voor hen wordt .Worden helemaal over de voet gelopen door vaak vrouwen die contant over hun grenzen gaan .

  21. Klopt helemaal Mireille!Ik reis al jaren door de binnenwereld en herstelde het contact met de Bron in 2011. Door de Dieptereizen ‘verwoord’ ik niet alleen het eigen verdriet, maar ook meer en meer het collectieve verdriet. Gezamenlijke beelden kunnen behoorlijk emotioneel beladen zijn, Zeker als mensen het verdriet oppotten en niet toelaten. Het is zoiets als spiritueel en emotioneel stofzuigen. Huil je helemaal uit, dan kom je laag voor laag op de bodem vh verdriet. Wellicht is dat de reden dat ik ook al jaren niet meer ziek ben geweest en mijn creativiteit blijft stromen. Ik eet ook geen vlees, drink geen koemelk, gebruik weinig suikers….Inmiddels komt mijn 4e Lichtbundeltje er aan: Stilte spreekt in seizoenen. Op 18 maart, bij het begin vd Lente, presenteer ik het op L1. Ik vind het bijzonder mooi dat ik veel vrouwen, en ook meer en meer mannen, raak met mijn gedichten…fluweel voor Hart en Ziel! Hartegroet, Ita Ganzevles

  22. Mireille, er zijn ook mannen, die huilen omdat ze zichzelf als slachtoffer zien. Mijn schoonzoon huilt altijd, als de dingen niet gaan, zoals hij graag wil. En hij komt al jaren niet in zijn kracht.
    Ik krijg hier heel vaak een hopeloos gevoel van.

    • Beste Kitty,
      Soms huilen mensen uit frustratie. Is het mogelijk om na het huilen daarover met hem te praten? Over hoe het komt wat er niet lukt?
      Kan me je hopeloze gevoel voorstellen. Ik vind het wel een mooi idee dat hij bij jou huilt. Voelt hij zich veilig bij jou?
      Groetjes, Mireille

  23. Iedereen kan huilen. Het is niet de bedoeling dat je het verdriet of ander gevoel van een ander over neemt. Iedereen moet dat zelf doen of leren doen.
    Emotie is oud of van een ander en kun je afvoeren. Niet gaan beleven.
    Gevoel is van nu en van jezelf.

    • Beste Ab,
      Het is wijsheid om te ontdekken wanneer het je eigen gevoelens zijn en wanneer het die van anderen zijn. Dat is nog niet iedereen gegeven om dat onderscheid in de gaten te hebben. Mensen kunnen zichzelf wel afvragen hoe het komt dat ze huilen en of dat wel hun verdriet of onmacht is… Ik geloof er ook in dat er wel degelijk mensen zijn die een missie hierin hebben. Om te helpen overtollige emoties af te voeren. Maar misschien heb jij wel meer een punt dat iedereen dat zelf moet doen. In ieder geval leren doen.
      Dankjewel voor het aanvullen.
      Groetjes, Mireille

  24. Lieve Mireille,
    Ja Ik heb verdriet met tranen voor mij is het een vorm van uiting van (geestelijke )pijn en dat lukt mij. Het enige is als mijn tranen vloeien en de emotie de overhand heeft, kan ik niet praten wel denken en die vorm van onmacht komt er dan bovenop. Dat is wel lastig maar het huilen lost verschrikkelijk op, en dat is fijn
    Groetje Thieu

    • Beste Thieu,
      Ja, die onmacht erbij. Het leuke is dat iedereen dat heeft. Dat op het moment de emotie hoog zit en de tranen er zijn, er gewoon ook even niet gesproken hoeft te worden. Eerst de emoties. De woorden komen daarna wel weer. De emoties zelf spreken trouwens ook al boekdelen.
      Dankjewel voor het delen!
      Groetjes, Mireille

      • Ook ik kan niet spreken als ik geëmotioneerd ben. Wat mij op zo’n moment heel erg helpt, is om achter de pc te gaan zitten. Mijn vingers kunnen mijn emoties op dat moment nl. perfect verwoorden en met mijn ooit gehaalde typediploma kan ik mijn gedachten net bijhouden. Het is altijd voor mij weer heel verrassend en verhelderend als ik later nalees, wat ik getypt heb. Op de een of andere manier geeft het me een fijn gevoel en inzicht, dat ik anders niet zou hebben gekregen. Misschien werkt het bij meer mensen.

  25. Goed artikel, waar ik wel een beetje moeite mee heb in de kunstmatige gevoeligheid, op de hak genomen en uitvergroot in het in het programma Jeuk.

    • Beste Elles,
      Wat bedoel je met ‘op de hak genomen wordt’? Beeld ik het te overdreven uit, bedoel je dat? Ik hoor het graag. Dankjewel!
      Groetjes, Mireille

  26. Hallo Mireille , mooie tekst .

    Nu weet ik waarom er thuis zo’ n spanning hangt .
    Ik huil de (collectieve) tranen van mezelf en die van mijn man erbij , hij wordt boos met als gevolg dat ik me niet begrepen voel waardoor er een sluimerende irritatie is ontstaan . Inderdaad jarenlang negatieve energie opgestapeld .

    Dank je wel voor deze prachtige handvaten . We gaan de lucht verder klaren en het weer gezellig maken .

    Hartelijke groet

    • Beste Wilma,
      Ik verheug me op een her-eniging van jou en je man! Dat jullie elkaar maar weer mogen vinden!
      Sterkte en geluk!
      Groetjes, Mireille

  27. Fantastisch artikel dank je wel. Je raakt iets aan bij me dat diep doel treft met tranen en ik ineens besef dat hoe essentieel het is voor de vrede en vrijheid dat wat jij zegt, van ons als vrouwen, mannen kwetsbaar mogen zijn. Hartelijke groet

    • Beste Astrid,
      Dankjewel voor het ontvangen en voor het open stellen voor mijn boodschap! Ja, als mannen kwetsbaar mogen zijn… wat gebeurt er dan!
      Groetjes, Mireille

  28. Mannen mogen huilen, natuurlijk! En mijn man doet dat ook. En dan heb ik een schouder en een knuffel voor hem. Dat betekent dat het mens is met gevoelens. We willen toch graag dat mannen en vrouwen gelijkwaardig zijn?
    Dorine

    • Beste Dorine,
      Zo waar, zo waar!
      Dankjewel dat jouw man gewoon mens bij jou kan zijn!
      Groetjes, Mireille

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!

P.S. Je reactie zal niet meteen zichtbaar zijn op de website, omdat die eerst door ons gelezen wordt. Soms kan dat even duren wanneer we veel reacties ontvangen. Hartelijke groeten, Team MIR-Methode.