169. Energievreter of lekkende kraan?

Energievreter

Grofweg zijn er twee soorten mensen: mensen waar je energie van krijgt en mensen die jou energie kosten. Je bent op bezoek bij iemand en begint halverwege te gapen, wordt steeds meer moe, terwijl je toch fit binnen kwam. En je krijgt steeds meer mist in je hoofd. Weet niet meer goed wat te zeggen en laat de ander maar praten. Een energievreter. Gezellig!

Stempel van veroordeling

Het is een apart verschijnsel en ik praat er niet graag over, omdat het een stempel op mensen drukt. Want als je iemand een ‘energievreter’ noemt, veroordeel je die persoon. En vergis je niet: wat voor de een een energievreter is, is dat voor een ander niet! Bovendien kan het veranderen gedurende iemand’s leven. Bij periodes zijn we allemaal wel eens energievreters voor een ander, afhankelijk van hoe goed we in ons vel zitten en in hoeverre we op eigen benen kunnen staan. Energievreters hebben een periode van onbalans: ze zijn eenzaam, verdrietig of hebben veel stress. En dat kun je dan duidelijk voelen.

Doseren

Moet je ze dan maar gaan vermijden? Nee. Het is de kunst om met deze mensen om te leren gaan en dat doe je door het contact met hen te doseren. Niet teveel van deze mensen in 1 week. Heb je afspraken met meerdere op 1 dag, dan stel je een van de afspraken een week uit. Je bepaalt voor jezelf hoe lang je bij iemand wilt zijn en houdt jezelf daar ook aan. Als het later wordt en je bent niet weggegaan, dan merk je later wel dat je te moe bent geworden. Niet erg. Dan probeer je het een volgende keer gewoon weer. De kunst is om elke keer weer te zien wat je daarvan kunt leren!

Wat leer je van ze?

Energievreters zijn altijd bezig met jou onbewust te triggeren. Ze raken een zwakke plek bij jou aan. Ze helpen je dus met je ontwikkeling! Het kan bijvoorbeeld zijn dat je mag leren om je grens aan te geven: ‘Ik heb tijd tot 11 uur en daarna moet ik weg.’ Ook al praat de ander nog door, je staat op, loopt naar je jas, trekt al luisterend je jas aan en zegt tot slot: ‘Sorry, ik moet nu echt weg.’
Of dat je mag oefenen in het serieus nemen van je intuïtie: als je bij iemand weg wilt, dan gá je dus ook weg. Letterlijk afstand nemen om jouw energie te beschermen. Gewoon een paar meter verderop gaan staan. Of een drankje gaan halen. Of even naar de wc.

Intuïtie wordt sterker met de MIR-Methode

Doe je de MIR-Methode, dan word je gevoel scherper. Je gaat duidelijker voelen bij welke mensen je je prettig voelt en bij welke mensen niet. Dat komt onder andere doordat je beter in je lichaam komt te zitten via stap 8 ‘Chakra’s en aura optimaliseren’. Je wortelchakra wordt krachtiger, je bent meer geaard, waardoor je duidelijker kunt waarnemen in de realiteit wat er nou gebeurt.
Je merkt het dan meteen dat sommige mensen bij jou passen en andere minder. Of dat ze tijdelijk niet bij je passen. Als jij dan weer verder groeit, kan het zijn dat het contact herstelt en dat je dan prima overweg kunt met de ‘energievreter’. En… je energie blijft dan ook gewoon in tact!

Jij bent verantwoordelijk

Het grootste probleem ben je uiteindelijk zelf: jij geeft jouw energie weg. Omdat je graag wilt helpen, omdat je het zielig vindt voor de ander, omdat je bang bent dat de ander boos wordt, of omdat je ooit geleerd hebt dat het zo hoort. Je kunt daarom niet werkelijk spreken van een energievreter, maar dat jij een lekkende kraan bent! De verantwoordelijkheid ligt altijd bij jezelf, niet bij de ander. Met stap 7 ‘Basisbehoeften aanvullen’ vul je behoefte aan verantwoordelijkheid aan. Niet makkelijk om te accepteren, maar wel erg fijn als je dat doet. Want dat betekent dat jij weer de touwtjes in handen hebt! Jij bepaalt hoe er met je energie wordt omgegaan. Je neemt verantwoordelijkheid voor jouw aandeel. Een wereld van verschil!

En jij? Merk jij ook dat je sterker staat ten op zichte van ‘energievreters’? Meer de touwtjes in handen hebt? Of geen lekkende kraan meer bent? Ik hoor het graag van je of de MIR-Methode jou daarbij geholpen heeft. Schrijf het hieronder, dankjewel!

P.S. Je doet me een groot plezier als je dit artikel wilt doorsturen naar anderen! Plaats het gerust op jouw Facebook-pagina of verstuur het via je email, Twitter of Linked-in! Gebruik de knoppen aan de linkerkant! Dankjewel!

P.S. Ken je de MIR-Methode nog niet? Ga dan naar de home page: www.mirmethode.nl  Bekijk daar de video en ook de instructievideo. Meld je op de home page ook aan voor de nieuwsbrief en de 6 weken begeleidingsmailtjes voor extra ondersteuning.


Reacties

169. Energievreter of lekkende kraan? — 51 reacties

  1. Dag Mireille
    Iedere week lees ik met veel interesse je korte en krachtige teksten rond diverse thema’s. Ze brengen me altijd iets goeds. Ook deze keer is het onderwerp herkenbaar. Het benoemen en in woorden vatten/lezen van wat ik voel en ervaar ondersteunt me onderweg.
    Ik ervaar ook heel veel energieverlies wanneer ik zelf met de auto rijdt. Nochtans vind ik van mezelf dat ik een goede chauffeur ben en tegelijk merk ik dat ik niet zo graag met de wagen rijdt. Ik geef dan ook graag het stuur door als het kan. Heeft iemand hier tips voor?
    groetjes
    Kaat

  2. Wie heeft er een tip voor autorijden? Ik heb altijd het gevoel dat daar bij mij energie weglekt. Niet als ik zelf rij, dan heb ik er minder last van.

  3. Beste Karin,
    Reactie op jou mail van 30 sept. over apart slapen.
    Mijn man en ik doen allebei de MIR methode. Het heeft het slechte slapen bij mij niet opgelost. Ik ben al vele jaren vermoeid. Ongeveer 3 jaar geleden lazen wij het boek Human Design. Via internet kun je je “chart” downloaden om te zien welk type mens je bent. Was voor mij heel verhelderend. In het boek staat dat het voor bijv. type A niet goed is om in een ruimte te slapen met bijv. Type B. Ik ben dus type A, mijn man is type B. Het heeft nog 3 jaar geduurd voor we de stap maakten om het eens uit te proberen om apart te gaan slapen. Eigenlijk wordt het raar gevonden dat je als echtpaar niet bij elkaar slaapt. Maar voor mij is het een zegen om apart te slapen. Intimiteit kun je toch wel hebben. Mijn man is heel onrustig ’s nachts. Hij slaapt goed, ligt stil, maar aan zijn ademhaling merk ik dat er heel veel gebeurt bij hem van binnen. Ik ben erg gevoelig, en heb last van zijn onrust. Ik heb geprobeerd een roos tussen ons te visiualiseren, een dikke plaat, noem maar op. Het werkt gewoon niet. Wij weten inmiddels dat wij niet het enige echtpaar zijn dat apart is gaan slapen om deze reden.

  4. Beste Mireille,
    Ik heb al decennia last van slapeloosheid. Als ik eerder dan mijn man naar bed ging, sliep ik heel snel in. Dan, na 1 a 2 uur, werd ik wakker, en kon niet meer slapen. Soms vluchtte ik het bed uit, zat dan uren op. Tegen de ochtend ging ik weer naar bed terug en kon zo nog wel wat slapen. Sinds een paar weken is mijn man in de logeerkamer gaan slapen, “om het uit te proberen”. Ik slaap nu iedere nacht door. Ben overdag alerter, neem zelf initiatieven. Kortom, ik heb het gevoel dat ik weer leef.
    De slaapkamer voelt nu rustig aan, als ik in bed lig. Mijn man en ik hebben besloten nu voortaan apart te blijven slapen. Voelt wel raar, in de gang elkaar welterusten te wensen. Maar het doet me duidelijk goed.

  5. Wat te doen als je partner een energievreter is, ik probeer een glazen stulp over hem heen te plaatsen (fictief) welleswaar, maar het blijft roeien tegen de stroom in!

    • Beste Joyce,
      Dat zal beslist niet makkelijk zijn! Maar blijf zien dat het vooral om jou gaat! Dat jij om jezelf denkt. Als je moe wordt, naar een andere kamer gaan, of even naar buiten de natuur in. Je kunt hem niet veranderen, dus ook geen glazen stolp over hem heen zetten. Je kunt alleen zelf veranderen en hopen dat je hem daarmee een beetje inspireert tot verandering. Ik hoop dat de MIR-Methode je erbij kan helpen!
      Sterkte!
      Groetjes, Mireille

      • Hoe gaat dat dan snachts? dan lig je kwetsbaar naast iemand, en je energie loopt weg..naar je partner omdat die energietekort heeft…apart slapen om weer op te laden misschien? Je zal er iets aan moeten doen, voor jezelf..
        Karin

        • Beste Karin,
          Voor zover ik weet, word er ’s nachts niet door anderen energie genomen, omdat ze dan slapen en in zichzelf zijn. Je kunt dus gerust naast ‘m slapen.
          Groetjes, Mireille

    • Hé Joyce, het doel van de glazen stulp is je éigen energetische bescherming. De stulp moet je dus over jezélf visualiseren en niet over de ander.

  6. Beste Mireille, in mijn werk van ik te maken met veel negativiteit, omdat ik in de jeugdbescherming werk. Soms bereik je iets moois, maar meestal is er kritiek. Ik ben een gevoelig en behulpzaam persoon, maar zoek nog steeds naar manieren in mijn energie bij mij en die van de ander daar te laten waar die hoort. Heb je nog aanvullende tips behalve je MIR-Methode, die mij op verschillende vlakken al heeft geholpen. Ik doe het al meer dan een jaar, van ook gebruik gemaakt van een begeleider. Echt ongelofelijk wat bij het uitzoeken van de voor mij passende zinnen gebeurde: mijn gespannen, volle buik werd helemaal zacht en plat, ik was helemaal licht, ipv zwaar en depressief, en liep een beetje zwevend naar huis. De weken erna grote schoonmaak in mijn darmen (niet altijd plezierig) naar ik voel nu veel beter in mijn lijf dat er iets mis is en ik heb als workaholic leren pauzeren

    • Beste M.,
      Poeh, dan heb je wel een extra zware belasting als je zo gevoelig bent. Dan zou ik zeggen: neem jezelf 10x meer in acht dan de gemiddelde mens als je het vol wilt kunnen houden. In je vrije tijd de natuur in om op te kunnen laden, bijvoorbeeld. En wie weet gaat er een keer een verandering van werk plaats vinden, als je missie duidelijker wordt…
      Ondanks de zwaarte: veel plezier met je mooie werk!
      Groetjes, Mireille

  7. Fijn artikel weer Mireille. Ik heb vaak last van energievreters en vind dan dat ik er iets van moet zeggen.. M’n grenzen aan moet geven door te zeggen wat het met me doet enz. Doe dat dan niet, omdat dat heel lastig is.
    Mijn grens bewaken door gewoon even uit de situatie te stappen is veel simpeler en je laat een ander ook in zijn/haar waarde.

  8. Dag Mireille,

    Wat een mooie uitleg over energievreter’s
    Ik betrap mijzelf er ook weleens op!
    Niets is zo menselijk als dit denk ik.Vergeef het mijzelf haha…
    Wat nu zo mooi is…(las ik in een van jou reacties) dat je het MIR gereedschap altijd bij je hebt en waar dan ook kunt toepassen.Is idd waar en een prachtig gegeven.Met veel genoegen maak ik hiervan gebruik!
    Dank je wel en een mooie zonnige dag gewenst vandaag!

    • Ja, een fijne eye opener ook voor mij is dit artikel. Wat mij zo aanspreekt is dat het blijkbaar een wisselwerking betreft, want iedereen beleeft de ander weer anders, ook, ’t is maar net hoe goed je geleerd hebt je eigen grenzen in de gaten te houden en aan te geven en vice versa; hoe ver ga ikzelf in het contact met de ander.
      Bedankt Mireille, een heel waardevolle les en aanvulling, inderdaad en wat heerlijk ook dat je hier mooi zelf iets aan kunt doen, dus geen veroordeling(en) meer, frustraties, of mensen zomaar in de steek laten en (ver)oordelen!!

  9. Wauw ,hier worstel ik al heel lang mee.
    Als het mensen zijn die kostbaar voor je zijn, merk ik dat ik moeite heb om hier mee om te gaan. Wil de de ander dan graag bij staan, maar
    raak dan ook steeds in tweestrijd.
    Groetjes Wilma.

    • Beste Wilma,
      Ja, de grote kunst om te kijken hoeveel tijd je bij je ‘kostbare’ mens kunt zijn voordat je moe wordt. En die afspraak maak je dan ook met jezelf: ik ben zoveel uur bij haar/hem en dan ga ik me weer even terugtrekken en opladen. Jouw energie en welzijn staat voorop…
      Sterkte met de tweestrijd, heel begrijpelijk!
      Groetjes, Mireille

  10. Ik ken en ben beides .
    Een gezinslid is het en dan denk ik maar …je hebt het nodig.Je voelt je alleen en onbegrepen .Je hebt het moeilijk met je zijn op deze wereld met je handicap .Maar soms denk ik ook ….oh….denk ook eens aan een ander en heb ik geen geduld .
    Ik kom uit een gezin waar je alleen maar blij mocht zijn ,waar je niet jezelf mocht zijn ,waar je niet mocht praten alleen maar stil zijn of lachen …daarom ben ik allergisch voor positivos geworden .Dat je ook over je problemen mag vertellen ,niet altijd de schijn hoeft op te houden dat alles zo mooi en OK is ,daar hoef ik bij de familie niet aan te komen .Gelukkig heb ik een goede vriendin daar mag ik energievreter bij zijn .Beiden weten het en dat is OK .Maar ik ben wel alert dat ik het in balans wil houden .Maar er was dit jaar een periode,een van de zwaarste in mijn leven ,daar was ik alleen maar vreter.Wist niet hoe ik moest overleven .Ik denk dat veel energievreters ook ouderen zijn die soms weken niet iemand hebben om tegen te praten .Dus heb erbarmen .Voor mij is en blijft het belangrijkste …een goed en zacht hart .

  11. hmm…. sinds de MIR-Methode, nu een ruime week, zijn mijn handen onder de eczeem en heb ik nog meer lichamelijke uitingen en zijn sommige uitspraken extreem voelbaar, ik ben ook moe. waarschijnlijk gebeurd er behoorlijk wat. het gekke is dat mijn hele gezin moe is, we zijn echt niet vooruit te branden. wie neemt wie zijn energie of wat gebeurt er? Heeft het effect op de mensen om mij heen?

    met vriendelijke groet,
    Karin

    • Beste Karin,
      Eczeem kan te maken hebben met wat er in je darmen gaande is. Lees bijvoorbeeld dit artikel daarover: 84. Jeuk, eczeem en je darmen. Het kan ook een uiting zijn van verdriet wat nu via de MIR-Methode even aan de oppervlakte komt om vervolgens te verdwijnen. En het kan ook te maken hebben met gemis aan contact. Als je hele gezin moe is, kan het zijn dat jullie echt met z’n allen door verandering heen gaan, of iets kunnen aanpassen in hoe jullie leven. Hoewel een tijdje bank hangen en luieren heel goed kan zijn voor het contact in het gezin! 😉
      Sterkte!
      Groetjes, Mireille

  12. Beste Mireille,
    zou je ook eens de andere kant willen belichten. Ik herken veel van degene die gaapt en mijn vrouw het gesprek laat leiden. Ik klaag al lang over te weinig energie. Onlangs heb ik voor de tweede keer de MIR-methode gedaan. Mijn longfunctie is de laatste twee jaar van 52 naar 57 naar 62 gegaan. Nog laag, maar in ieder geval hoopvol. Wat kan ik doen om prettiger voor anderen te zijn? Wat ik doe is rustmomentjes zoeken, aandacht geven aan anderen en proberen niet te veel sociale contacten achter elkaar te hebben. Ik gebruik medicijnen en ben bang dat het tegenstrijdig is met “detox alle toxische belasting”, al klopt het misschien met “basisbehoeften aanvullen en tekorten aanvullen.”
    Hartelijke groeten,
    Koos S.

    • Beste Koos,
      Ik heb je achternaam afgekort. Hopelijk okee? Wat een spannende vooruitgang dat je longfunctie wat is verbeterd! Zeker hoopvol. Wat je beschrijft, is volgens mij precies wat nodig is: dat je goed je eigen energie in de gaten houdt: rustmomenten zoeken, niet teveel sociale contacten achter elkaar. Dan houd je energie over, zodat áls je met iemand in gesprek bent, je de volle aandacht kunt geven. Respectvol, hoor! Je kunt tenslotte niet meer energie geven dan je hebt.
      Bij stap 2 gaat je lichaam aan de slag om de hulpstoffen uit medicijnen af te voeren. Niet de werkzame stoffen. Je onbewuste begrijpt dat de werkzame stoffen juist nodig zijn voor je herstel. Dat is het fijne, dat we het aan het onbewuste over kunnen laten. Dus ook al slik je medicijnen, de MIR-Methode zal er zorgvuldig mee omgaan.
      Veel geluk en laat me weten hoe het met je longfunctie gaat!
      Groetjes, Mireille

  13. Eindelijk eens iemand die het omdraait…..
    Ik zeg het al langer. Je kan je toch afsluiten?
    Ik maak het beide mee, ik ben op dit moment een energievreter als ik een op een gesprekken heb, want ik zit in een depressie nu.
    Maar als ik in grotere gezelschappen ben, word ik moe en drukker, schijn ik dus energie te lekken en ze hebben mij geadviseerd om me dan af te sluiten……..

    • Beste Angela,
      Dankjewel voor je openheid! We zijn allemaal wel eens energievreters. Zou je ook eens willen proberen om de MIR-Methode te doen als je merkt dat je steeds drukker wordt? Ik vermoed dat dat ook werkt. Ik wens je mensen om jou heen die jou even wat extra energie kunnen geven!
      Sterkte!
      Groetjes, Mireille

    • Sterkte Angela …..een depressie is erg naar .Hopelijk komen er gauw beter tijden voor jou 🙂 .
      Lieve groet ,Theresa

  14. Dank je wel Mireille,

    zoals zo vaak komt dit onderwerp OP DE JUISTE tijd en plaat !!!

  15. Dank je wel Mireille. Helder en goed toepasbaar. De ruimte verlaten of fysieke afstand nemen, zijn concrete te nemen stappen, en effectief. Ik pas deze toe. Je hebt gelijk dat het je eigen verantwoordelijkheid is. Het fijne hiervan is dan ook, dat je dan zelf de regie hebt, de keuze om bijvoorbeeld te blijven of op te staan en te vertrekken.
    Het lastige vind ik wanneer je samen, als stel bij iemand op bezoek bent en weg zou willen gaan of ziet dat je partner zichtbaar vermoeid raakt. Ik geef dan een hint, een signaal af, en andersom.
    hartelijke groet, Fernando

    • Beste Fernando,
      Ja, dat is een goed idee. Als je samen ergens naartoe gaat vooraf een signaal afspreken en ook bespreken waarom het zo belangrijk is dat de ander dat serieus neemt. Het voelt vaak als ‘respectloos’ of ‘niet gezellig’ om alweer wat eerder weg te gaan. Dankjewel voor je aanvulling!
      Groetjes, Mireille

  16. Beste Mireille, dank je voor je mooie heldere verhaal. Ik herken mezelf in beide, kan de ene keer lekken en de andere keer als een spons de energie van een ander opzuigen. Ben me er gelukkig bewuster van geworden en neem zelf afstand als ik merk dat een van de twee gebeurt. Niet altijd makkelijk.Maar wil de afhankelijkheid loslaten en op mijn eigen benen staan en beetje bij beetje lukt dat steeds beter. Ik ga nog wel een tijdje door met Mirren. Liefs Sandra

    • Beste Sandra,
      Hoe mooi dat je dat bij jezelf ziet! Ik denk dat we het allemaal doen om beurten. En goed om dan wat afstand te nemen als je merkt dat je het aan het doen bent! Wijsheid! Ik verheug me erop dat je steeds meer die zelfstandigheid ‘pakt’!
      Veel geluk!
      Groetjes, Mireille

  17. Lieve Mireille,
    Ik ben met een energievreter getrouwd en wil steeds weg maar doe het al 18 jaar niet omdat ik het zielig vind en bang ben om hem pijn te doen en de eventuele gevolgen voor/ van hem.
    Het is een soort lastig kind van mij geworden……..Ook op dit moment is mijn hele tong weer met aften van de stress……
    Hoe kan ik dit handelen want weglopen zoals je voorstelt is geen optie!
    Lieve groet en dank,
    Roelie

    • Beste Roelie,
      De grote kunst is om aan jezelf te werken. In de hoop dat jouw veranderingen ook iets bij de ander teweeg te brengen. Wat mis je in je huwelijk? Wat zou je er graag weer in terug brengen? Alleen jij kunt veranderen en als jij verandert, kan er iets nieuws ontstaan. Soms is het al genoeg als je even een uurtje naar een andere kamer gaat om uit de energie van de ander te komen. Ik kan je niet alle tips geven die ik zou willen, omdat ik je situatie niet goed ken. Misschien een idee om een keer naar een MIR-Methode begeleider te gaan of een telefonische consult te vragen? Want wat je beschrijft over je man waar je bang voor bent, geldt ook wel voor jou: dat het voor jou zielig is, dat jij pijn hebt en dat er ook gevolgen voor jou zijn. En misschien kan je anderen spreken in de “MIR-Methode Besloten Groep” op Facebook? Daar zijn veel vrouwen die jouw situatie mogelijk herkennen.
      Veel sterkte!
      Lieve groetjes, Mireille

  18. Ik neem bewust veel meer tijd voor mezelf dan vroeger, en ik voel me minder verplicht om een praatje te maken met mensen die me ‘leegzuigen’. Ik durf nu zelfs in groep even voor mezelf uit te staren en weg te dromen, terwijl dat vroeger mijn sociale angst zou getriggerd hebben.

    Vooral de ‘MIRs op maat’ die ik sinds enkele maanden via een MIR-begeleidster doe, hebben dit in een stroomversnelling gebracht. Hopelijk blijft dit zo evolueren!

    Bedankt om de MIR-Methode te ontdekken en delen, Mireille. Dit zou op scholen en aan ouders aangeleerd moeten worden, dan zouden we 100 procent zeker een mooie en zachte toekomst tegemoet gaan!

    Vriendelijke groeten
    Vincent

    • Beste Vincent,
      Wat een mooie veranderingen merk je bij jezelf! Blij voor je! Zal best een bevrijding zijn.
      Ja, die MIR-Methode hoop ik ook aan zoveel mogelijk mensen door te geven. Gelukkig helpen ontzettend veel MIRrors me daar bij! En het beeld dat jij schetst, is ook wat me voor ogen staat. Dat het normaal gaat worden om zo’n stuk gereedschap als de MIR-Methode in je broekzak mee te nemen, de rest van je leven. Dan veranderen er veel dingen!
      Dankjewel! Groetjes, Mireile

  19. Wat een raak artikel. Wat nou als ik de energievreter/zuiger ben. Daar ben ik recent achter gekomen. Het is pijnlijk en ben ook blij dat het aan het licht is gekomen. Graag wil ik het anders gaan doen en ik ben ermee bezig. Iig verantwoordelijk nemen voor mezelf en mijn eigen pijn (daar ben ik bang voor).
    De MIR-Methode doe ik al jaren. In het begin heeft het geholpen bij veel kleine klachten. Dat was ook intens toen, met hoeveel moeheid er ook bij los kwam. Nu is het een manier om te ontspannen. Ga er heerlijk van gapen als ik het doe.Verlang wel ook naar dat het me steunt bij wat er nu allemaal speelt in mijn leven en helpt om mijn klachten op te lossen.
    Hartelijke groet Miriam

  20. Hoi Mireille,

    Ben bekend met je MIR-Methode en heb het twee periodes gebruikt, jaren terug alweer! Zelf werk ik in de kinderopvang, veel kinderen en leidsters om me heen de hele dag. Gelukkig hebben we altijd een lange pauze en dan ga ik een plekje voor mezelf zoeken om bij te komen en hopelijk op te laden voor de middag. Het valt me steeds zwaarder, ook omdat ik in de overgang zit. Hopelijk binnenkort ander werk of ander werk erbij en iets minder in de kinderopvang.

    Hartelijke groeten,

    Catharina

  21. Toen ik begon met MIR merkte ik al snel dat ik beter tegen grote groepen mensen kon, of ik voelde bij anderen mijn grens beter. Ik denk dat mijn aura beter gesloten is.
    Door deze mail zie ik nu ook welke stappen ik heb gemaakt. En pak het Mirren weer op

  22. Heb MIR-Methode een jaar of drie toegepast in mijn leven,Heeft mij veel goeds gedaan. Ook O.A. Voor mijzelf opkomen. Heb het drie maanden geleden de eerste keer echt toegepast. En ik moet eerlijk zeggen het voelde heel goed!

  23. Goede morgen mevrouw Mettes,
    Ja … dit is weer raak … ‘ook energievreters helpen ons met onze ontwikkeling’. Zo had ik het nog niet bekeken. Wat een bijzondere en leerrijke invalshoek. Dank u !
    Wat was het fijn om nog eens te mogen genieten van uw positieve en aanstekelijke energie en wijze woorden in Grobbendonk. En ja … dat dansen heeft wat losgemaakt …
    Vlaanderen wacht op u !

    • Beste Gerda,
      Dankjewel voor je hartelijke woorden! Ik verheug me er erg op om weer te komen. Zoveel hartelijke mensen! Wil je je man hartelijk danken voor de snijbonen? We hebben ervan gesmuld!
      Groetjes, Mireille

  24. Hallo
    Ik heb dat met een paar familie leden, ik ben best wel gevoelig hier voor en wat ik lees herken ik heel goed. Ik word heel moe ook als ze bellen het lijkt wel of ik helemaal leeg gezogen wordt.Had een paar jaar geen contact met hun voelde mij helemaal top sinds kort zijn ze weer ik mijn leven weet er zelf niet mee om te gaan.
    Het zijn wel mensen die alleen bellen als ze mij nodig hebben.
    Ik doe de MIR-Methode al 3 jaar..
    Weet alleen niet hoe ik hiermee moet omgaan met mensen die al je energie leeg maakt.
    Groetjes Rachel

    • Beste Rachel,
      Waarschijnlijk wordt er op een paar van je rode knoppen gedrukt wanneer ze je bellen. Met familieleden heb je meestal een historie die ver terug gaat, naar je jeugd. En… ze leren je ook een aantal dingen! Grenzen aangeven, de regie in handen houden. En goed dat je ziet dat ze alleen bellen als ze je nodig hebben. Kun je vooraf bedenken of jij daar tijd en/of energie voor hebt.
      Groetjes, Mireille

    • Hallo Rachel

      Ik herken wat je schrijft. En het klopt ook dat we dit vooral met famillieleden hebben onder invloed van een verleden.
      Maar ik moet zeggen dat ik vroeger al eens een keer de MIR methode heb toegepast en dat ik dankzij die MIR methode juist beter voor mezelf = mijn energie leerde opkomen.
      Als mijn jongere zus belt tussen 17h00 en 18h30 neem ik hem niet op. Want dan belt zij van uit “de avondspits” in haar gezin.
      Ze is dan heel druk en ik verlies dan al mijn energie in NO TIMe.
      Ook na 21h00 beantwoord ik geen telefoons meer van haar. Want dan dan komt mijn systeem juist tot rust en heb ik geen nood aan het horen van “miserie” van een ander.
      Dus als ze me wil bereiken dan is doet ze dat best voor 17h00 en of tussen 19h00 en 21h00.
      En eerlijk. Dat werkt. Als ik afbaken wordt het aangenamer. Dan kan ik luisteren op momenten dat ik er voldoende energie voor heb.
      Ook heb ik leren aangeven dat “het wel genoeg is zo”. Letterlijk zeg ik dan, we zijn nu al 50 minuten aan het bellen, je mag stilletjes afronden. En al lachend voeg ik toe: Een therapeut die je moet betalen zal je ook niet langer dan een uur aanhoren…dus verwacht het zeker niet van iemand die gratis luistert. En intussen gaat het prima telefoneren met haar. Ze rond hoe langer hoe vaker de gesprekken zelf tijdig af.
      Oh en dat is niet alles. Ik hou me er ook aan van maximum 1 keer per week een lang relaas te aanhoren. En intussen is het bij haar dus geen automatisme meer om me om de haverklap in het heetst van de strijd me op te bellen….omdat ze merkt dat ik de telefoon niet iedere keer opneem.
      En in dat opzicht klopt het echt wel wat Mireille schrijft…de eigen verantwoordelijkheid om te leren doseren en grenzen aan te geven.En wat ik daarin mocht overwinnen was een “aangeleerd” schuldgevoel. Als ik als oudste van de meisjes, mijn zusjes niet meteen uit hun nood hielp, kreeg ik van mijn ouders vaak te horen “dat zijn wel jouw zussen he”…En als nu dat zinnetje nog eens door mijn hoofd spookt…krijgen mijn ouders het antwoord: Het zijn wel jullie dochters he….misschien is het logischer dat je als ouders jullie dochtertjes helpt dan dat je die taak doorschuift op mij de oudste dochter…? Iets wat ik als kind uiteraard niet durfde te zeggen…….Maar nu dus lekker wel.

      Ooit was er een tijd dat ik me gedroeg als “tele-onthaal”voor familie en vrienden. Een eerste MIR sessie heeft me wel geholpen dat van me af te aaien. En ook te ontdekken waar mijn gedrag vandaan kwam.

      En nu hoop ik in een tweede MIR sessie die ik eind oktober al 2 maanden doe nog andere dingen achter me te kunnen laten.

      groeten

      Patricia

    • Beste J.m,
      Ja, dat is zeker een uitdaging. Dan is het nog belangrijker dat je erg goed op je eigen energie let en aan je lekkende kraan gaat werken. Wel goed om je hiervan bewust te zijn, want dat is al stap 1. Ik hoop dat de MIR-Methode je er ook bij kan helpen.
      Sterkte!
      Groetjes, Mireille

    • Dat is dan andersom ook……..
      Praat er eens over met je man, hij voelt zich waarschijnlijk ook de lekkende kraan en vindt dat jij de energievreter bent.

  25. Dag Mireille en alle volgers,
    mijn ervaring: k ga wandelen met een vriend en de hond, we komen dan kenissen tegen en soms wil ik binnen de kortste keren verder wandelen ipv blij te zijn met een leuke babbel. Ja er zijn enkelingen die keer op keer ons staande houden zonder inhoudelijk iets te zeggen. Wel vriendelijk, maar zij willen hun verhaal kwijt, hun belevenissen maar toch vaak van uit een negatief perspectief. Het gesprek zelf neemt precies al mijn levenslust weg, niet noodzakelijk de persoon. Kan dat? Het is niet dat ik mij als een buitenstaander voel. Soms denk ik dan dat ik onbeleefd ben en geen medeleven heb.
    Voortaan ga ik er van uit dat ik mijn energie wil bewaren. Ik kan die beter aan anderen besteden. Groetjes vanuit Belgie, Diana.

    • Beste Diana,
      Ja, dat kan ook, dat de inhoud van een gesprek je energie kost. Ook met woorden kunnen mensen op de een of andere manier je energie weghalen. Of de negativiteit is je te zwaar. Ik heb ’s met een collega elke dag in de trein naar het werk gereisd. Ze praatte altijd alleen maar negatief. Als ik positieve gesprekken er tegenover zette, dan draaide ze ze weer naar negatief. Ik ben op een bepaald moment in een andere coupé gaan zitten. Ik noem het zelfbescherming, omdat je er bewust voor kiest om wel of niet in een gesprek verzeild te raken. En misschien dat het later in je leven wel zou kunnen… Voortaan andere route met de hond?
      Groetjes, Mireille

      • Een andere route is natuurlijk een optie, en het kan ook een uitdaging zijn om te kijken hoe het mogelijk is dat de negativiteit van een ander bij jou de levenslust wegneemt. Ik word zo nu en dan gebeld door iemand die eigenlijk altijd wel een negatief verhaal heeft. Ik neem alleen op als ik bereid ben en me goed voel om te luisteren. Het besef dat het verhaal van de ander is in combinatie met mijn acceptatie (dus dat de ander niet anders hoeft te zijn dan hij/zij is), maakt dat het mij energetisch niet beïnvloedt. Met open nieuwsgierigheid luisteren, het niet anders willen maken. Regelmatig maak ik mee dat degene dan zegt, nou ja misschien overdrijf ik wel een beetje en dat krijgt dan wel mijn instemming.

        • Beste Daan,
          Mooi wat je zegt: dat je kiest Of je wel opneemt. Zo kan je er dan ook echt voor die ander zijn. Dankjewel!
          Groetjes, Mireille

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

* Vul alleen je voornaam in!